Крајно револтиран од нашава земја каде што сите сме едно обично стадо овци што не стрижи кој стигне, а ние само викаме уште. Живееме во општество каде што парата стана главно средство за среќа, задоволство, успех, мотив и се останато а сите наши морални норми остануваат на примитивно ниво. Луѓе газат преку живи луѓе за ситна пара, инстинктот за преживување се качи на ниво на зомбиња и така водени лутаме и бараме парче леб... Народот како и секогаш седи дома и се надева за подобро утре. Протест за подобар живот ни на крај памет, остај тоа ако те види работодавецот ќе останеш и без тие смешни 250 евра што ги заработуваш. Дипломирани, магистрирани возат такси и работат како магационери. Девојките пак со повеќе избор, они можат и да извадат некое деколте па дури и нешто повеќе. Партиски книшки фрштат на сите страни, мито и корупција на секој факултет, врски неопходни. Полуписмени фатиле позиција и се чудат што сега, додека способните како хиени лутаат и се борат.
Постои ли можност за просперитет и дали некогаш ќе се сменат овие времиња каде што глупиот збори а паметниот молчи? До кога нашето мото ќе биде секаде само не тука? Дали некаде на друго место има подобро утре?
Постои ли можност за просперитет и дали некогаш ќе се сменат овие времиња каде што глупиот збори а паметниот молчи? До кога нашето мото ќе биде секаде само не тука? Дали некаде на друго место има подобро утре?