Иам сурфано на тор.Сум начекал тоа шо викаш за нарачување убиства,купување оружје,дрога и ред други сексуални настраности.На ова неам налетано,а и не мора да значи дека е вистина ако е постирано таму на некоја страна,коа се знае дека еден куп превари праат таму.
Creepy Pasta
- Креатор на темата Coldhorror
- Време на започнување
King B
Bears. Beets. Battlestar Galactica.
- Член од
- 24 јануари 2011
- Мислења
- 1.801
- Поени од реакции
- 4.076
Зашо ти е толку тешко да поверуваш?
Исто као тебе шо ти е толку лесно да поверуваш.Creepy pasta или underweb,недоволно релевантни извори,којзнае?
Љубовен Каскадер
fekalija
- Член од
- 28 декември 2011
- Мислења
- 4.371
- Поени од реакции
- 6.210
Уште ве лажат со тие Mariana's Web митови?
Да, моеш да сурфаш. Пробај напраи трансакција на таков silk road. Have fun getting v&. Feds ги пазат тие срања со години.
Некој ловец/ловџија ловел животни во некоја шума но немал баш среќа и ништо не уловил. Почнало да се стемнува но решил уште малку да проба да улови па ако треба и ноќе ќе си идел дома. Веќе паднало ноќ и бидејќи ништо не уловил конечно решил да си оди дома. По неколку саати талкање низ шумата заклучил дека се изгубил. За среќа видел малечка кабина и решил да ги праша сопствениците да преспие кај нив па наредниот ден да си оди дома. Кваката на врата била скршена. Влегол внатре надевајќи се да преспие а во случај ако дојде сопственикот ќе му се објасни. Како што разгледувал наоколу во внатрешноста на кабината, тој бил изненаден дека сите ѕидови биле украсени со неколку портрети, сите обоени до неверојатни детаљи. Без исклучок, сите тие портрети зјапале во него, нивните лица искажувале омраза и злоба. Гледајќи ги портретите, ловецот се почуствувал доста неудобно. Се свтрел кон ѕидот и наскоро заспал.
Следното утро, ловецот се разбудил и се свртел кон сончевата светлина која го заслепила за момент. По отварање на очите, тој открил дека кабината немала портрети туку прозорци.
Следното утро, ловецот се разбудил и се свртел кон сончевата светлина која го заслепила за момент. По отварање на очите, тој открил дека кабината немала портрети туку прозорци.
- Член од
- 1 септември 2014
- Мислења
- 60
- Поени од реакции
- 38
When you are admitted to a hospital, they place on your wrist a white wristband with your name on it. But there are other different colored wristbands which symbolize other things. The red wristbands are placed on dead people.
There was one surgeon who worked on night shift in a school hospital. He had just finished an operation and was on his way down to the basement. He entered the elevator and there was just one other person there. He casually chatted with the woman while the elevator descended. When the elevator door opened, another woman was about to enter when the doctor slammed the close button and punched the button to the highest floor. Surprised, the woman reprimanded the doctor for being rude and asked why he did not let the other woman in.
The doctor said, “That was the woman I just operated on. She died while I was doing the operation. Didn’t you see the red wristband she was wearing?”
The woman smiled, raised her arm, and said, “Something like this?”[DOUBLEPOST=1414689764][/DOUBLEPOST]A couple who was part of a mountain hiking team went with their friends to go hiking up the steep slopes of the Sierra Madre (Mountain range here in the Phil.) At the base, the girl slipped on her way out of the comfort room and due to the sprain she suffered, was forced to stay back to wait for her boyfriend and their team to come home. Unfortunately, a heavy rain fell, stranding the team.
The next afternoon, she saw her team enter the large room they had rented for accommodation. Everyone except her boyfriend was present. She asked the team leader about it and he said: “There was a landslide at the mountain. He was our only casualty; we could not even retrieve his body.” The girl cried all night.
At midnight she woke up to the sound of someone in the kitchen. She tiptoed past her sleeping team members and checked downstairs. To her surprise, her boyfriend was there, looking for some water. When he saw her, he approached her and said:
“Baby, there was a landslide at the mountains. I was the only survivor.”
There was one surgeon who worked on night shift in a school hospital. He had just finished an operation and was on his way down to the basement. He entered the elevator and there was just one other person there. He casually chatted with the woman while the elevator descended. When the elevator door opened, another woman was about to enter when the doctor slammed the close button and punched the button to the highest floor. Surprised, the woman reprimanded the doctor for being rude and asked why he did not let the other woman in.
The doctor said, “That was the woman I just operated on. She died while I was doing the operation. Didn’t you see the red wristband she was wearing?”
The woman smiled, raised her arm, and said, “Something like this?”[DOUBLEPOST=1414689764][/DOUBLEPOST]A couple who was part of a mountain hiking team went with their friends to go hiking up the steep slopes of the Sierra Madre (Mountain range here in the Phil.) At the base, the girl slipped on her way out of the comfort room and due to the sprain she suffered, was forced to stay back to wait for her boyfriend and their team to come home. Unfortunately, a heavy rain fell, stranding the team.
The next afternoon, she saw her team enter the large room they had rented for accommodation. Everyone except her boyfriend was present. She asked the team leader about it and he said: “There was a landslide at the mountain. He was our only casualty; we could not even retrieve his body.” The girl cried all night.
At midnight she woke up to the sound of someone in the kitchen. She tiptoed past her sleeping team members and checked downstairs. To her surprise, her boyfriend was there, looking for some water. When he saw her, he approached her and said:
“Baby, there was a landslide at the mountains. I was the only survivor.”
Последно уредено:
- Член од
- 1 септември 2014
- Мислења
- 60
- Поени од реакции
- 38
This story begins with a couple who decided that they wanted to go out for the night, so they called up their usual babysitter to take care of the kids. When the babysitter arrived, the children were already asleep, so she decided that she would pass the time by watching some TV. However, the only TV in the house that had cable was situated inside the parents’ bedroom, so she called them to see if it was cool with them.
The parents agreed, but then the babysitter asked if she could cover up the angel statue which was situated in the room, as it made her feel nervous. Upon hearing this, the father hesitated, then instructed her to immediately get the kids out of the house and call the police, because they did not own an angel statue.
When the police arrived, the babysitter and children were found lifeless in a pool of blood, and the statue had disappeared.
The parents agreed, but then the babysitter asked if she could cover up the angel statue which was situated in the room, as it made her feel nervous. Upon hearing this, the father hesitated, then instructed her to immediately get the kids out of the house and call the police, because they did not own an angel statue.
When the police arrived, the babysitter and children were found lifeless in a pool of blood, and the statue had disappeared.
friendlypotato
кафепијачка
- Член од
- 1 февруари 2015
- Мислења
- 9
- Поени од реакции
- 26
- Возраст
- 32
Бидејќи темата е за creepypasta, претпоставувам за самата страница (а самите приказни напишани на страницата се викаат creepy pastas), еве да се искажам и јас: навистина супер страница, се наоѓаат многу интересни и страшни приказни, цела поткултура е тоа, имаат дури и свои мемиња, популарни и влијателни корисници кои своите успешни приказни понекогаш и ги самоиздаваат. Често ги читам, бидејќи имаат обичај еден на друг да си даваат конструктивни коментари на приказните (кога не тролаат) и при оценувањето од 1 до 10 се гледа и колку текстот е страшен/оригинален, а и колку е добро напишан од книжевна гледна точка. Голем број приказни и урбани легенди потекнуваат токму од оваа страница, а попознатите и подобрите урбани легенди од кои некои се напишани погоре се застапени барем со по една верзија. Многу е кул тоа што кога читаш можеш да си одбереш категорија на pasta, на пример Beings and Entities, Dreams and Madness, Rites and Rituals, итн. и да читаш приказни само со таква содржина. Друга интересна работа е тоа што имаат посебна страница за приказните кои не биле доволно добри/страшни за да ги стават на главната страница, или пак ја промашиле темата, па ги собираат на т.н. CrappyPasta 
Навистина ја препорачувам страната за љубителите на страшни приказни и урбани легенди и за тие што сакаат да се плашат навечер пред спиење.
Инаку, еве накратко преведов една од моите омилени пасти:
Услугата на слепиот човек
Во Берлин по Втората светска војна луѓето немале многу пари и намирници и повеќето најверојатно гладувале. Во тоа време се раскажуваше за некоја млада жена која видела еден слеп човек како се спровира низ толпата. Започнале разговор. Човекот ја замолил за услуга - да однесе едно писмо на адресата напишана на пликот. Секако и било на патот за дома, па се согласила.
Тргнала да ја однесе пораката, но се свртела да види дали на човекот му треба уште нешто. Го видела како брза низ толпата и веќе не ги носел затемнетите очила и белиот стап. Отишла во полиција и тие влегле во куќата до која бил адресиран пликот и внатре нашле купишта човечко месо на продажба.
А во писмото кое човекот ѝ го дал на жената пишувало: „Ова е последната што ти ја испраќам за денес.“
Навистина ја препорачувам страната за љубителите на страшни приказни и урбани легенди и за тие што сакаат да се плашат навечер пред спиење.
Инаку, еве накратко преведов една од моите омилени пасти:
Услугата на слепиот човек
Во Берлин по Втората светска војна луѓето немале многу пари и намирници и повеќето најверојатно гладувале. Во тоа време се раскажуваше за некоја млада жена која видела еден слеп човек како се спровира низ толпата. Започнале разговор. Човекот ја замолил за услуга - да однесе едно писмо на адресата напишана на пликот. Секако и било на патот за дома, па се согласила.
Тргнала да ја однесе пораката, но се свртела да види дали на човекот му треба уште нешто. Го видела како брза низ толпата и веќе не ги носел затемнетите очила и белиот стап. Отишла во полиција и тие влегле во куќата до која бил адресиран пликот и внатре нашле купишта човечко месо на продажба.
А во писмото кое човекот ѝ го дал на жената пишувало: „Ова е последната што ти ја испраќам за денес.“
По напорниот ден, Петар конечно пристигна во метро станицата. Таа беше сосема празна, со исклучок на Петар и постариот дедо кој се потпираше на својот бастун. Петар се загледа во распоредот плашејќи се дека го пропуштил последниот воз. Позади него го слушна дедото како му довикува : "Момче сите метроа запираат тука, на вистинската станица си".
"Дури и А6?" праша скептично Петар вртејќи се кон странецот.
"Да, да секако!" одговори дедото кој носеше капут иако не беше воопшто ладно.
"Не ми се верува дека А6 запира тука, волку доцна во Вторник" му возрати Петар на дедото.
"Дечко не се секирај, ова е важна станица. Јас се возам со години и години, верувај ми кога ти велам дека СИТЕ возови запираат тука."
Само што одговори, се слушна звук на воз кој се приближуваше длабоко во тунелот. Звучеше дека се движи многу побрзо од вообичаено и дека нема да може да запре на време. За момент метрото прелета низ станицата. Неговата брзина не беше шокантниот дел. Сите вагони беа црни и избоени со одвратни и ужасни графити. Прозорците беа обоени во црвена боја. Тоа беше боја, така? Осветлувањето внатре беше слабо. Патниците стоеја како замрзнати, никој не седеше. Петар не можеше да ги распознае нивните делови. Тогаш зошто имаше чуство дека тие го гледаа?
"Што к*р беше тоа??" Петар викна откако возот исчезна во спротивниот тунел.
Старецот ја наведна главата срамежливо. "Се извинувам што не бев искрен со тебе. Всушност има еден воз кој не запира тука. Само еден."
"Каде оди тој?"
"Моли се да не дознаеш" беше се што изусти старецот. "А6 поминува на Перон 13."
Петар се совзема, изусти "Благодарам" и се упати кон Перон број 13.
Во сред од старецот му довика "Исто така...."
Петар се заврте и виде дека старецот му упатуваше сериозен поглед по кое следеше важно предупредување.
"Ќе го видиш истиот воз и нареден пат. Тој ЌЕ запре. Не смееш да се качиш."
"Дури и А6?" праша скептично Петар вртејќи се кон странецот.
"Да, да секако!" одговори дедото кој носеше капут иако не беше воопшто ладно.
"Не ми се верува дека А6 запира тука, волку доцна во Вторник" му возрати Петар на дедото.
"Дечко не се секирај, ова е важна станица. Јас се возам со години и години, верувај ми кога ти велам дека СИТЕ возови запираат тука."
Само што одговори, се слушна звук на воз кој се приближуваше длабоко во тунелот. Звучеше дека се движи многу побрзо од вообичаено и дека нема да може да запре на време. За момент метрото прелета низ станицата. Неговата брзина не беше шокантниот дел. Сите вагони беа црни и избоени со одвратни и ужасни графити. Прозорците беа обоени во црвена боја. Тоа беше боја, така? Осветлувањето внатре беше слабо. Патниците стоеја како замрзнати, никој не седеше. Петар не можеше да ги распознае нивните делови. Тогаш зошто имаше чуство дека тие го гледаа?
"Што к*р беше тоа??" Петар викна откако возот исчезна во спротивниот тунел.
Старецот ја наведна главата срамежливо. "Се извинувам што не бев искрен со тебе. Всушност има еден воз кој не запира тука. Само еден."
"Каде оди тој?"
"Моли се да не дознаеш" беше се што изусти старецот. "А6 поминува на Перон 13."
Петар се совзема, изусти "Благодарам" и се упати кон Перон број 13.
Во сред од старецот му довика "Исто така...."
Петар се заврте и виде дека старецот му упатуваше сериозен поглед по кое следеше важно предупредување.
"Ќе го видиш истиот воз и нареден пат. Тој ЌЕ запре. Не смееш да се качиш."
Последно уредено: