Crazy in Love
Here's looking at you kid.
Се тоа фино на хартија ама во реалност се дешава многу почесто одошто сака да се признае. Самотијата и стравот од самотија,како и тоа да сакаш да веруваш (да се излажеш сам себеси дека партнерот искрено се кае и дека нема пак да се повтори) се многу моќни аргументи во моментот на афект - ако си се нашла тогаш ќе знаеш како е. Дури и да си се нашла најверојатно не си била доволно зацапана и излудена па не ти било толку битно..
Точно е дека на нос ќе ти набива све што си направил ама поентата е дека ќе се смирите привремено.За да ти се одмазди уствари и да ти врати ќе остане со тебе.
Затоа реков дека не е убаво и не се исплаќа да изневериш на крај - ама ете се случува.
Зависи од личноста. Кај мене не проаѓаат тие муабети и оправдувања, не верувам ни дека ќе пројдат. Прилично сум толерантна во врска за многу работи и тие ствари од типот на глумење џандар и проверки никогаш не сум ги сакала, ниту пак практикувала и во врска влагам само ако сметам дека можам да имам доверба, ако не - ич не се ни трудам да започнувам нешто, ама во моментот кога ќе дознаам такво нешто, во истиот момент ставам точка и веќе не се вртам назад. Нема назад, нема поправање на работите, нема оправдувања.
Муабетите од типот “Ама само еднаш беше, нема да се повтори“, “Премногу те сакам и се исплашив од чувствата“, “Не сум сретнал личност ко тебе“, “Пијан бев, знам не е оправдување, но се каам и се чувствувам лошо, сакам да надоместам“ се залудни и за мене после откривање на неверство, оваквите муабети се само губење на време, затоа што ем тој лупета глупости безвезе, само за да си го извлече газот, затоа што не му е жал што го направил тоа, туку му е жал што сум го фатила, ем мене ми го губи времето што ме принудува да слушам такви глупости, кои не само што нема да ме премислат, туку и мислам дека ќе ме изнервираат и повеќе од самиот чин на неверство.
Си ја заебал работата? ОК, нека го прифати тоа машки и нека си ги сноси последиците и со наредната девојка нека гледа да не ја утне пак работата, само нека не ми се лигави со лажни и неискрени муабети дека уствари “никоја не сум сакал како тебе, не можам да си го замислам животот без тебе“ и слични небулози и апсурдни изговори.
Осаменоста или стравот од осаменост не е моќен аргумент, не е никаков аргумент.
Па јас не би му се смирила и да сме останале само јас и он на планетава Земја и од нас да зависи опстанокот на човештвото, камоли па заради некој страв од самотија. Сите го имаме тој страв, ама подобро ќе бидам сама и мизерна, отколку да бидам со човек од погрешни причини, а човек да биде со некој само заради страв од осаменост е најпогрешната причина за да биде човек во врска со некого.

.

