96. Gentleman’s Agreement - Elia Kazan (1947)
Многу глуп филм! Од тие години од кои ги немам гледано освојувачите на Оскар, тие ми се прв избор, па затоа изборот падна на него, инаку со само читање на таа една реченица од синопсисот достапна на LB, никогаш не би го пуштил да го гледам. На еден писател на мистерии во магазин, му е дадена задача од сопственикот на магазинот да објави серија написи за анти-семитизмот во нивниот град, па и во САД. Но, да не се тоа фактографски написи, туку баш како што пишува он во своите мистерии: да ги заскокотка луѓето да ги читаат. Мислејќи како да го направи тоа, му доаѓа идеја: се претставува на сите дека и самиот тој е Евреин и живее како Евреин околу 8 недели, ако не се лажам. И проблемите доаѓаат - не само во неговиот живот лично, туку и во животот на малолетниот син, а чудно - и во врската со Кејти.
Многу outdated филм. Работите од 1947 до денес очигледно многу се смениле. Ако тогаш Евреите имале низа проблеми и се наоѓале зад затворени врати ако кажеле дека се Евреи, светот денес се чини дека е тотална спротивност. Па така денес тие над кои било вршено насилство се насилници (а ако сакате да одиме и понатаму, што не е тема на филмов, тие над кои е вршен геноцид, денес вршат геноцид). Но не е само тоа што ми сметаше во филмов. Може, ете, наместо Евреи во нивниот удел тука да сместиш било која „обесправена“ група: нека се црнци, хомосексуалци, жени, муслимани... Тотално е сеедно. Расизмот, сексизмот, предрасудите и денес постојат. Искушенијата на маргинализираните и денес се слични. Она што е различно е што денес цел свет знае дека сите сме исти и дека дискриминацијата е злодело. Затоа филмов го видов како woke пропаганда направена многу пред woke пропагандата да постои вистински. И ми беше ептен cringe.
Дефинитивно еден од полошите Оскаровци кои сум ги гледал. Не препорачувам.
Грегори Пек е злато, thou. 5/10
