Разговор со Бог

[kat.<3]

Еден човек разговараше со Бог.

Бог : Здраво. Ти ме викна.

јас : Да те викнам? Не, кој е ова?

Бог : Бог. Ги слушнав твоите молитви. Па, помислив да зборувам со тебе.

јас : Секако, се молам. Прави да се чувствувам добро. Всушност зафатен сум сега. Во средина на нешто, знаеш.

Бог : Со што си зафатен? Мравките се зафатени, исто така.

јас : Не знам. Но не можам да најдам слободно време. Животот станува тежок. Се е во брзање целото време.

Бог : Секако. Активноста прави да си зафатен. Но продуктивноста ти донесува резултати. Активноста го конзумира времето. Продуктивноста го ослободува.

јас : Но сеуште не можам да сфатам. А и, не очекував ТИ да ми шепотиш во интернет разговор.

Бог : Сакав да ти помогнам да ја решиш твојата борба за време со тоа што ќе ти дадам нешто јасно. Сакав да стигнам до тебе преку медиумот со кој си задоволен.

јас : Кажи ми, зошто животот стана толку комплициран?

Бог : Престани да го анализираш животот. Само живеј. Анализата е тоа што го прави комплициран.

јас : Зошто сме тогаш постојано несреќни?

Бог : Твоето денес е твоето утре за кое се грижеше вчера. Се грижиш затоа што актот на грижа станал навика. Тоа е она заради кое не си среќен.

јас : Но како можеме да не се грижиме кога има толку многу несигурност?

Бог : Несигурноста е неизбежна, но грижата е назадолжителна.

јас : Но тогаш, има толку многу болка како резултат на несигурноста.

Бог : Болката е неизбежна, но страдањето е незадолжително.

јас : Ако страдањето е незадолжително, зошто добрите луѓе секогаш страдаат?

Бог : Дијамантите не можат да бидат полирани без триење. Златото не може да биде прочистено без оган. Добрите луѓе поминуваат низ тестови. Со тоа искуство нивниот живот станува подобар, не горчлив.

јас : Сакаш да кажеш дека такво искуство е корисно?

Бог : Да. Искуството е добар учител. Ги дава тестовите прво, а лекциите после.

јас : Но сеуште, зошто мораме да поминеме низ такви тестови? Зошто не можеме да бидеме слободни од проблеми?

Бог : Проблемите имаат цел да понудат лекции кои имаат полза за да се зголеми менталната сила. Внатрешната сила доаѓа од борба и истрајување, не кога си слободен од проблемите.

јас : Искрено, во средина на толку многу проблеми, не знаеме каде одиме.

Бог : Ако погледнеш надвор нема да знаеш каде одиш. Погледни внатре. Глeдајќи надвор, сонуваш. Гледајќи внатре, се разбудуваш. Очите донесуваат поглед, срцето донесува проникнување.

јас : Некогаш неуспевањето брзо изгледа дека боли повеќе отколку да се движиш во правилната насока.

Бог : Успехот е релативен, квантифициран од други. исполнувањето е апсолутно, квантифицирано од тебе. Да го знаеш патот напред повеќе исполнува од тоа да знаеш дека си отишол напред.

јас : Некогаш прашувам, кој сум јас, зошто сум овде? Не ги знам одговорите.

Бог : Барај, не да најдеш кој си, но да разбереш кој сакаш да бидеш. Престани да бараш причина зошто си овде. Креирај ја. Животот не е процес на откривање но процес на креирање.

јас : Како можам да го земам најдоброто од животот?

Бог : Соочи се со твоето минато без сожалување. Земи ја во раце твојата сегашност со доверба. Подготви се за иднината без страв.

јас : Некогаш моите молитви не се одговорени.

Бог : Нема неодговорени молитви. Некогаш одговорот е НЕ.


јас : Ти благодарам за овој прекрасен разговор. Ќе се трудам да се плашам помалку.

Бог : Задржи ја верата и исфрли го стравот. Животот е мистерија за да се објасни, не проблем за да се режи. Животот е прекрасен ако знаеш како да живееш!

јас : Те молам продолжи да не благословуваш сите нас!

Source: Dr. S. Pachi
Translation: kat.

 

[Cool Hand Luke]

Убаво Кат.
Има една приказна за старец кој со саати седел во црква молчејќи. Еден ден свештеникот го прашал што му зборува Бог.
- Бог не зборува, тој само слуша - одговорил старецот.
- А ти што му зборуваш?
- Не зборувам, и јас само слушам.

Четири стадиума на молитвата:
Јас зборувам, ти слушаш.
Ти зборуваш, јас слушам.
Никој не зборува, но двајцата слушаме.
Никој не зборува, никој не слуша - Тишина.

Ако Тишината не не опамети, ништо друго нема.

 

[kat.<3]

Убаво Кат.
Има една приказна за старец кој со саати седел во црква молчејќи. Еден ден свештеникот го прашал што му зборува Бог.
- Бог не зборува, тој само слуша - одговорил старецот.
- А ти што му зборуваш?
- Не зборувам, и јас само слушам.

Четири стадиума на молитвата:
Јас зборувам, ти слушаш.
Ти зборуваш, јас слушам.
Никој не зборува, но двајцата слушаме.
Никој не зборува, никој не слуша - Тишина.

Ако Тишината не не опамети, ништо друго нема.

убава е приказната за разговорот, а и твојава
колку ќе беше најубаво тишината да ни ги даде одговорите што ни требаат, а може и ни ги кажува со тивок глас, а колку слушаме..

 

[Cool Hand Luke]

Тоа е приказна од Дамарите на де Мело.
Тишината ни кажува се, само не рационално, бидејќи не е ни битно тоа, како што пишува во твојот пост - престани да ги анализираш работите, тоа крај нема, а ни некоја поголема смисла. Тишината нуди мир и спокој за вечни времиња. А ако некој навистина има некоја навистина голема желба или потреба за нешто, верувам дека може да добие одговор од неа. Во оној контекст - барајте го најпрво царството небесно...
Има една песна чиј рефрен иде - I don't know much, but I know I love you, and that may be all I need to know... Тоа би го рекол човек кој и се предал на Тишината. Нејзе.

 

[kat.<3]

И не е на нас да ги анализираме нештата.. немаме таква моќ ние луѓето, само треба да веруваме, да слушаме, и да ги пазиме зборовите што ги кажуваме. Да креираме причина во нашите срца поради која живееме, и со вера да го живеме животот..најсветиот подарок од Бог..како и љубовта