И знам, сега ќе кажете не е сè во парите. Ве сфаќам, ама луѓе, животот не е само одење на работа и седење дома. Сакаш да прошеташ, да излезеш надвор со семејството... Така се создаваат спомени, а не во четири ѕида.
Со кое „семејство“ ако нема дете во муабетот?
Парите се неопходни ама за некои работи треба повеќе ум отколку пари.
Да не ме разбереш погрешно ама подобро на Водно ќе шетам со децата отколку на фенси одмор на некој остров со девојка со која немам намера да правам фамилија. И ваков став треба сите да оформат до некои ~25, најкасно до ~30 години. Наместо холивудски сценарија со „шетање свет“ до 40-50 години, потоа панично фрлање пари по клиники за плодност, итн.
Мое мислење е едино инвестирање у деца да биде високото образование. Све друго треба да кубури и да научи да менаџира пари. Ако го распрдиш од мало на глава ќе ти се качува цел живот после.
Со кое „семејство“ ако нема дете во муабетот?
Парите се неопходни ама за некои работи треба повеќе ум отколку пари.
Да не ме разбереш погрешно ама подобро на Водно ќе шетам со децата отколку на фенси одмор на некој остров со девојка со која немам намера да правам фамилија. И ваков став треба сите да оформат до некои ~25, најкасно до ~30 години.
Прво, крајно е дрско да одредуваш што е семејство, а што не. Партнери кои се сакаат, почитуваат и градат заеднички живот се СЕМЕЈСТВО, со или без деца. Дури и да немаш партнер имаш семејство.
Второ, За да прошеташ на Водно со децата, претходно треба да им купиш квалитетни чевли, јакни, храна за преку денот, да платиш сметки дома и да имаш мир во главата. Никој овде не зборува за луксузирање по острови, туку за реалноста дека денес за најобичен, пристоен живот за едно дете требаат примања кои мнозинството млади во Македонија ги немаат.
И не зборам јас од позиција на некој кој што не сака да има деца, туку зборам од реалноста. Не треба да ги игнорираш основните егзистенцијални услови.
Прво, крајно е дрско да одредуваш што е семејство, а што не. Партнери кои се сакаат, почитуваат и градат заеднички живот се СЕМЕЈСТВО, со или без деца. Дури и да немаш партнер имаш семејство.
Второ, За да прошеташ на Водно со децата, претходно треба да им купиш квалитетни чевли, јакни, храна за преку денот, да платиш сметки дома и да имаш мир во главата. Никој овде не зборува за луксузирање по острови, туку за реалноста дека денес за најобичен, пристоен живот за едно дете требаат примања кои мнозинството млади во Македонија ги немаат.
И не зборам јас од позиција на некој кој што не сака да има деца, туку зборам од реалноста. Не треба да ги игнорираш основните егзистенцијални услови.
Ете се налути а реков „не ме разбирај погрешно“.
Тоа што се обидувам да го кажам, помеѓу другото и од лично искуство: Најважна е блискоста и љубовта, разбирањето и волјата да се вложи време, труд и сѐ што треба. Добра облека, специфична храна, сето тоа е секундарно.
Јас не сум растан во изобилие ама бескрајно сум благодарен на родителите. И примерот со Водно: Секоја недела еднаш или два пати обавезно качување на Водно. Без фенси облека, без фенси обувки, со сендвич јадење горе и чај од планинарскиот дом. Потоа неретко надоле на филм во кино, и правец дома после исполнетиот ден. Смеење, муабет, закачање... Супер сме поминувале, и сега повеќе го разбирам тоа отколку кога бев дете. Ама на моите не им било проблем цел ден нам да ни го посветат... Што не го гледам денес баш често. Повеќе се бркаат баби/дедовци да чуваат деца додека газдите идат „во живот“. Провод без децата.
Еве и друг пример, знам и за пријатели и за роднини кои многу ретко иделе на летен одмор иако биле прилично имотни. Или барем многу поимотни од моите родители. Моите СЕКОЕ ЛЕТО нѐ носеле на одмор. Да ок, тоа било по кампови а не во хотели со пансиони туку во приколки и со готвење секој ден... Моите тоа не ги коштало многу пари, ама ги коштало време и труд, и сега разбирам дека со љубов ја плаќале таа цена. Покрај сѐ ме научиле на таков светоглед, иако ги немам нивните тогашни финансиски проблеми.
Сакам да кажам, да парите се важни ама далеку се од најважни. Има многу поважни работи во животот.
Денес работите се поразлични за луѓево, општо зборувам - не за тебе лично. Многу се тера филмот дека ако не е „идеално“ тогаш батали, ништо од работата. Абе каква облека какви обувки, па денес како никогаш има пролазно квалитетна спортска облека за нормални пари. Едно идење до Декатлон у комшии и се снабдуваш со сѐ што ти треба. Како за деца и не ти треба повисока класа, за неколку месеци ги надраснуваат обувките. Битно е да се анатомски а не да можат да издржат години малтретирање. Сериозно, дури и овде се начекуваат добри понуди, посебно окулу некои датуми, само треба малку човек да се тргне од брендови како Најк/Рибок/итн, и да следи и други брендови. На пример последниве пар години испокупив Under Armor патики, повеќе модели. Моментално за парите се бест бај (за мене барем)... Ама дигресирам, па ќе престанам.
Автоматски споено мислење:
И уште ова: Никако не мислев на семејства што не можат да имаат деца. Зборувам за потенцијални родители кои можат и сакаат, ама чекаат „подобар момент“... Мојот совет е: Не чекајте.
Никогаш нема да има идеален момент, ако се бара изговор, секогаш ќе го има.
Ете се налути а реков „не ме разбирај погрешно“.
Тоа што се обидувам да го кажам, помеѓу другото и од лично искуство: Најважна е блискоста и љубовта, разбирањето и волјата да се вложи време, труд и сѐ што треба. Добра облека, специфична храна, сето тоа е секундарно.
Јас не сум растан во изобилие ама бескрајно сум благодарен на родителите. И примерот со Водно: Секоја недела еднаш или два пати обавезно качување на Водно. Без фенси облека, без фенси обувки, со сендвич јадење горе и чај од планинарскиот дом. Потоа неретко надоле на филм во кино, и правец дома после исполнетиот ден. Смеење, муабет, закачање... Супер сме поминувале, и сега повеќе го разбирам тоа отколку кога бев дете. Ама на моите не им било проблем цел ден нам да ни го посветат... Што не го гледам денес баш често. Повеќе се бркаат баби/дедовци да чуваат деца додека газдите идат „во живот“. Провод без децата.
Еве и друг пример, знам и за пријатели и за роднини кои многу ретко иделе на летен одмор иако биле прилично имотни. Или барем многу поимотни од моите родители. Моите СЕКОЕ ЛЕТО нѐ носеле на одмор. Да ок, тоа било по кампови а не во хотели со пансиони туку во приколки и со готвење секој ден... Моите тоа не ги коштало многу пари, ама ги коштало време и труд, и сега разбирам дека со љубов ја плаќале таа цена. Покрај сѐ ме научиле на таков светоглед, иако ги немам нивните тогашни финансиски проблеми.
Сакам да кажам, да парите се важни ама далеку се од најважни. Има многу поважни работи во животот.
Денес работите се поразлични за луѓево, општо зборувам - не за тебе лично. Многу се тера филмот дека ако не е „идеално“ тогаш батали, ништо од работата. Абе каква облека какви обувки, па денес како никогаш има пролазно квалитетна спортска облека за нормални пари. Едно идење до Декатлон у комшии и се снабдуваш со сѐ што ти треба. Како за деца и не ти треба повисока класа, за неколку месеци ги надраснуваат обувките. Битно е да се анатомски а не да можат да издржат години малтретирање. Сериозно, дури и овде се начекуваат добри понуди, посебно окулу некои датуми, само треба малку човек да се тргне од брендови како Најк/Рибок/итн, и да следи и други брендови. На пример последниве пар години испокупив Under Armor патики, повеќе модели. Моментално за парите се бест бај (за мене барем)... Ама дигресирам, па ќе престанам.
Автоматски споено мислење:
И уште ова: Никако не мислев на семејства што не можат да имаат деца. Зборувам за потенцијални родители кои можат и сакаат, ама чекаат „подобар момент“... Мојот совет е: Не чекајте.
Никогаш нема да има идеален момент, ако се бара изговор, секогаш ќе го има.
А зошто да не се стремиш на детето да му обезбедиш финансиска сигурност и родителска љубов? Толку ли е лошо да сакаш да ги реализираш двете работи?
Зошто изборот мора да биде или едното или другото? Најдоброто нешто за едно дете е да расте во средина каде што е сакано, воспитано и згрижено, а притоа родителите не се во константен прединфарктен статус за тоа како ќе го поминат месецот.
Никој не вели дека мора да биде или едното или другото, ти го постави тој услов. За мене: Треба љубов а сѐ друго е споредно.
Ова не само од родителски аспект туку и од аспект на детето. Прашај ги тие деца што растеле без љубов, дали (примарно) им била важна имотната состојба. И вајс верса. И секако дека треба да се направи и финансиска сигурност но тоа не е услов на исто рамниште со поважните работи. На крај најголема сигурност со која можеш да обезбедиш едно дете - е да го воспиташ со правилен светоглед. Инаку и сите пари на светов да му ги оставиш, ќе најде начин да ги потроши и загуби.
Уште полошо, ќе го регрутираат лудаците од воук култизмот... Скраја да е.
Не мора да станува збор за огромна немаштија и преживување. Да чуваш бебе во 2026 година е прескапо. Има премногу пропратни трошоци. Со една скромна плата од, на пример, 30.000 денари, сам човек едвај врзува крај со крај, а камоли да издржува семејство.
И знам, сега ќе кажете не е сè во парите. Ве сфаќам, ама луѓе, животот не е само одење на работа и седење дома. Сакаш да прошеташ, да излезеш надвор со семејството... Така се создаваат спомени, а не во четири ѕида.
Значи со муабетиве сега пак се враќаме на муабетот дека со една плата ако живеете двајца и планирате трет член, ќе треба да ги стопирате плановите додека 2цата не почнете да работите.
Прво, крајно е дрско да одредуваш што е семејство, а што не. Партнери кои се сакаат, почитуваат и градат заеднички живот се СЕМЕЈСТВО, со или без деца. Дури и да немаш партнер имаш семејство.
Второ, За да прошеташ на Водно со децата, претходно треба да им купиш квалитетни чевли, јакни, храна за преку денот, да платиш сметки дома и да имаш мир во главата. Никој овде не зборува за луксузирање по острови, туку за реалноста дека денес за најобичен, пристоен живот за едно дете требаат примања кои мнозинството млади во Македонија ги немаат.
И не зборам јас од позиција на некој кој што не сака да има деца, туку зборам од реалноста. Не треба да ги игнорираш основните егзистенцијални услови.
Aj u kirac idete so tie "primanja koi moras da gi imas" za da odrzavas deca.. Sto kurac vi fali so 2 plati od 45-50k za da odrzavas 2 deca? Sekoj eban den sve sto sakaat im kupuvame so zena mi, ona duri i poise gi rasprduva, pa pak ni stigaat pari i za obleka za nas i za odmori i setanja
Оваа страница користи колачиња за персонализирање на содржината. Со продолжување на користењето, се согласувате со нашата политика за користење колачиња.
