Еве ги двете страни од Одбраната и од Обвинителите :
Отворен цитат;
„Линдси Кланси (Lindsay Clancy) е поранешна медицинска сестра од Масачусетс, САД, која во јануари 2023 година ги задушила своите три малолетни деца (на возраст од 7 години, 5 години и 8 месеци), а потоа се обидела да се самоубие скокајќи низ прозорец. Таа го преживеала падот, но останала парализирана од струкот надолу. Ова се наоѓа во центарот на вниманието на јавноста поради судскиот процес кој започна во јули 2026 година.
На 24 јануари 2023 година, Линдси го испратила својот сопруг по храна и за кратко време ги усмртила децата со јаже/ ленти за вежбање, по што скокнала од кат на куќата во Дуксбери.
Нејзиниот адвокат и тимот за одбрана тврдат дека таа била во состојба на екстремна постпородилна психоза (тешка психијатриска состојба по породување) и депресија, засилени од прекумерното користење и менување на психијатриски лекови.
Обвинителството тврди дека таа свесно, смислено и пресметано ги убила своите деца и бара доживотен затвор без право на условно ослободување, отфрлајќи го тврдењето дека за ова е целосно виновен медицинскиот систем.
Иако Патрик јавно и прости на својата сопруга само неколку дена по настанот, изјавувајќи дека нејзините постапки биле резултат на тешката постпородилна болест, тој подоцна
поднесе барање за развод. Во меѓувреме, Патрик се преселил во Њујорк, го изградил својот живот одново и стапил во нов брак, но на судењето се појави како клучен сведок за да го опише текот на настаните.
Физички и правно, нивниот заеднички живот како маж, жена и семејство заврши во моментот на трагедијата. Децата беа мртви, а Линдси се соочува со доживотен затвор и трајна парализа, што го оневозможува секое продолжување на нормален брачен однос.
Како единствен преживеан кој изгуби сè, Патрик мораше да најде начин да го изгради својот живот од нула за да го сочува сопствениот разум. Тој се исели од нивната куќа, се пресели во Њујорк, започна нова работа во Microsoft и во април 2026 година стапи во нов брак со д-р Рејчел Денис.
Патрик јавно изјави дека и простува на Линдси бидејќи верува дека била тешко болна, а не „монструм“. Неговиот развод не беше чин на лутина или гнев кон неа, туку неопходен чекор за затворање на едно трагично поглавје и обид за преживување на огромната траума.
Според медицинската документација презентирана на судот, во кусиот период од само четири месеци пред трагедијата, на Линдси и биле препишани дури
13 различни силни психијатриски лекови од страна на повеќе различни лекари, токсиколошките анализи на крвта по нејзиниот пад потврдија дека во моментот на настанот таа имала
коктел од најмалку шест лекови истовремено во својот организам
Seroquel (Кветиапин): Силни антипсихотици кои најчесто се користат за шизофренија и биполарно растројство, а кај неа бил зголемен на висока доза од 400 mg дневно за третирање на несоница и тешка вознемиреност.
Lamictal (Ламотригин): Стабилизатор на расположението
Ativan и Valium (Лоразепам и Дијазепам): Тешки бензодиазепини за анксиозност, кои создаваат брза зависност
Remeron (Миртазапин) и Trazodone: Силни антидепресиви кои исто така се користат како помагала за спиење
Други лекови во претходните месеци: Како дел од постојаните ротации на терапијата, на Кланси претходно и биле препишувани и антидепресивите
Zoloft и
Prozac, како и седативот
Ambien.
Одбраната тврди дека оваа неконтролирана комбинација на седативи, антидепресиви и антипсихотици, наместо да и помогне, дополнително ја
влошила нејзината состојба и ја турнала во тешка психоза, правејќи ја непресметлива во моментот кога слушнала гласови кои и наредиле да ги убие децата.
Како дел од правната стратегија, одбраната (но и Линдси и нејзиниот поранешен сопруг преку посебни граѓански тужби) нагласува сериозни системски и лекарски пропусти на медицинските лица кои ја лекувале.
Лекарите упорно ја третирале Линдси за вообичаена постпородилна депресија и анксиозност. Одбраната изнесе вештачења на форензички психијатри кои тврдат дека таа всушност имала
недијагностицирано биполарно растројство со постпородувачки почеток, состојба каде стандардните антидепресиви можат да поттикнат опасни манични и психотични епизоди.
Медицинскиот персонал од различни установи каде што таа барала помош (вклучувајќи и престој во психијатриска болница на почетокот на јануари 2023 година)
не комуницирал меѓусебно. Лекарите и медицинските сестри не ги споделувале своите белешки, што довело до тоа постојано да и се менуваат, додаваат или нагло да и се укинуваат тешки лекарства.
Иако Линдси самата постојано алармирала дека се чувствува очајно, дека пати од тешка несоница (спиела само по три часа), има интрузивни мисли и стравува дека развива зависност од лековите, лекарите само продолжувале да го менуваат нејзиниот медицински коктел наместо соодветно да ја заштитат.
Додека одбраната тврди дека Линдси била зашеметена од „коктел од лекови“, обвинителството изнесе материјални докази од претресот на куќата. Тие ги покажаа шишенцата со лекови издадени во неделите пред убиството и прецизно ги избројаа преостанатите таблети
Обвинителството докажува дека иако лекарите и препишувале различни лекови за да најдат соодветна терапија, Линдси
не подигнувала или едноставно не ги пиела повеќето од нив.
Бројот на преостанати апчиња во шишенцата покажува дека таа воопшто немала високи концетрации на лекови во организмот кои би предизвикале психоза. Токсиколозите на обвинителството сведочеа дека нејзината крвна слика по падот не покажува акутно труење или токсично предозирање со супстанции.
Обвинителството во своите три недели изнесување докази повика десетици медицински лица, психијатри и медицински сестри кои ја третирале Кланси во болничките установи во декември 2022 и почетокот на јануари 2023 година.
Ниту еден од нејзините лекари во нивните официјални белешки и сведоштва на судот
ниту еднаш не забележал знаци на манија, делузии или психоза. Иако таа пријавувала депресија, вознемиреност и суицидални мисли (мисли за самоубиство), лекарите посведочија дека таа секогаш била присебна, логична и целосно свесна за реалноста.
Според нив, медицинскиот третман бил соодветен за симптомите што таа свесно ги презентирала.
Обвинителството ја опишува Линдси како исклучително организирана личност која точно знаела што прави, а не како некој кој изгубил допир со реалноста.
Обвинителството ги презентираше нејзините пребарувања на интернет и белешки на телефонот. Неколку недели пред настанот, таа детално истражувала поими како „психоза“, „халуцинации“ и „неурачунливост“. Обвинителите тврдат дека како поранешна медицинска сестра, таа
намерно го истражувала и го подготвувала својот медицински изговор за подоцна да се повика на непресметливост.
Најсилниот аргумент за планирано убиство е начинот и моментот кога е извршено делото.
На денот на убиствата, Линдси прецизно пресметала колку време му е потребно на нејзиниот сопруг да отиде до најоддалечениот ресторан за да земе храна и да помине преку аптека (пресметка на време преку Apple Maps). Штом тој излегол, таа ги задавила трите деца едно по едно со користење на ленти за вежбање (лигатури).
Обвинителството, повикувајќи се на медицинските вештачења, нагласи дека за давење на три деца со јаже е потребно
физички напор од неколку минути континуиран притисок за секое дете поединечно. Според нив, тоа не е моментален импулс или краткотраен „напад“, туку свесна и ладнокрвна одлука која траела со минути.
Обвинителството фрла сомнеж и врз нејзиниот обид да си го одземе животот.
Тие тврдат дека нејзините исеченици на вратот и зглобовите биле површински и недоволно длабоки за да предизвикаат смрт, а нејзиниот скок од прозорецот на вториот кат бил изведен во моментот кога слушнала дека сопругот се враќа дома.
Обвинителството тврди дека таа го „фабрикувала“ обидот за самоубиство за да изгледа како трагедија предизвикана од лудило во очите на јавноста и полицијата.
На судењето во август 2026 година, форензичките експерти за мобилни уреди ги презентираа
приватните дневнички белешки и пребарувања од апликацијата
Apple Notes на iPhone-от на Линдси Кланси. Овие дигитални докази се клучни бидејќи и двете страни ги толкуваат различно за да ја докажат нејзината ментална состојба пред трагедијата.
Во белешка модифицирана на почетокот на ноември 2022 година, таа напишала дека се чувствува „тажна и депресивна“ бидејќи нема капацитет да го чува своето трето дете, бебето Калан, на ист начин како првите две. „Се чувствувам помалку поврзана со Кал сега“, гласи записот.
resentment (замерување) кон постарите деца:** Во истиот запис таа додава потресна реченица: „Мислам дека на некој начин им замерувам на моите други деца бидејќи ме спречуваат да го третирам Кал како мое прво бебе. Знам дека тоа не е фер кон нив.
Како контраст на мрачните мисли, истата белешка завршувала со листа на охрабрувачки пораки кои си ги пишувала самата на себе: „Ќе поминам низ ова. Ќе ја надминам постпородилната анксиозност и депресија. Јас сум одлична мајка.
Ги сакам моите деца“. Таа дури напишала дека сака во иднина да има и четврто дете, но дека „навистина мора да најде добар терапевт пред тоа“.
Белешка која последен пат била изменета на
23 јануари 2023 година (само еден ден пред убиствата), го документира нејзиниот страв од лековите кои и ги препишувале:
Во неа таа напишала дека побарала антидепресив
Zoloft од психијатар бидејќи била малку анксиозна, додавајќи ја реченицата:
„Тогаш сè започна да оди по надолна линија“Таа исто така изразила двоумење за новите лекови кои и ги воведувале:
„Се двоумам дали да почнам нов лек или не. Сакам да бидам среќна, но би било убаво да се чувствувам автентично среќна, а не лажно“
Покрај пишаните белешки, форензичарите ги извлекоа и нејзините пребарувања на Google направени непосредно пред настанот:
Четири дена пред трагедијата (на 20 јануари 2023), од нејзиниот телефон било пребарувано:
„Дали може да се излекува социопат?“ (
Can you treat a sociopath?
Одбраната при вкрстеното испрашување потенцираше дека Линдси во истиот период пребарувала и драстични методи како „како да си го пресечеш грлото за да умреш“, како и дали може да се исклучат воздушните перничиња на нејзиниот автомобил, што според нив докажува дека таа имала тешки суицидални умисли.
Овие белешки се доказ дека таа имала скриен гнев кон постарите деца, дека била пресметана, свесна и дека намерно истражувала медицински симптоми (како психоза и социопатија) за да ги искористи како иден изговор.
Овие записи покажуваат една очајна, „длабоко хумана“ мајка која се борела со сите сили против депресијата, која си пишувала позитивни афирмации и која била целосно свесна дека лековите што и ги даваат вештачки и го менуваат умот и ја водат по надолна линија.
Часовникот го регистрирал нејзиниот последен пулс во 17:23 часот, кој изнесувал
57 отчукувања во минута.
Обвинителството тврди дека овој пулс е невообичаено низок и смирен за личност која наводно се наоѓа во состојба на паника, манија или тежок психотичен напад, што според нив докажува ладнокрвност.
Системот регистрирал дека Линдси се качувала по скали во куќата двапати – еднаш во
17:03 часот и уште еднаш во
17:33 часот. Второто качување во 17:33 часот се совпаѓа со моментот кога нејзиниот сопруг Патрик бил во аптеката и се обидел да ја побара на телефон (повик на кој таа не одговорила, но веднаш потоа му свртела назад со кус повик од 14 секунди
Снимањето на пулсот од паметниот часовник прекинало во
17:23 часот, додека апликацијата на телефонот престанала да бележи активности (како чекори) во
17:38 часот. По овој период настапува дигитален мрак, сè додека полицијата не ги пронашла децата и Линдси околу 18:00 часот.
Затворен цитат!
