Помнење

Мармеладова

Tale of the inexpressible
Член од
21 април 2006
Мислења
1.743
Поени од реакции
184
Дали помнењето преставува последица на промените;
постоење на времето поради помнењето;
место во времето... или...?

Во средно памтењето ни го кажуваа како "создавање на црти во невроните" кои се губат со време доколку не ги користиш, а потоа можат да се повратат.

Што преставува помнењето всушност?
 
Pomnenje e proces koj ne potseka deka se e minlivo i deka se ima kraj i pocetok .

Ne e mesto vo vremeto bidejki postoi samo sega.

Toa e arhiva na mozokot od koj vadime spored raspolozenie od prasinata slucki koi ne doprele na los ili dobar nacin .
 
Убаво си кажа Winston, тоа е архива во мозокот која ја вадиме и пак ја враќаме, некогаш и не ја ни отвараме. На пример паметам работи од 3 4 години се до детал, зашто ми било убаво и сум била среќна. Некои случки од 15 год до 17 не ги паметам со причина што и не сакам да ги паметам, значи не сум се чувствувала убаво. Секој поединец си избира што ќе памети а што не, некогаш и несвесно забораваме работи и не сме криви за тоа. Некогаш и од преголем стрес, конфузија, нервоза во себе заборавам на некои работи и тешко можам да се сетам и тоа додатно ми го отежнува помнењето.
 
Buterfly значи памтењето од преголем стрес, нервозам, конфузија и сл. се губи бидејќи кога си нервозна тогаш во мозокот се создаваат нови "нишки" од неврони бидејќи ни требаат да ја сватиме ситуацијата во која сме (затоа после караници или стресни денови не боли главата) и притоа се бришат некои рандом мемории кои ги немаме употребувано често ... ааа и во некои екстремни случаи во кои доаѓа до нервен слом може да се изгуби целата меморија.
 
Станува збор за комплексна психолошка функција, способна да запамтува, да задржува и да репродуцира информации, од претходните искуства.
Основите на памтењето се случуваат на ниво на синапсите, каде се одвиваат сложени физиолошки и биохемиски процеси...
Всушност помнењето се заснова на структурните промени што се одигруваат на молекуларно ниво, во врските меѓу одделни неврони во мозокот...
Афектите влијаат на процесот на запомнување, и можат да ги изопачат и искриват запамтените содржини.
 
Ne e mesto vo vremeto bidejki postoi samo sega.

Помнењето постои само сега?! што би требало ова да значи?

Основите на памтењето се случуваат на ниво на синапсите, каде се одвиваат сложени физиолошки и биохемиски процеси...
Всушност помнењето се заснова на структурните промени што се одигруваат на молекуларно ниво, во врските меѓу одделни неврони во мозокот...

Па сите човечки функции се засноваат на синаптичко ниво со биохемиски процеси.
Деловите од мозокот како Хипокампусот, Амигдалата и зрнестите тела се одговорни за помнење, пространо, емоционално и декларативно. Со оштетена амигдала од екцесивен или пролонгиран стрес скоро е невозможно да се помнат нови емоционални факти.
А инјектирањето на кортизол и епинефрин го потпомага запомнувањето на дирекните информации.
:pipi: Но не мислев на помнењето баш како физиолошка појава:nesum:
 
Помнењето ја би го дефинирал како како интелекуален процес кој ни помага да ја осознаеме стварноста, но и како психичка особина т.е. способност, диспозиција да се обноват содржини кои се порано учени.
 
Помнењето е способност да се зачуваат значајните но и незначајните работи во нашата глава... има работи кои ние самите самоволно поради тоа што ни оставиле некој голем белег или впечаток сме ги запомниле, сме им резервирале место во фиоката од нашата глава наречена сеќавања. Како што има и вакви ги има и оние работи кои ние едноставно не сме ги запомниле можеби тие не биле неважни но ние не сме ги регистрирале едноставно тие за нас не биле вредни доволно за да ги запомниме.
 
Помнењето постои само сега?! што би требало ова да значи?



Па сите човечки функции се засноваат на синаптичко ниво со биохемиски процеси.
Деловите од мозокот како Хипокампусот, Амигдалата и зрнестите тела се одговорни за помнење, пространо, емоционално и декларативно. Со оштетена амигдала од екцесивен или пролонгиран стрес скоро е невозможно да се помнат нови емоционални факти.
А инјектирањето на кортизол и епинефрин го потпомага запомнувањето на дирекните информации.
:pipi: Но не мислев на помнењето баш како физиолошка појава:nesum:

А како каква појава ако може малку да појасниш?
 
Како потполна илузија за разлика од реалноста што била прикажана.

Еееј, право да ти кажам ова доста ме замисли. Знаеш има некоја логика во ова што го напиша само прво да ја согледам, па да ја формулирам па да напишам пост. Поготово болдираното!!!!
 
Помнењето никогаш не се губи и постојано се запишуваат тие случки што ни се случуваат 24/7 само низ главата ги имаме само тие што ни биле поважни,доколку ги користиме арно,ако не автоматски идат во RaR.FIle и се складираат во Hard Disc D: каде еден ден,после еволуцијата свесни сте за се што се случувало во сите животи.
 
Ova e tocno na Devil King

i da postoi samo sega , vcera ne postoi samo segasniot mig postoi Tina89
 
Помнењето никогаш не се губи и постојано се запишуваат тие случки што ни се случуваат 24/7 само низ главата ги имаме само тие што ни биле поважни,доколку ги користиме арно,ако не автоматски идат во RaR.FIle и се складираат во Hard Disc D: каде еден ден,после еволуцијата свесни сте за се што се случувало во сите животи.

Абе ај не зезај, не приметуваш ли дека темава е метафорички преставена?
 
Back
На врв Bottom