Томе Аврамски
(Линк помеѓу Македонското и Српското подземје)
https://www.youtube.com/watch?v=t8QuI54Ak8I
Томе Аврамски (Беровчанец) е бизнисмен кој во минатиот век живеел и работел во Белгија, Франција, Белград и Москва. Еден од најблиските пријатели на Аркан уште од времето кога Аркан станувал криминалец, па се до неговата смрт а пред неколку години му посветува и книга која се вика "Божји Дар". Личен пријател и со целата Македонска политичка елита на минатиот век (Киро Глигоров, Љубчо Ѓорѓиевски, Љубе Бошковски итн.) Бил сопственик на легендарниот неделник "Сведок", иначе списание за кое се зборуваше дека дел од сопственштвото е и на Орце Коруновски Пикадили.
Случка со која започнува емисијата воедно една од најбитните точки е, Кога во 1996 по барање од Аркан, Томе ги пречекува Зоран Ускокович Сколе и Драган Николич Гаги и ги интегрира во Скопскиот ноќен живот за да ги заштити од проблеми кои им биле опасност во Белград, ги запознава со Орце Коруновски Пикадили и редовно кога иде во Скопје ги сретнува во "Пикадили" кафеаната на Орце. Томе во емисијата зборува за тоа дека Сколе, Гаги и Орце станале добри пријатели и дека и после нивното криење во Скопје па и после "убиството" доаѓале на дружба кај Орце. Интересно е да се спомне дека понатаму Сколе и Гаги се всушност убијците на Аркан, "најава" за убиството Томе добил и пред да се случи а после убиството добил и предупредување од Гаги преку Џаровски, дека ке има проблеми затоа што го обвинил во "Сведок" за учество во настанот, уште пред да испрати полицијата потерница по него.
Втор случај многу битен и интересен (27:00) е кога Џаровски земал на заем, десет илјади марки од извесен лихвар Трајче Огно Маг од Водњанска, кој заради долгот го барал да го убие, па жена му на Џаро го побарала Томе да го реши долгот, го решиле така што Томе му зе заканил на Трајче со затвор поради тоа што имал тесни врски со тогашниот премиер Ѓорѓиевски и Љубе Бошковски кој тогаш бил во УБК, два дена после одрекувањето да го исплати долгот на Џаровски, Томе го побарал Трајче и му платил. (Трајче на местото каде требало да биде исплатен, кафич Мартини во Лептокарија, дошол со момци од Белград...) Па се смета дека тие пари биле испратени во Виена каде тогаш се криел Гаги за убиството на Аркан, што Томе го негира тоа тврдење.
Понатаму при крајот на емисијата Томе го коментира и атентатот на Киро Глигоров во детали, па ги опишува и нивните средби и разговори после атентатот, Томе бил повикан (пропратен) од полицијата кога се случил атентатот врз Киро Глигоров под сомнение дека Жељко Ражнатовиќ Аркан е организатор на атентатот.
Ова е легендарен извадок од текст на Српскиот весник Време каде се пишува за Легија, (A Сведок на Томе прв објавил интервју со Легија по неговото апсење кое всушност било интервју со Александра сопругата на Легија)
Legija i ortaci
VREME | BR 701 | 10. JUN 2004.
Makedonska veza
U aprilu 2003.
makedonski nedeljnik "
Svedok",
vlasništvo izvesnog Tome Avramskog,
objavio jenešto što je proglasio za "
megaekskluzivni"
intervjusa beguncem Ulemekom Legijom.
Beogradskibratski "
Svedok"
preneo je to,
pa je bio zabranjenbrzopletom i nezgrapnom odlukom vlasti.
Donosimodelove teksta koji je "
Vreme"
tada objavilo o tomekao i dalje aktuelne
Toma Avramski, bivši vojnik francuske Legije stranaca (tvrdi da je tamo proveo šest godina) pojavljuje se u Beogradu negde 1987–1988. kao "poslovni čovek" i otvara neko predstavništvo za računarsku trgovinu u Sava centru. Smuvao se, a možda i oženio, sa kćeri jednog zastavnika iz Uprave bezbednosti SSNO-a, čoveka na "izuzetno osetljivom položaju u Generalštabu". Ti zastavnici inače rade važne stvari, bez obzira na naizgled nizak čin. Preko tasta se polako infiltrirao u SSNO i vojsku; nije bilo teško: Toma je omalen, ali veoma šarmantan, simpatičan, druželjubiv i nadasve velikodušan čovek; osim toga, svašta zna o računarima. Zbog svog prisustva na sve zanimljivijim mestima, u i oko vojske, uskoro je privukao neizbežnu pažnju Uprave bezbednosti: napravljen je plan obrade lica, a šarmera Tomu dobio je u rad izvesni kapetan koga ćemo zvati Rile, čiji sektor rada je, između ostalog, i Legija stranaca, to jest naši državljani koji tamo služe ili su služili. U čestim i prijateljskim kontaktima Toma Avramski ispričaće kapetanu Riletu kako u Parizu drži detektivsku agenciju koja sjajno radi jer je on, Toma, saradnička veza francuske službe bezbednosti DST (Direction de securite de territoire), njihove Udbe. O Legiji stranaca i jugoslovenskim državljanima dao je mnoge i zanimljive podatke. Osim toga, Toma Avramski veoma je blizak i sa pariskim centrom VMRO; o tome je, kaže Rile, "pružio dragocene podatke koje je Uprava bezbednosti podelila sa Upravom za jugoslovensku neprijateljsku emigraciju SSUP-a i sa Službom državne bezbednosti RSUP-a Makedonije i Srbije". Po toj liniji VMRO-a on često putuje iz Beograda i Skoplja u Beč i Pariz; izgleda za račun i DST-a i SDB-a i UB SSNO-a.
Toma Avramski ima para u to vreme: iznajmljivao je helikoptere od Ratnog vazduhoplovstva i leteo okolo, po susednim zemljama, uglavnom na razne fudbalske utakmice. Sasvim prirodno se zbližio i sa Željkom Ražnatovićem Arkanom, što je bio početak jednog lepog prijateljstva.
Toma Avramski počeo je uskoro da iritira operativce Uprave bezbednosti, jer se nekako uvukao u posao servisiranja njihovih računara – na šarm, naravno, a uprkos upozorenjima kapetana Rileta i njegovih kolega. Viši činovi, međutim, verovali su mu. Stvar je postala ozbiljna kada je Avramski, "da uštedi pare vojsci" predložio da računarske hard-diskove iz Uprave bezbednosti nosi na dubinsko čišćenje u Beč. Svaki bolji softveraš zna šta se sve može rekonstruisati od obrisanih podataka dobrom analizom hard-diska. Štaviše, pokušava da dobije pristup najdelikatnijem delu Uprave bezbednosti SSNO-a, CDOK-u (Centru za dokumentaciju, glavnoj arhivi Službe). Osim toga, pokušao je da potplati kapetana Rileta "sumom novca od koje sam tada mogao da kupim dva auta". Rile je novac uzeo i predao ga u Upravu bezbednosti sa službenom zabeleškom o celom događaju; tada su se odnosi ohladili, a Toma Avramski zatvara dućan u Sava centru i nestaje iz opticaja. Ponovo će se pojaviti tek u Skopju, po proglašenju nezavisnosti Makedonije, hvališući se da je bio "likvidator KOS-a, glavni čovek za softver cele bivše JNA" i u tom pravcu. U haosu nove države, a uz podršku stare SDB RSUP-a Makedonije, kojoj je mnogo pomogao, Avramski se plasirao na dobru startnu poziciju za buduće poslove.
Vreme za prave poslove – ne samo za šarmera Avramskog, nego i za mnoge druge slobodne umetnike – nastupilo je u junu 1992, kada su SR Jugoslaviji uvedene sankcije. Određenu infrastrukturu Arkan je već bio postavio po Makedoniji, preko svojih mnogobrojnih kumova, fudbalskih veza, ali i preko vevčanske mafije, moćnog lobija iz Vevčana, bogatog pečalbarskog sela. Sada na scenu stupaju stare legionarske veze: Avramski i Milorad Ulemek-Luković Legija služili su u Legiji stranaca u isto vreme, kao – uostalom – Ante Gotovina i još neki likovi iz naših ratova. Osim njih i Vevčanaca, tu je i državna struktura VMRO-a, koja se na pare i špijune nikada nije gadila. Tako počinje velika i slavna operacija šverca nafte i derivata, cigareta, a usput i narkotika, oružja, osetljive elektronike i vojne opreme preko Makedonije u Srbiju. Profiti su toliko veliki (stanovništvo Srbije plaća i ne pita!) da se ugrađuju svi: od Arkana kao glavnog organizatora, preko investitora Vevčanaca i drugih, pa do makedonske policije i carine. U priču je, kažu skopski izvori "Vremena" bio upetljan i izvesni Manoli, blizak prijatelj Ljupčeta Georgijevskog, koji se nedavno iz razloga urođene opreznosti odselio u Australiju, zatim osnivač i prvi urednik skopskog "Svedoka" Orce Korunovski, "ključni Arkanov čovek u Makedoniji", "kogo lani pod nerazjasneti okolnosti go utepaa vo Varna, Blgarija" (razumeli ste). Arkan ima mnoge kumske i poslovne veze u Vevčanima, odakle potiču mnoga važna imena makedonskog biznisa, ali i tajnih službi. Glavna zvezda je, međutim, Stanislava Čočoroska, televizijska lepotica-pinkuša i estradna pojava: ona je na televiziji A1 nedavno tvrdila da ima video snimke koji pokazuju povezanost makedonskih političara sa srbijanskom mafijom. Iz Vevčana je i njen rođak Slobodan Bogoeski, bivši šef tajne službe u Makedoniji i "jedno od najdubioznijih lica na makedonskoj sceni".
Po toj istoj arkanovsko-legionarskoj liniji dolazi 1997. do bratske saradnje Jedinice za specijalne operacije i MUP-a Makedonije: Ulemek Luković i njegovi ljudi odlaze da obučavaju makedonsku specijalnu jedinicu Lavovi. Kako su ih obučili vidi se iz pojačanog zanimanja Haškog tribunala za Lavove, kao i iz ponovljenih oružanih pobuna te jedinice poslednjih godina. Legija se, kažu naši skopski izvori, prometao po Makedoniji veoma često; na Ilinden 1997. bio je prisutan na proslavi; "Da li kao predstavnik Legije stranaca ili francuske vlade", pitao se skopski magazin "Forum" krajem aprila 2003. Po liniji velikog šverca, kažu u Skoplju, kumanovski VMRO se povezao i sa zemunskim klanom: Kumanovo je, preko prelaza Prohor Pčinjski, bilo jedan od najjačih kanala šverca nafte (preko firmi poput Interfalko, bliskoj Bogoeskom, šefu državne i Pavlu Trajanovu, šefu javne bezbednosti) i svega drugoga. Išlo je i u drugom smeru: "Forum" tvrdi da je stoka iz Srbije išla u Evropu preko firmi izvesnog Vanče Čifliganca (doktor nauka i pelivan), sa lažnim deklaracijama porekla.
U međuvremenu je MUP Srbije zamolio MUP Makedonije da sa Tomom Avramskim obavi informativni razgovor na okolnost gde je Ulemek Luković Legija. Avramski je opet odlučio da se ukloni i pobegao je u inostranstvo, tvrdeći odande da on sa Harijem Kostovim, makedonskim ministrom unutrašnjih poslova "nema šta da priča"; kaže da je poveo i svog novinara koji je intervju napravio (ako takav čovek uopšte postoji, to jest). Gospodo draga, on je nestao bez traga, što reče Đorđe Balašević, što celoj priči daje čudan ton: ko sad da mu veruje?
Gde je sad tu afera sa Legijinim intervjuom? Naši izvori iz bivše uprave bezbednosti JNA ne sumnjaju da su Toma Avramov i Ulemek Luković bili i ostali u vezi: to je bivšim legionarima nekako svojstveno. Da li je Legija zaista skopskom "Svedoku" dao intervju – oni ne znaju. To što je objavljeno je jednostavno koješta.
"
Vreme",
maj 2003.
>>>
https://www.vreme.com/cms/view.php?id=381755 <<<