Како се снаоѓате во нова средина?

Во принцип, лесно се прилагодувам на нова средина. ВО почетокот сум малце резервиран, да видам со кој и со што имам работа, а после се е најнормално.
 
На почетокот може сум малце срамежлива и повлечена, но брзо се опуштам. Дружељубива личност сум и сакам да запознавам нови луѓе така да доколку ми се свиѓаа новата средина брзо се прилагодувам, а ако не малце потешко:)
 
Rezervirano dodeka ne steknam uvid vo celata situacija i potoa sum mnogu opusten i relaksiran.
 
Мене, на пример, не ми е лесно да се приспособам на нова средина, да бидам искрена.
По природа сум човек кој многу збори. Но, во нови ситуации и со нови луѓе, не зборам. Или зборам, ама минимално, колку да ми се чуе глас дека сум присутна. Тешко ми е да се опуштам и сум прилично срамежлива.
Додуша ми се има случувано со луѓе кои прв пат ги гледам во живот да правам муабет ко да ги знам цел живот, ама тоа дека така се поставиле луѓето и сум се чувствувала опуштено.
Многу се стегам и срам ми е да зборам. Ама добро со тек на време ми се намалува срамежливоста.
Има една реченица којашто доста добро ме опишува. People who don't know me think I'm quiet - people who do know me, wish I would just shut up.:)

Морам да признаам дека за разлика од пред 3 години, сега сум нова личност и побрзо се опуштам, па дури и некогаш повеќе отколку што треба.:pos:
 
Па шо знам зависи од средината. Брзо се прилагодвам кон новите работи, прифаќам различни карактери различни размислувања . Комуникативен сум ама кога како зависи од другите исто :)
 
Јас немам гајле со ова...нормално на почетокот гледаш какви се луѓето околу тебе но немам проблем со тоа да почнам да правам муабет со некој и слично... одма барам некој со слични карактеристики како мене за полесно да иде...и така
 
Лесно се снаоѓам. Пред две години се преселив и сега тука ми е како да сум живеела цел живот.....а и тогаш-одма се запознав со нови луѓе се беше ОК и сегде е така. Додека се опуштив..без срам и се се може. Само најважно е да се проценат луѓето на време, да се прифатат условите кој ти се наметнати и тоа е тоа.
 
Како се снаоѓате во нова средина?​

Значи без разлика дали е друго училиште или премин од основно во средно,средно - факултет или пак можеби ново работно место или евентуално ново место на живеење,како се снаоѓате.​

Уф па во средно кога се запишав ми личеше исто како и на основно, зашто цело време бев со другарките и не чувствувам нешто кој знае што, дека во група бевме секогаш и немав некој страв и брзо се снајдов. Со новата програма сменив клас, таму помалку знаев и тие веќе имаа оформено друштва со кои треба да се дружиш. Но и таму се снајдов лесно. Додека кога се запишав прва година на факултет бев како изгубена, иако ги знаев колегите сепак имав страв, зашто тоа е ново, сам си на некој начин и сам треба да одиш по патот. Како и да е еве денес од стариот факултет имам многу блиски колеги и колешки. Исто се однесува и сега кога се запишав, преовладуваше некој страв дали ќе ме прифатат таква каква што сум. Времето ќе покаже сега за сега супер.

Лесно ли воспоставувате контакти или ви треба подолго време да се опуштите?

Лесно воспоставувам контакти, не ми е е проблем тоа воопшто не се грижам како што зашто секогаш спонтано е тоа, никогаш не планирам нешто такво и секогаш сум природна без оглед на се, колку и да имам некоја си трема настојувам да сум природна, да сум таа што сум.

Брзо се прилагодувате или сте пак од оние кои што потешко се вклопуваат во мнозинството и ви треба време?
Или можеби зависи од луѓето кои ве опкружуваат?Ако се они опуштени и вие сте такви,ако тие се затворени и вие сте резервирани.Дали и тоа има удел или пак постојани сте во сите ситуации?

Обично јас сум таа што се прилагодува на ситуации и луѓе, брзо се вклопувам во некоја средина. Сепак многу зависи и со какви луѓе си имаш работа. Прво накратко ги анализирам, според однсувањето и доминирањето во една средина, и после тоа се поставувам како што јас сметам дека треба. Опуштена сум до одредена граница, зашто не ми се познати особите со кои комуницирам. Не ми е проблем да започнам разговор со некој ама зависи колку тој некој е расположен и сака да ме сослуша. И да, има удел скоро во се. Не треба да си премногу резервиран ниту пак затворен, онака средината си ја обожавам.:helou:
 
Па по природа сум многу зборлив особено во друштво и постојано сакам нешто да додавам и да ги смеам другите.Сепак кога првпат се запознавам со некого сум до некаде срамежлив и малце резервиран. Значи не сум како некои што на прво запознавање се тотално опуштени туку ми треба малце време да се адаптирам.Сепак после 2-3 дена или 2-3 излегувања веќе се однесувам како и со другите.
 
Лесно се прилагодувам во пријатна средина со срдечни и пријателски луѓе кои знаат да создадат амбиент како да си се познавал цел живот...
Но има ситуации кога едвај чекам да му ја здувнам:pipi:
 
Секогаш постоеле различни ситуации за снаоѓање. Во принцип гледам да бидам што е можно поопуштена и да правам муабет на различни теми. Секако се зависи од средината во која ќе се најдеш. Најчесто откако ќе ја проценам ситуацијата во која се наоѓам започнувам муабет. Ако некој не ми одговара не му се обраќам и гледам што е можно побрзо да здувнам. Меѓутоа со оние кои ми оставиле позитивен впечаток за многу брзо време се опуштам и се трудам да ја направам атмосферата уште попријатна. Не правам разлика во однос на возраста на моите соговорници, можам да разговарам со личности на било која возраст.
Иако се сметам себеси за лесно прилагодлива личност во било која средина оставам на другите да проценат. :smir:
 
По природа сум доста срамежлив така да малку ми е тешко дур да се остварат првите контакти. После... воопшто не е тешко. Можам да се вклопам (си велам :))
 
Зависи на што ново треба да се навикнам...во принцип си имам една лоша или добра мана или доблест->што брзо се навикнувам (што е ок) и што тешко се одвикнувам (што не е ок)!!!!! Во новите ситуации брзо свикнувам на новото ама истовремено ужасно ми фали старото и сеее ми е хаос! Ама откако ќе си отпомине едно такво несредено периодче пак светот ми се врти нормално и ја успевам да му фатам ритам па да тргнам со него! Тогаш ми изгледа како отсекогаш да сум учела/ работела/ живеела таму/тоа и со тие луѓе!
 
Најчесто ќутам...

После некое време како се „одмрзнуваат“ работите...така и се опуштам
 
На почетокот сум доста резервиран али после извесно време се адаптирам и после се си оди опуштено како луѓето да ги знам со години иначе у принцип добро се снаоѓам
 

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom