Што читате во моментов? (со краток коментар)

Erich Zann

Модератор
Член од
13 мај 2012
Мислења
14.594
Поени од реакции
31.769
Ерик , каде је купи книгата ?
Ја читам во PDF на српски ја имам ако сакаш ќе ти ја пуштам.
Инаку ја има на купи книга мислам истата српска верзија некои 900 денари.
 

wot

њ
Член од
20 мај 2008
Мислења
19.353
Поени од реакции
33.209
Momentalno citam ova pogore, the unbearable lightness of being.

Me progolta bas na odmor pred ezerce i mi legna epten. :noze:

Ova e toa sto ne go dobiv od prethodnite bukowskis, millers… svalerajot onaka epten prikazeno kul se dodeka ne e, a voglavno e tazno-romanticna so poetska filosofija za prsti da si izlizes. Retko mi se slucuva da zastanam za nekoja recenica i da ja preprocitam pak pa i pak od sto e dobra no vo knigata se najdov premnogu pati kako go pravam bas toa.

100 strani do sega bidejki ne se cita bas brzo i si bara vnimanie pa i emotivna otvorenost za da ja uzivas kako sto e smislena i nameneta pretpostavuvam no od tie 100 do sega mi e perverzija. Valda malce kasnam za boarding on kundera train no sto so toa?
Es muss sein!

Kakva perverzija od kniga! Kako moze edno pocket knigule od 300 strani da dolovi tolku mnogu? Karenin smile, poslednata glava, me ubi. Mnogu naivno-brutalen kraj i bas togas se drzna i pocna da pisuva za sebicnosta??? 2 saati posle zavrsuvanje bev izguben vo vremeto i prostorot. Ne znam zosto no ne ocekuvav vakov znacaen insight vo zivotot itself. Moram sledno nesto lesno bidejki nisto nema da ima smisla a se mislev pak da se druzam so Mishima. Mislam deka nemam citano kniga sto sekoja recenica e tolku mnogu bitna.

10!

:noze:
 
Член од
19 април 2014
Мислења
383
Поени од реакции
1.040
Es muss sein!

Kakva perverzija od kniga! Kako moze edno pocket knigule od 300 strani da dolovi tolku mnogu? Karenin smile, poslednata glava, me ubi. Mnogu naivno-brutalen kraj i bas togas se drzna i pocna da pisuva za sebicnosta??? 2 saati posle zavrsuvanje bev izguben vo vremeto i prostorot. Ne znam zosto no ne ocekuvav vakov znacaen insight vo zivotot itself. Moram sledno nesto lesno bidejki nisto nema da ima smisla a se mislev pak da se druzam so Mishima. Mislam deka nemam citano kniga sto sekoja recenica e tolku mnogu bitna.

10!

:noze:
Само една страна прочитав од книгата додека ја разгледував на саем и беше причина да почнам да ги собирам книгите од Кундера иако немав прочитано ниту една од нив. Откако ја прочитав оваа лани, мило ми е што ги имам собрано скоро сите дома. :love:
 

wot

њ
Член од
20 мај 2008
Мислења
19.353
Поени од реакции
33.209
Не ја читам туку ја прочитав на три часовен лет додека јадниот Ерве Жонкур морал од Франција да патува секоја година до Јапонија пешки, на коњи и возови, со месеци секоја есен за преку трговски договор да купи свилени буби во обид за неговиот град да продолжи во производството свила и покрај епидемијата која ги зафатила европските свилени буби од каде претходно се увезувало.

Во мојот обид да го комплетирам Барико, овојпат добив една одлична авантура која подоцна се претвори во специфична љубовна афера каде 33 годишниот Жонкур запознава тамошна девојка без ориентални очи и му го нарушува создадениот спокоен и тивок живот кој секогаш и всушност го посакувал но и го слатко-горчливо доби (#notaspoiler). Финишира како трилер од Финчер (#notaspoiler) но не ми сметаше бидејќи ацентира доста човечки момент. Крајот ме остави тажен но сепак со огромно чувство на како и да е преводот за wholesome. Се работи за Свила.

Читање повторно на мајчин јазик после последните 5-6 на англиски ми ја направи дополнително динамична. Со оглед на времетраењето и лесниот стил кој ненаметливо скока во и од поезија би рекол дека може ова да се класифицира како расказ. Или роман. Или можеби повест? Ве оставам со одјавата во книгата:

“Ова не е роман. Ниту расказ. Ова е повест. Започнува со човек што го обиколува светот, а завршува со езеро што едноставно се наоѓа некаде, еден ветровит ден. Човекот се вика Ерве Жонкур. Езерото - не знаеме.

Би можело да се каже дека ова е љубовна приказна. Но, кога би била само тоа, не би вредело да се раскаже. Во неа има копнежи и таги, кои добро знаеме што се, но вистинско име за нив нема. Како и да е, тоа име не е лубов. (Ова е древна работа. Кога немаме име за нештата, тогаш употребуваме приказни. Така оди тоа. Со векови.)

Сите приказни имаат свода музика.Оваа има бела музика. Важно да се каже, зашто белата музика е чудна музика, напати збунува: се свири тивко и се танцува бавно. Кога е добро отсвирена, небаре jа слушаш тишината како свири, а кога ги гледаш оние што іа танцуваат божествено, чиниш неподвижни се. Тоа е проклето тешка работа, таа бела музика.

Нема што друго да се додаде. Можеби е добро да се појасни дека се работи за повест од деветнаесеттиот век: колку никоі да не очекува авиони, машини за перене и психоаналитичари. Ги нема. Можеби другпат...”

Ако барате книга што сакате да ја прочитате во еден ден но неспарливо(????) и во еден здив - земете ја предвид, што?

(y)(y)(y)(y)(n)
 
Член од
30 октомври 2021
Мислења
1.309
Поени од реакции
2.689
Jа прочитав пред има нема десетина години, па сега во овие времиња повторно изгледа актуелна ..

13003_43320.jpg
 
Член од
14 ноември 2013
Мислења
5.565
Поени од реакции
17.339
Го прочитав првиот том од Толстоевата Ана Каренина а веќе навлегов во вториот. Неочекувано но многу ми се допаѓа, одамна не сум бил залепен за книга како сега.

1000010675.jpg

Патем Ана е кучка.

А да и ова, преводот е добар но има забележителни грешки од повремено.
 

Kajgana Shop

На врв Bottom