Не сум некоја закоравена феминистка, ама колку пати го имам дробено ова дека фемицидот не е изолиран случај кој се случил неочекувано и одеднаш, туку е последица на долг период на насилство, закани, страв и за жал игнорирање од страна на системот и институциите.
Ако би се третирал како посебно дело, ќе се покаже и докаже дека овој проблем ќе се препознава како сериозен и специфичен. Треба да има построги казни, но уште поважно и најважно — да има навремена заштита за жени кои пријавуваат насилство за да не дојде до ова најлошото. И да се искорени она ајде ќе се смирите, ќе му помине, ништо страшно од страна на најблиските.
Фемицидот не е само обично убиство, туку крај на една приказна која можела да се спречи. А во таа приказна има деца, изгубена младост, неостварени соништа и згаснат живот затоа што некој не прифаќа дека НЕ е НЕ. За жал најчесто овој проблем не се смета за сериозен и опасен и најчесто поминува само со предупредување или често со ништо. Фемицидот не треба да се става во ист кош со сите други убиства, туку да има свое место во законот, со јасна порака дека ваквото насилство никако нема да се толерира и ќе се казнува со строги а не мали и симболични казни.
НЕ ЗНАЧИ НЕ!