Драга Кајгана

Статус
Затворена за нови мислења.
Драга,
Гледам не сум единствена што го мразам празников. Ама иди објасни им на твоите де.
Не ми се учи. Утре полагам. Требаше да го праиме пред 2 недели, не сеа. Сеа кога треба да уживаме додека не почнат предавањата.... Тапа луѓе..
Него, Сашко ми се зема. Или ќе, сеедно. Не го сакам више хаха. Сеа ќе почне да кажува вицеви за бракови сто посто :D
И Т-Ебале не ги сакам више. Интернетот ќе ми го снема во март и што ќе правам? Пак ќе се молам сегде да има вифи. Не е фер. Сакам да го продолжат тоа за 150 - неограничено. Бар до Мај :) Не барам многу нели?
А да, почнав да играм не фер. Си играм Џампер со 4sq. Интересно е :X3: Ми е гајле. Сакам беџови. Точка. Затоа и ти си ми пак интересна. Добро, може не САМО ради тоа, ама пак, сакам беџови :P
Last, but not least. Butterfliessss :love:
Држи ми среќа за утре, иако знам дека ќе поминам :sneaky:
 
Драга,
убав ден, иако треба почесто да го практикуваме делот со простувањето.
Ќе ти напишев многу убав пост, ама некако не можам да се соземам од тоа што го прочитав и видов.
Инаку, во среда ќе треба да одам на сликање за на табло, а и ти знаеш дека не сум човек кој сака да се слика, ама ќе стегнам заби 5 минути.
И така Драга... еве ти еден поздрав.
 
Драга

Моментот кога сфаќаш дека things will never be the same again и дека си screwed.
So you stop and think about and realize that there is nothing you can do and even if there is something to do, it will cause collateral damage. So you stop thinking.
Close your eyes. Dream.
And you dream, dreams that should have been long forgotten but instead those are dreams that are suppressed, thoughts and wishes that you have no right to wish for think for...
And you wake up.
And you are screwed again.
Either way you are screwed and you start asking yourself - Did i made a mistake?

Нека ми е простено, Кајгано.
 
Драга,
Ако прднам во жешка вода, дали ќе се крени голема фама околу тоа ?
 
Кајги,
Сакам да го вратам времето и се да сменам од почеток, зашто резултатот што сега го гледам не ми се допаѓа ни малку. Мразам прво сама што ги правев грешките, па после ги мразам и грешките на другите. Но тоа е, времето не може да се врати за да се спречат некои работи, сега треба да се помириме со судбината кои ние сами ја создаваме и да знаеме како ќе постапиме понатака. Животот продолжува...
 
Д.,
Не можам да се одлучам кое од две зла е помало, дали да ги слушам Миланка и Ноки на Шител или германски водител што е духовит како да лапнал дух на pro7 :unsure:
Сепак, pro7 одат во живо од red carpet, интервјуата со глумците се на англиски, вреди да потрпам малце со германскиот и не пробуваат да преведат сѐ, фала Богу! Миланке, Schmetterling!
Н.
 
Драга

Како можеле некогаш да постојат толку глупави луѓе да претепаат мозок кој створил нешто вакво?

Ах Џеко, од твојава музика никако да успеам да се заситам. Секојпат ми е се` поинтересна и поубава.
 
... најавна шпица.

Овие 2 дена иако сум ненаспиен, сепак се чуствувам пак подобро... ваљда поради друштвото шо го имав 2 дена. Убоо беше.

И како што ветив, го затворив денеска тоа што требаше т.е. BM. Одиме напред сега со новиот проект, се надевам деновиве ќе средам се и конечно ќе почнам со новата занимација. Криво ми е за BM, 4 години не се малку... но тоа е, мораше сето тоа еден да заврши, битно од варезов не бегаме :cool:

... друго нема, ајТ.

... одјавна шпица.
 
Драга, од глупача не очекував ваков текст, ама коа го прочитав, аввв
Секогаш во животот се стремиме кон она што сме го оставиле недовршено во минатато. Некои моменти како темни сенки се надвиснуваат во нашите глави.Чуствувам како некоја необјаснива сила ме навраќа на минатото.Дали вреди толку ноќи поминати во солзи да вратат некој прекрасен момент од блиското минато.Се задушувам во сопствените солзи барајќи излез.Чуствувам дека се наоѓам во безизлезна ситуација.Се прашувам зошто животот ме одалечил од оној со кој бев среќна.Дали вината да ја барам во себе си ?Секој ден сум во длабока потрага по вистинската јас.Која сум всушност јас?Кое е моето вистинско лице ? Постојано се убедувам дека не е време да започнам нешто ново да бидам тоа што треба да бидам.Постојано размислувам за тоа што сум правела во минатото ,за последиците од работите кои неразмислувајќи сум ги направила
и зошто не сум ставила крај на сите баналности во вистинското време.Дали бидејќи моите чуства биле пресилни за да се контролираат или можеби тоа беше вербата во зборовите и ветувањата на некои личности кои сега како бледа сенка исчезнуваат од мојот живот.Знам дека она што било во минатото не влијае на сегашноста,но сегашноста како да може да го искупи она што било во минатото.Иако знам дека животот е еден и треба да се живее секој миг како последен тоа сознание не ми помага.Но сигурна сум во тоа дека животот секогаш отвора пат кон нови нешта.нешта кои секој посакува да ги постигни,тука амбицијата има главна улога.Се додека амбицијата и желбата за успех се присутни во секого,секој може да го постигне она по кое копнее и да ги поправи направените грешки.Секој може сонот да го претвори во јаве со вербата во себе си...
 
Драга, зошто надежта последна умира......? Поради неа се мразам себеси.....мразам некој што треба мене да ме мрази.......поради неа ги мразам викендите.....
А сепак без неа не се чуствуваш жив, не си ништо без надежта.....
Колку би сакал да ме одминеше оваа "капка"....
 
Статус
Затворена за нови мислења.

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom