Друже, какви 10илјади евра, дали си нормален, а бе тоа чаша вода немам побарано, СМС паркинг тикет ми нема платено некој. Да не омаловажувам општина управа група клуб ама немам добиено ништо, ни благодарница или нешто слично за спомен и валидација, веруј ќе си дадев кафана.
Да и нашиот документарец е аматерски, партизански, како сакаш кажи. Првите 3 интервјуа се со телефон и зајмена камера од Бомбакис, подоцна купив камера од 500 600е ( што веруј е пичкин дим за оваа бранша), а кога доаѓаше другарот и човекот кој ме воведе во ова, тогаш е попрофесионално и поквалитетно. Е кога станав дел од маркетинг тим и влезе МЗТ во АБА1 тогаш фино лепо земав кредит 2.600е, па земав нешто подобро, ама веќе документарецот беше готов.
Веруј точно знам низ што проаѓаат дечкиве, 20пати ми пукаа микрофони, сталаци, графичката ми се запали, единствено јас имав веќе 3 години некое искуство со едит и малце бев опседнат.
Капак на се, ставав превод/титлови, затоа што решен бев да стигне и до лица со оштетен слух па и вид, сепак доста постара публика е опфатена, па само во титлувањето има месец дена работа.
Морална поддршка, ветувања, тапшање по рамо имаше, ама веруј кеш и да ми понудеа, не би зел, затоа што мислам ќе ги изневерев тие што ми дадоа доверба, а и не сакав да го исполитизирам. Спонзори се мислев ама не барав, затоа што одев со мисла еве Фемили може документиран серијал да напраат од љубов.
Пак ќе кажам 0 буџет, 0 финансиска поддршка, но на крај навивачки беше, може и тоа му дава шарм и харизма, целото тоа гинење, пустење, дебати со 80годишњаци, повици во 5 сабајле, сега сум 3 пати поискусен и подобар, ама нема да го направам така добар.
Ме допре во слаба точка, извинете на долгиот пост, бидете добри. Давор.
