Музичко име на тапет : Coldplay

  • Креатор на темата Креатор на темата Andrew
  • Време на започнување Време на започнување
Ова ми е едно од омилените интервјуа што ги имам прочитано ever, па морам да споделам.

Џим Морисон - Луѓето се плашат од слободата.

Light my fire е песна што најдолго се задржала кај мене на рингтон.

И оваа ми е меѓу омилените.

 
Еден од моите омилени бендови... ме натераа за прв пат да пишам во темава.
Вистински рок уметници.

Според мене најдоброто од нив. Ремек дело :)

 
Мене ми е чудно како бе Roadhouse Blues била b-side песМа? Толку ли можеле да слушаат тоа издавачите?

Инаку ете, кажавте погоре. Значаен бенд, со убава интересна дискографија. Штета што само присуствувале како публика на Вудсток `69-та.
 
Јаки се. Ептен ми се свиѓаат бендови, што имаат песни што се подолги од типичните 4/5 минути. Come on baby light my fire :LOL:

Заборавив да додадам дека The End ми е најдобра. Ремек дело во секоја смисла на зборот.
 
специфичен бенд, каде шо некој песни т.е тие популарни хитови му се некако многу полесни за слушање, има некој што неможеш никако да ги разбериш али во секој случај врвна уметност
people are strange кога ја научив на гитара ја свирев по цеел саат ритамот, едноставно не ја прекинував :)
 
"There are things known and there are things unknown, and in between are the doors of perception."

Aldous Huxley, using the term "the doors of perception" which originated with William Blake in The Marriage of Heaven and Hell. It is sometimes credited to Morrison because he cited it in interviews as the inspiration for the name The Doors and without always crediting Huxley as the source.
 
Морисон ти е музичар за пример, поет за пример, па и филозоф ќе си дозволам да го наречам. Уште на најрана возраст колку што имам сретнато податоци си читкарал потешка филозофија која обично не соодејствува со возраста, али јбг шо би се рекло, не се станува бесмртен со просечност.

Уште еден од бендовите кои и даваат снага на музичката еволуција. Секој лош збор насочен кон овој бенд од старт нема вредност.
Плус нема жена која ги слушала а да не и бил симпатија :P (ако демек починат со контроверзната смрт).


 
Морисон ти е музичар за пример, поет за пример, па и филозоф ќе си дозволам да го наречам. Уште на најрана возраст колку што имам сретнато податоци си читкарал потешка филозофија која обично не соодејствува со возраста, али јбг шо би се рекло, не се станува бесмртен со просечност.

Философија, не. Но поезија да. Баба му имала огромна библиотека со бројни класици. Најмногу поезија, Рембо, Бодлер, Маларме, Верлен, Фобер, Лотреамон, Фрост... Џим најмногу се восхитувал, а и кај него најголем впечаток оставил Рембо. Поезијата на Рембо извршила големо влијание кај него. :) Многу читал, ако добро се сеќавам, гледав едно интервју со некоја негова учителка (по англиски ли беше?) која велеше дека бил еден од најинтелигентните ученици што некогаш ги имала.

За Riders On The Storm, читав дека сижето во песната е ужасот кој го доживеал во раното детство. Имено, Џим мотивот го добива кога како дете, патувајќи со своите родители низ пустината здогледал мртви и цели раскрвавени луѓе покрај камион. За тоа сеќавање го лажеле, дека тоа воопшто не се случило, туку сонувал... :)

Into this house we're born, Into this world we're thrown
Like a dog without a bone, An actor out alone

 
Еден од бендовит со кои пораснав, иако долго време после нивното време. Уште плочата од The Crystal Ship стои прва во стаклената комода во која мајка ми ги чува плочите. Добри спомени, учење како да ја ставиш иглата... понекогаш мислам дека тоа уствари беше и првата плоча која сам ја пуштив да ја слушам. Нема да делам песни (да не ја постирам The End, Hurin го направил тоа за мене :D )
само ќе го споделам ова: I think of myself as an intelligent, sensitive human being with the soul of a clown which always forces me to blow it at the most important moments. James Douglas "Jim" Morrison
^
And for a moment I think, ain't we all?
 
Џим Морисон ми дојде на сон, придружуван од гол индијанец. Ми рече: "Нина, ти мора да организираш концерт во Припор". И отиде, заедно со се индијанецот.
--- надополнето: 29 октомври 2013 во 17:58 ---
Философија, не. Но поезија да. Баба му имала огромна библиотека со бројни класици. Најмногу поезија, Рембо, Бодлер, Маларме, Верлен, Фобер, Лотреамон, Фрост... Џим најмногу се восхитувал, а и кај него најголем впечаток оставил Рембо. Поезијата на Рембо извршила големо влијание кај него. :) Многу читал, ако добро се сеќавам, гледав едно интервју со некоја негова учителка (по англиски ли беше?) која велеше дека бил еден од најинтелигентните ученици што некогаш ги имала.

За Riders On The Storm, читав дека сижето во песната е ужасот кој го доживеал во раното детство. Имено, Џим мотивот го добива кога како дете, патувајќи со своите родители низ пустината здогледал мртви и цели раскрвавени луѓе покрај камион. За тоа сеќавање го лажеле, дека тоа воопшто не се случило, туку сонувал... :)

Into this house we're born, Into this world we're thrown
Like a dog without a bone, An actor out alone

Камион потепал индијанци! И духот на индијаците влегол во Џими. Најозбилно го кажал ова.
 
Џим Морисон ми дојде на сон, придружуван од гол индијанец. Ми рече: "Нина, ти мора да организираш концерт во Припор". И отиде, заедно со се индијанецот.

Камион потепал индијанци! И духот на индијаците влегол во Џими. Најозбилно го кажал ова.

Не е од филмот за Вудсток со двајцата наркоси. Жими речитиот торбеш. Интервју гледав, за тоа со баба му прочитав...
 
Не е од филмот за Вудсток со двајцата наркоси. Жими речитиот торбеш. Интервју гледав, за тоа со баба му прочитав...
Озбилно ти викам, побарај го дивидито на филмот од Оливер Стоун, таму има еден куп необјавени интервјуа со џими.
 
Озбилно ти викам, побарај го дивидито на филмот од Оливер Стоун, таму има еден куп необјавени интервјуа со џими.

Фала. Инаку, кога ти се јави Индијанецот, ти кажа локација за концертот ? Тесно е малце во Припор, ќе ти биде проблем. Единствено горе на ширинката кај последна 24ка има место за бина...
 

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom