[FONT=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif]
Кога ќе погледнеме низ контрадикциите на кои посочуваат муслиманите, наоѓаме дека многу од овие грешки воопшто не се грешки туку, или недоразбирање на контекстот (како што е најчесто случај, затоа што муслиманите не препишуваат од Библија, туку од анти-христијански брошурчиња) или пак ништо повеќе од печатни грешки.
Првите лесно може да се објаснат, додека вторите бараат малку повеќе внимание. Јасно е дека книгите на Стариот Завет биле пишувани во периодот од 17 до 5 век пред Христос на пергаментите на кои се пишувало во тоа време, парчиња од Папирус, кои се распаѓале релативно брзо, и било неопходно континуирано да се копираат (препишуваат). Ние денес знаеме дека поголемиот дел од Стариот Завет 3000 години се препишувал рачно, додека Новиот Завет плус уште 1400 години, во изолирани заедници, во различни земји и континенти, а сепак сите останале во основа непроменети.[/FONT]
[FONT=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif]
Денес се најдени многу постари манускрипти (ракописи) кои можеме да ги искористиме за да ги потврдиме уште постарите ракописи. Фактички ние имаме на располагање огромена колекција на ракописи на кои можеме да се повикаме за да ја потврдиме текстуалната веродостојност на нашиот сегашен документ.[/FONT]
[FONT=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif]
[/FONT]
[FONT=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif]
За ракописите на Новиот Завет (ММС) ние имаме 5.300 грчки манускрипти или фрагменти од нив, 10.000 од латинската Вулгата и најмалку 9.300 други рани преводи. Се на се, ние сега имаме повеќе од 24.000 манускрипти или делови од Новиот Завет што можеме да ги користиме! Очигледно ова ни е доволно материјал за да можеме прецртаме некои варијабилни стихови кои евентуално би постоеле. Некој стих, или збор од некој стих, кој се појавува различно во некои манускрипти (пр. 70% го има во манускриптите, а 30% го нема) тоа е забележано во преводот со фуснота, најчесто доле под текстот.
Вакви пропусти на препишувачите има занемарливо малку и ова воопшто не го нарушува угледот на непроменливоста на Библијата.[/FONT]
[FONT=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif]
Христијаните не одрекуваат дека имало печатни грешки во копиите на Стариот и Новиот завет. Тоа е надвор од можностите на секој човек, да не промаши ни една буква или знак при преписот на толкави книги било да се свети или обични.
Сепак можеме да бидеме сигурни дека оригиналните ракописи на Стариот и Новиот завет биле дирекно вдахновени од Бог и не содржеле никакви грешки.
Но за жал, овие оригинали, поради нивната старост и неиздржливоста на материјалот на кој биле напишани, не постојат повеќе. И пак ќе повторам, ова не е случај само со библиските текстови, туку и со сите антички книги. Ист е случајот и со Кyранот.
[/FONT]
--- надополнето ---
Препишувачите биле наклонети кон два типа на печатни грешки, добро познати и документирани од експертите по манускриптална анализа. Едните се однесувале на правилното пишување на имињата (особено непознатите странски имиња), а другите се однесувале на броевите. Фактот што во основа биле овие два типа на грешки, го подржува аргументот за грешките на препишувачите. Ако навистина оригиналите биле контрадикторни, ние ќе имавме доказ за тоа во самата нивна содржина.
Важно е да се запомнe дека, како и да е, во Библијата не постои печатна грешка која засегнува некоја доктрина во Библијата. За жал, на нас луѓето, не ни е оставена таква прилика, поради некоја ситна печатна грешка, да имаме слобода да си го толкуваме Божјото Слово на свој начин и да си го приспособуваме кон нашите интереси. Далеку од тоа, Светиот Дух не допуштил таква грешка, и благодарение на Него, ние можеме да бидеме сигурни во веродостојноста и автентичноста на сегашните копии дека ја имаат истата порака од Бог за нас како и оригиналите.
Бидејќи Бог никаде не ветил беспрекорно препишување на Библијата, неопходно е да се признае дека само оригиналите биле вдахновени. Од таа причина, многу е важно ние да имаме еден постојан текстуален критички став, во смисла на детектирање на евентуално проникнатите грешки при процесот на препишувањето. Заклучокот од ова учење е дека Еврејските и Грчките текстови се толку неверојатно добро сочувани, што ние имаме полно право да тврдиме една посебна Божја промисла на ова поле и дека авторитетот на Библијата, во никој случај не е намален, поради тоа што копиите кои денес ги имаме содржат печатни грешки.
Исто така, нема превод кој е, или кој може да биде совршен. Со други зборови, сите преводи се чекор подалеку од оригиналот. Сепак, заклучокот на лингвистичката наука е дека Христијаните кои зборуваат англиски, барем тие, се неизмерно добро снабдени со мноштвото на одлични преводи и немаат причина да се мачат да заклучат дека вистинскиот Божји Збор е во нивниот досег. Навистина, од аспект на постојаните повторувања на главните теми во Библијата, и со постојаното сведочење на Светиот Дух со и низ Словото, ни еден сериозен превод на Библијата нема толку да и го уништи значењето, така да се покаже како некорисен да го направи читателот "мудар за спасение преку вера во Исус Христос" (2 Тимотеј 3:15).
--- надополнето ---
se Odonesuva na citat 1 letopisi 7,6,
kade veli ;;
Венијаминови синови: Вела, Вехер и Едијаил, тројца
vo drug citat vo istata kniga 1 letopisi 8-1-2 veli;
На Венијамина му се роди првенецот Вела, вториот Асвил, третиот Ара,
2 четвртиот Ное и петтиот Рафа
dodeka vo bitie 46;21; veli;
Венијаминови синови: Вела, Вехер, Асвил, Гира, Нааман, Ихиј, Рос, Мупим, Упим и Аред
ovde ocigledno imaa nesto sto nee vo reddd t.e prtivrecni stihovi (sodrzini)
vo prviot citat veli tri sinovi deka imal
spored vtoriot tekst 5 sina
dodeka vo tretiot citat veli deka imal 10 sina
Класична утка во квази-толкувањето на стариот завет, особено на родословијата. Хебрејскиот збор "бен" што во нашите преводи се преведува како "син" може да значи и син, но и потомок. Така на пример Исус е наречен "Син Давидов", "Син Авраамов" (
Матеј 1:1). Оттаму сите наведени имиња се поттомци (а некои од нив и буквално синови) на Бенјамин, но различните писатели наведувале извесен број од родословијата согласно нивните цели и потреби.
--- надополнето ---
evee uste edna dzorbadzio,
evagleie spored jovan 5,31,;;
AKO JAS SVEDOCAM SAM ZA SEBE MOETO SVEDOSTVO NEMA DA BIDE VISTINSKO''
VO ISTO EVAGELIE 8,14, VELI';
ISUS VO ODGOVOR IM RECE; IAKO SVEDOCAM SAM ZA SEBE MOETO SVEDOSTVO E VISTINSKO' .
pa bi te zaprasal koja e vistinata na ovie dva citati od evaagleie spored jovan;
vo prviot citat veli deka svedostvoto na isus za sam sebe nema da bide vistinsko dodeka vo drugiot citat veli deka svedostvoto e vistinsko ,
zasto ima sprotivvni teksta ,prasanje prizleguva ako e bozja kniga zasto da ima sprotivni teksta t.e kontradikcii?
Овде има противречност само доколку се игнорира контекстот. Ајде да го погледнеме контекстот во кои се кажани горните навидум противречни стиха.
Исус во 5-тото поглавје во евангелието по Јован вели:
"Ако Јас сведочам Сам за Себе, Моето сведоштвото нема да биде вистинито. Но има
Друг Кој сведочи за Мене и знам дека е вистинито тоа сведоштво со кое Тој сведочи за Мене...
делата што ги Ми ги даде Таткото да ги извршам, самите тие дела сведочат за Мене дека Ме пратил Таткото. И
Таткото, Кој Ме прати, сведочи за Мене... Ги истражувате
Писмата, зашто мислите дека во нив имате вечен живот, а токму тие сведочат за Мене."
(
Јован 5:31-39)
Од горниот цитат гледаме дека Исус имал (и има) повеќе сведоци кои сведочеле за Него, дека Тој е Божјиот Син, Месијата.
1. Тој Самиот сведочел. (
Јован 10:36)
2. Делата исто така го подржувале Неговото сведоштво. (
Матеј 11:4-5)
3. Бог исто така јавно го пресведочил (
Матеј 3:17)
4. Писмата (Во старозаветните книги има
над 300 пророштва за Исус)
Но очигледно евреите не го разбрале или не сакале да го разберат Исус што им вели погоре, па затоа, од целиот тој говор, ја запомниле само реченицата: " Ако Јас сведочам Сам за Себе, Моето сведоштвото нема да биде вистинито." И кога во една друга прилика, Христос проповедал дека Тој е Светлината на светот (која ја навестувал Јован Крстителот и за која пророкувале пророците:
Јован 1:7; Исаија 9:1-2; Псалм 27:1; Малахија 4:2 итн), тие му префрлиле: "Ти сведочиш Сам за Себе, Твоето сведоштво не е вистинито."
Ова било лажна клевета врз Исус. Исус не рекол дека Сам сведочи за Себе, туку, како што видовме погоре, тој набројал една цела плејада од сведоци кои сведочат за Него. И така, разочаран од нивното неразбирање т.е. не прифаќање на вистината, Тој им вели:
"Макар што сведочам Сам за Себе, Моето сведоштво е вистинито, зашто знам од каде сум дошол и каде одам, а вие не знаете од каде сум дошол и каде одам." (
Јован 8:14)
Но погледнете што вели во продолжение Исус...
"И ако судам Јас, Мојот суд е вистинит, зашто не сум Сам, туку Јас и Таткото, Ком Ме прати. А и во Законот ваш е напишано дека сведоштвото од двајца сведоци се смета за веродостојно. Јас сведочам за Себе и Таткото, Кој Ме прати, сведочи за Мене"
(
Јован 8:16-18)
Од горниот цитат јасно гледаме дека, да, Исус сведочел за Себе, но не осамено Сам како што тврделе евреите, туку дека и Таткото сведочел за Него. Исус, знаејќи дека евреите го демнеат со Мојсеевиот закон за да го уловат како би прекршил некоја заповед, се повикува токму на тој Закон каде се вели дека сведоштвото на двајца сведоци се смета за веродосстојно (
Второзаконие 19:15)
Во оваа расправа Исус знаел дека евреите не го разбирале т.е. не сакале да го разберат дека тој не е Сам, дека Небесниот Таткото е постојано со Него и сведочи за Него, па затоа им објаснил дури кога тие ќе поверуваат во ова што им го зборува...
"Кога ќе Го издигнете Синот Човечки, тогаш ќе сфатите дека сум Јас и дека ништо не правам Сам од Себе, туку, како што Ме научи Мојот Татко, така и зборувам. Оној што Ме прати е со Мене. Таткото не Ме остави Сам, зашто секогаш го вршам она што Му е угодно"
(
Јован 8:28-29)
Сметам дека воопшто не е потребно дополнително коментирање. Доволно е само разумски, без предрасуди и нелукаво да се прочита целиот контекст за да се сфати за што зборува Исус и дека во Неговите изјави нема противречност. А и не само што ќе се сфати тоа, туку и, како што видовме, ќе се поднаучи нешто.
п.с.
el_kewser, го истроши гратисот објаснувања од мене. Не планирам повеќе да фрлам бисери... каде што не треба. Свесен сум дека вие муслиманите имате долги листи на вакви привидни "контрадикции" и не мислам дека е мудро и полезно да се троши време на нивно објаснување, затоа што знам дека вие често и не ги читате објаснувањата, туку веднаш копи-пастирате наредно. Овие ги одговорив само за да знаат останатите членови дека исламските "контрадикции" речиси секогаш лесно се побиваат, само е потребно малку подлабоко анализирање на текстот и проучување на Библијата. Ова не важи за христијаните (како на пример radica). За нив не штедам време и енергија да објаснувам.
Поздрав!
