Што знаеме за Ѓoрѓија Кастриот од Кроја?

Picasso`

Schizophrenic!
Член од
26 јануари 2007
Мислења
4.149
Поени од реакции
197
Toa sto go postiras ne e istoriski izdrzano, ako nema dadeno istoriski izvor od kade istata istoriska informacija e prezemena. Ako nema istoriski referenci, togas toj text e samo obicen raskaz. Ete nie ti davame skenirani stari dokumenti ili pak informacii so dadeni istoriski izvori od kaj se istite crpeni.

Inaku, slovenite se delat na anti i veneti.
Site makedonski pleminja Berziti, Strumjani, Smoljani, Dragoviti se VENETI.

Drach e gradot na Vojvoda IVEC, najdobriot voin na Car Samoil.
Skilitz poshuva kako Vojvoda Ivec slavel SLAVA vo 11 vek vo Drach.

Pak na kraj ostanuva prasanjeto kako moze Georgi Skenderbeg koj samiot se narekol Komita Makedona, od tatko Ivan Kastrit koj se narekuval Gospodar, od Majka Voislava, od dedovci so iminja kako Branko, Slavjani, Gojko (koi ne se risjanski iminja, no slovenski), koga sekogas pisuvale na makedonski jazik so kirilsko pismo, moze da e albanec? :pos:
Ti be dete, postavuvash znak ravenstvo megju Hristijani i Makedonci, i terash po tunelot na ednoumieto kade shto ako nekoj e hristijanin, onda toj e Makedonec, i so toa ti avtomatski transformirash edna polovina od svetskoto naselenie vo Makedonci.
Zoshto be decki ne koristite logika?
Zoshto tolku skromno razmisluvate, pa ne ke go nosite umot vo grobot koa ke umrite.

Albancite koristele kirilicno pismo se do pocetokot na 20 vek.
Toa sigurno spored tebe gi pravi Makedonci.
Po crkvite na albancite se drzele misi ili liturgii kako sakash narecigi na slavjanski jazik, sigurno site bile Makedonci. Ne moznosta za postavuvanje na dihotomija na hristijanskata religija vo odnos na iminjata, i den deneshen mozeme da pronajdeme vo albanija slovenski iminja na pravoslavni albanci. NE TOA SE SIGURNO MAKEDONCI-NELI ?

Gledam go zemash Barleti, a ne si go ni procital tuku kucash fragmenti od MIJAKOT POPOVSKI koj ne znae da kaze za LEZA, za shlemot, za jazikot negov itn.

Ne pristapuvaj selektivno na onie "istoriski argumenti", koa ke gi gledash gledaj gi site.
 
A

anaveno

Гостин
Сиротите Шкиптари,кои се демек од поодамна на Балканов,незнаат ни каде им е областа Арбан,од каде божемно потекнувале и се раселиле.

Дури и областа Шкодра, која е рамнинска, гледајќи ја археолошки-историски, е населена подоцна...ама од Арбанаси, а не Тоски или Геги, кои не треба да се мешаат со Арбанасите.

Затоа и целиот вокабулар на денешниве Албанци,за земјоделие и полјоделие им е-македонски.

Впрочем,и сите топоними на средновековниот Арбан се-македонски.

Ана Комненова, на пример, за која гледам владее интерес, ни кажува дека јужната граница на Арбан била планината-Бабагора, што очигледно кажува дека населението таму не зборело Гего-Тоскански, туку-македонски јазик.

Топонимијата е зачувана и до ден денес, во селото Баба, Бабе.

Се надевам дека некој Шкиптар нема да каже дека тоа е по ТУРСКИ, бидејќи Турците дошле по 4 века...
 
A

anaveno

Гостин
..Barleti prenesuva sosema neshto drugo.
EPIROTAS... NIE SME EPIROTI... JAS SUM EPIROTAS....
Да бе,и тоа од средновековната Епирска област-ЗАГОР(Ј)Е.:nesum:

Дури и Хамонд опишува ... до 19 век го задржуваат поимот челник од патријахалниот култ...
 
A

anaveno

Гостин
Од 11 до 13 век,а и подоцна,но ова особено,нема никакви историски податоци за некакви си Албанци (Тоски,Геги,Лези..) во јужна Албанија.

Меѓутоа,за истиот период имаме историски податоци за Главиница и Вагенција и посебно именувањето со зборот хартулат, што јасно покажува кој народ живеел во јужна Албанија и надолу кон Епир.
 
A

anaveno

Гостин
Инаку,Шкиптариве обожаваат историски писанија.

Па,да го земеме тогаш Јован Кантакузин,кој живеел 100-на год, пред Георгија Кастриот. Од него имаме сведоштво дека Арбаните биле автономни и независни номади.

Ова сведоштво е важно,бидејќи од него дознаваме дека ако денешниве Албанци се автохтони,како тоа нема траги кај нив за автономни и независни номади и притоа,истиве ни лажни Илири, немаат своја етимологија за номадството им автохтоно...:pos2:
 
A

anaveno

Гостин
Ако го читаме понатаму,Кантакузин вели дека биле преселени (од Албанија) племињата-малаксите,буите и месаритите (Арбанаси).

Тие биле "разбиени" од донесените 2.000 Турци од Смирна,и притоа биле раселени-запленети многу жени и деца,300 000 волови, 5000 коњи и 1 200 000 овци.(можеби бројќиве се претерани,но...)

Ова ни дава слика за масовна преселба на население од АЛ во Тесалија.мНе станува збор само за неколку племиња,туку за нешто многу поголемо. Ова ни го потврдуваат подоцна и авторите Георги Сколариј и Лаоник Халколдил.

Гледаме дека е преселено номадско население. Веројатно староседелците во АЛ-Илири (?), Македонци и други.

Подоцна, дојденците, за номадските етимологии ги имаат македонските зборови.
 
A

anaveno

Гостин
Интересно,"новодојдените илири",во центарот,срцето на Арбан,кој е демек е АЛ пра-гнездо,имаат област која и ден денес ја викаат ШКЈА, а и населението го викаат ШКЈА.

Тоа им е името за Срби,Македонци, Блгари-или со еден збор-славсите.

Од каде па сега славси-ШКЈА ВО АРБАН?...
 
A

anaveno

Гостин
Интересен е и написот од 1308 г. од непознат автор,под наслов "Анонимен опис на Источна Европа",каде што за жителите на АЛ (Арбаните) се вели дека тие немаат градови, замоци, тврдини, крепости, села, туку живеат во колиби и постојано се движат од место до место,во дружини и родови.

(J. Белчовски, Опис на Источна Европа од 1308 година. Споменици за средновековната и поновата историjа на Македониjа, т.II,Скопjе, 1977, с. 470–473)

А знаеме дека во Албанија постоеле и села и градови и замоци,и тоа се со Македонски имиња.

Стуација како масло и вода.

И пак, номадите имаат македонски зборови за номадството...
 
A

anaveno

Гостин
Па зошто денес (демек) нема Македонци во Албанија?

Па,според венецијанските записи,и заради ова: во 1383 г. како робови,на Крит се продадени:

Георги, б'лгарин от Дунави (1381 г.)
Марија, б'лгарка от Дунави (1381 г.)
Марија, б'лгарка от Колуни (1381 г.)
Кали, б'лгарка от Девол (1382 г.)
Кали, б'лгарка от Рудине (1382 г.)
Марија, б'лгарка от Преспа (1383 г.)...

Тие се запишани дури и како de genere Bulgarorum од:

101 Сак'зов, Ив. Новооткрити документи от краја на XIV век за б'лгари от Македонија, продавани като роби. МП, VII, 1932, кн. 2–3, с.23, 40, 45–46, 55, 59...(сега е јасно и зошто се запишани како блгари).

Неисе, местата се од јужна Албанија каде што живееле-Тоските ???
 
A

anaveno

Гостин
Barleti prenesuva sosema neshto drugo.
EPIROTAS... NIE SME EPIROTI... JAS SUM EPIROTAS....
Веројатно и си.

Син на Радо и Стана од темата Девол или на Велко и Стана од темата Вагенеција.

(Ангелов, Д. Принос к'м народностите и поземлените отношенија в Македонија (Епирскија деспотат) през п'рвата четв'рт на XIII век,
ИКНК-СХН, т.1, 1947, с. 139)

Е сега, дали имаш врска со Тома Прељубовиќ - средновековецот ???

Знаеме дека Гегите :back: се "мераклии" со :back: Србите уште од средновековието.
 

PIRRO

Walking away
Член од
25 ноември 2007
Мислења
561
Поени од реакции
7
Ако го читаме понатаму,Кантакузин вели дека биле преселени (од Албанија) племињата-малаксите,буите и месаритите (Арбанаси).

Тие биле "разбиени" од донесените 2.000 Турци од Смирна,и притоа биле раселени-запленети многу жени и деца,300 000 волови, 5000 коњи и
1 200 000 овци.(можеби бројќиве се претерани,но..)

Ова ни дава слика за масовна преселба на население од АЛ во Тесалија...
Не станува збор само за неколку племиња,туку за нешто многу поголемо.
Ова ни го потврдуваат подоцна и авторите Георги Сколариј и Лаоник Халколдил.

Гледаме дека е преселено номадско население.
(веројатно староседелците во АЛ-Илири (?),Македонци и други.

Подоцна,дојденците,за номадските етимологии ги имаат македонските зборови.
Номади албанците ?... Живееле во планински подрачја и често се спуштале по градовите и мизерно ги мачеле и прогонувале славјаните... Тоа да ...
Тврдеше заедно со некои други дека албанците дошле тука со турската армија... епа ајде поубаво прочитај го текстот, тука пишува турците се бореле за императорот против албанците ... После победата над албанците имепраторот им дозволил на граѓаните (венетите,колонисти) да ги присвојуваат албанските имоти... 1328, 1332, 1336
John Cantacuzene:
Unruly Nomads Pay Homage to the Emperor


Typical of the many short references to the Albanians in Byzantine chronicles is the following text by the Emperor John VI Cantacuzene (r. 1347-1355), whose 'History' covers the years 1320-1356. Here as in other texts, the Albanian tribes are described as wild and unruly nomads living in mountainous regions in the summer months and migrating to the lowlands in the winter months.
While the emperor was spending about eight days in Achrida (Ohrid), the Albanian nomads living in the region of Deabolis (Devoll) appeared before him, as well as those from Koloneia (Kolonja) and those from the vicinity of Ohrid (1). They paid homage to the emperor and willingly offered him their services. Those who lived farther away on the borders of the Byzantine Empire were commanded by letters from the emperor to hasten to Thessalonika in order to pay homage, which they did a short time later.
While the emperor was staying in Thessaly (2), the unruly Albanians living in the Thessalian mountains appeared before him who, according to their tribal leaders, are called Malakasians, Buians and Mesarites and whose numbers reach 12,000. They paid homage to the emperor and promised to serve him, for they were afraid of being annihilated by the Byzantines at the onset of winter, living as they do, not in towns, but in the mountains and in inaccessible regions. Since they must abandon these regions in the winter due to the cold and snow, which falls in incredible amounts in such vicinities, they believed that they would easily fall prey to them.
A short time thereafter, it was reported by the governors of the western parts of the empire that the Albanians nomads from Balagrada (Berat) and Kanina (3), who are quick to rise to arms and are restless by nature, had violated the treaties with the emperor, attacking and pillaging the towns there in a savage manner. They had ventured to do the same thing earlier when a good number of the rabble banded together and pillaged the towns until the emperor despatched an army against them, forcing them to settle down and not to cause any further injustice to the inhabitants of the towns of the west. But when summer came, as soon as the emperor's army had been disbanded and the soldiers sent back home, they were no longer to be kept under control, and ravaged the towns there with their pillaging and open incursions. Now, many of them had banded together and wreaked great destruction upon Berat, Kanina, Kleisura (Këlcyra) and a fortress called Skreparion (Skrapar). After repeated attacks, they also took Timoros (Tomor), a fortress in the west of the country not far from Berat and entrenched themselves in it. For these reasons, the emperor resolved to lead a campaign against them (4). Since the Dux John (5), ruler of Acarnania, was already dead at this time, the emperor hurried to reach the west for he hoped to bring Acarnania under his control. During preparations, he thought it a good idea to bring in an auxiliary force of Turkish infantrymen from Ionia to put down the Albanians. Since the latter live in high and inaccessible mountain regions with numerous secret paths and hideouts, they cannot be overcome by horsemen, in particular since they take to the mountain peaks in the summer where, in view of the natural environment, even infantrymen have no easy task because the defendants can shoot at them from above. As such, he sent an emissary to Umur and requested an auxiliary force of infantrymen. Umur received the emperor's representatives with pleasure since he regarded it as an honour to do something for him, and sent the troops to Thessalonika right away. Soon thereafter, the emperor arrived there himself with his Byzantine forces, took the Turkish allies with him and marched through Thessaly against the Albanians. Ravaging their land, he advanced right through to Epidamnos (Durrës) and many Albanians were slain. When they received word of the advance of the emperor, assuming his army consisted of Byzantine cavalry alone, they took to the mountains and to their inaccessible regions, believing in this manner to have escaped annihilation. They were nonetheless attacked by light-armed Turkish forces and archers, who operate admirably in inaccessible regions, and were easily overcome, not only because they were unarmed, but also because they were thrown into a panic by the unexpected attack of the barbarians. Many Albanians were killed or taken prisoner. Those who managed to escape, left behind their wives, children and possessions, and took refuge in remote regions. The Turks enslaved their wives and children, although other members of their tribes, who maintained good relations with the emperor, managed to ransom some of them from the Turks. The emperor himself also allowed many of them to be ransomed when their relatives came to him and begged for their release. Indeed, he would have let even more of them, or indeed all of them, be ransomed, had their relatives approached him in time while the Turks were still under his command. Since, however, the petitioners came to him after the departure of the Turks, he could only ransom a portion of the prisoners. Most of them were sent to the east as slaves. The Byzantines themselves do not enslave people. They are not allowed to, unless they are barbarians who refuse to believe in the redemption of Christ, our Saviour. They did, however, take possession of countless herds of animals, not to mention much household equipment and other objects. It was even said, and the reports proved to be true after those affected by the disaster approached the emperor and gave him an account of their losses, that Byzantine forces had captured three hundred thousand head of cattle, five thousand horses and one million two hundred thousand head of sheep. The soldiers were of course not in a position to take that many animals back with them so they simply chased the owners away and left the animals to their own devices without shepherds. The inhabitants of the towns which had earlier been ravaged by the Albanians then came out and took possession of as many animals as they wanted without anyone stopping them. The former owners, too, once they had pledged submission and allegiance to the emperor, were allowed to take back many of the animals which they found wandering freely in the gorges and valleys. They also bought many animals back from the soldiers, who demanded one piece of gold for every five hundred head of sheep or one hundred head of cattle. Although among the troops it was formerly the custom to put aside one-fifth of the booty, be it great or small, as a tribute for the emperor, and an equal proportion for the Grand Steward (Domestikos), who was commander-in-chief of the whole army, hardly anyone bothered about this custom and no one forced the soldiers to put aside one-fifth of the gains. They were all allowed to take as much of the booty as they wanted, as if it flowed freely in immeasurable quantities.
Such were the outrages committed earlier by the Albanians against the inhabitants of the west and such was the punishment for their injustices. The towns which had formerly suffered from them benefited, to their great joy, doubly. On the one hand, they were freed from Albanian incursions and, on the other hand, they were able to take pleasure in the presence and provident care of the emperor. As such, they were all the happier and celebrated as never before. From the time of Emperor Manuel Comnenos (6) to that of Emperor Andronicus Palaeologus (7), no other Byzantine emperor had ever visited them and expressed his provident care for them to such an extent. While he was there, they therefore regarded the emperor as a supernatural being.
After the Albanians were defeated, the emperor sent home his Turkish allies, who proceeded through Thessaly and Bottiaea to Thessalonika and sailed from there back to Ionia.
 

TpH_Bo_OkO

Трноризец
Член од
18 мај 2005
Мислења
11.537
Поени од реакции
879
Павле Анѓелчиќ за прв пат пишува книга (превод од латински) на албански јазик в 1462 година. Иако Црногорец него денес Албанците го присвојиа како Пал Енѓули.

Иван Бузук, во 1555 ја пушува книгата на Албански “Книга на мислите“, ја објавува во Црна Гора. Хрват но Албанците го присвојуваат како Ѓон Бузуку

Доситеј Обрадовиќ, Србин, го отвора првото училиште на Албански јазик.

Петар Буди, Македонец е првиот издавач во Албанија (1566-1622).

Јован Кукузел, Македонец писател роден во Драч во 11сти век, кога немаше уште Албанци во Драч, денес е присвоен од страна на Албанците како Јан Кукузели.

Наим Фрашери, “Албански“ национален поет е Влав.

Теофанос Мавроматис, писател по националност Грк или како го викаат денес Албанците Фан Ноли.

Петар Богдан, Македонец, станал Богдани - Албанец архиепископ скопски.

Александар Мојсиу (1879-1935) Познат театарски актер во Германија, “Албанец“ иако всушност Влав од Каваја. ...
 

TpH_Bo_OkO

Трноризец
Член од
18 мај 2005
Мислења
11.537
Поени од реакции
879
Јован Кастриот, му го менуваат името во Јан, па во ”поалбански” Ѓон, Тој е таткото на Ѓураѓ, на кој му го смениле во Ѓерѓ, а мајка му Воислава во ”поалбански” Војс. Инаку брат му Репош умрел како монах во православен манастир на Хиландар, не би рекол дека се некои баш звучни и типични Албански имиња. Мислам стварно ... што е следното дека се Албанците наследници на Илири !!!???, дека Дукаѓини е албански назив ??? дека Драч бил древен Албански град??? дека Никола Бериша еден од осумте капетани на Скендербег кој е фатен и одран жив од Туците е Албанец??? дека Хасан Приштина е од Албанско семејство??? дека Косовраст има некое Албанско значение?? дека Дарданија е албански збор?? .....

Да почниме полека и оддалеку, Прво Албанците не се Илири ниту се со илирско потекло, Илирите зборуваа со друг јазик, пониаку ги викаа своите реки, планини, потоци, со Илирски романизирани називи. Шќипетарите пак се дојдени овде спрема разни тврдења околу 10сети век од новата ера (др. Еќрем Чабеј - Албански академик, Тпкова-Заимова - Бугарски Академик, др.Хера Вранувис - Грчки академик, Норберт Јокл - Австриски академик.....)

Во 8ми век од новата ера постоеше еден документ - законик на Византија (инаку многу проблеми на некои квази научници им преставуваат Византиците бидејќи педантно и редовно запишувале се што се случувало на овие простори) HOMOS GEORGIKOS (Аграрен законик) кој дава попис на сите племиња и народи кои живееле на овие простори, но нигде не се спомнуваат Албанците. Тие се спомнуваат прв пат во 1043 година од Михаил Аталиат и 1081 од Јан Скилица и Ана Комнен.

И претседателот на Академијата на науки на Албанија Шабан Демирај признава дека има сомнеж како и докази дека Албанците не се наследници на Илирите (Gjuha Shqipe dhe historia e saj), а земајќи ги во предвид 12 сте аргументи на Вајганд за не-Илирското потекло на Албанците. Сегашниот Албански јазик не е романизиран и тој е најблизок до Литванскиот јазик кој нема врска со овие територии како ни со римјаните. Тоа е за разлика од Илирскиот јазик САТЕМ јазик и и припаѓа на групата на индоевропски јазици а не романски (КАТЕМ).

За не-Илирското потекло на Албанците се слагаат и др Ардиан Клоси, проф.др. Хасан Калеши, академик др. Винченц Голети - Бафа, др. Исуф Љузај, академик АЛуан Старова, Аурел Пласари, Еди Рама, Адриан Вехбиу, проф Алекс Буда (Ilirлt e jugut si problem i historiografisл). Склоноста за “поалбанизирање“ на имиња и презимиња не е пример само со Кастриот, дали знаиш дека во 1998 година Митат Враница (зборот Враница инаку своите корени ги има во српскиот јазик) го смени вои ДАРДАНИА, ваљда да “докажи“ дека е автохтон со прапрапрадедовско потекло од Дарданија, Меафил Зендели, ваљда од желба да биди автофтохтон се сменал во ЕПИРОТИ.

Гореспоменатите Византијци со кои мака мачат квази научниците пдантно и уредно напишале дека Словените во 548 годфина го напаѓаат и завземаат Византискиот град Драч, Лаоник Халкокодилос вели (14сти век) за Албанците (Арванити) “Ги грабале и разорувале имотите на Грците и напаѓајќи ги им одзеле се што имале, стоката и товарните животни. Оваа народност (Арванити - Албанци) сите се номади и ни на едно место немаат нивно постојано место на живеење“ (Burime tregimtare Bizantine pлr historinл e Shqipnisл) Тоа го подржуваат и Албанските историчари Божори и Личо кои забележуваат “помасовна емиграција во 14сти век во времето на Стефан Душан“.

Албанците кои денес живеат на Косово, Црна Гора, Македонија , Грција се доселени некаде од 17-сти век. (Historia e Shqipлrise), Само Худавери паша за потребите на своите чифлици населил на косово 278 семејства со над 2000 жители, а слично правеле и другите бегови и паши на своите чифлици. Фамилиите од племињата Бериша, Битичи, Гаши, Хоти, Кабаши, Келменди, Красниќи, Сопи, Шаља, Шкрељи, Шоши, и Тачи чие појдовно место (курии) биле во Северна Албанија се раселиле во околните земји и или го задржале презимето на племето или го носат на селото од каде се дојдени, и го зборуваат истиот дијалект на Албанците од северна Албанија од каде се и доселени. Исто така доста презимиња се накнадно албанизирани и нивниот корен нема никаква или многу тенка основа во Албанскиот јазик (Најдени, Буди, Чеграни, Богдан(и), Храсница, Дукаѓини, Приштина (тие најрано се презивале Шишковиќ, па Бериша, па Вучитрни и на крај Приштина), Ковачи, Брајовиќ(и), Матановиќ, Шиљеговиќ, Четри, Поповиќ, Марковиќ, Топлица ....

Црногорскиот книжевник Марко Миљанов “станал“ Албанец МАРК МИЛАНИ. И самиот академик Чабеј вели дека областа на која денес живеат Албанците е терторија на Експанзија (ширење) . Ни со какви егзебиции ниту теории не може денес селото ЛИВАДА во кое живеат Албанци 100% да се доведи со некое автохтоно население Албанско, Косово кое ги мачи квази научниците се обидуваат да го доведат во врска со Албанскиот збор kos = кисело млеко?!! А во 12сти век ПРИЗРЕН бил Српска престолнина!?!?, во Албанија се наоѓаат многу населби и топоними со изразито словенски називи КОСОВРАСТ, во 17сти век селото БЕРИША се викало (по документи) Алишќе додека неселението го викало БЕЛИША, во близина били и БЕЛИГРАД, кај Скадар се Белај и Белтоја, Белш кај Елбасан, Белова и Блице кај Пешкопеја, Беловод кај Корча, Белина и Белишова кај Фиера, реката Белица кај Ѓирокастра сите извадени од Словенскиот збор БЕЛ(о) Квази научниците “сонуваат“ дека две третини население во Грција се Албанци, 4 милиони во Турција како и граници на Албанија над Далмација, Херцеговина, Македонија, па и Босна, Санџак, па дури и со „албанските“ Лесковац и Пирот.... Неритан Цека претендира дека Рим го изградиле Албанците, како и Акрополот в Атина. Кога во 1913 е прогласенанезависна Албанија, во неа Албанци имало нешто над 50%, додека денес се тврди дека се 97%. Бранко Мерџани, во 1935 во изјавува дека Албанците не е чист и неизмешан народ затоа што во своите вени имаат “словенска, грчка, турска, арапска, черкеска, италијанска, француска, германска и друга крв.“

Еве не се баш Ватикански извори али има доста Албански.
 
Член од
5 мај 2005
Мислења
4.454
Поени од реакции
178
Друже, дај бе не го дриблај :) Тоа на некој друг продај муда. Барем мене за албанска литература и писатели не ми соли памет. Ако сакаш, делата на Наим Фрашери лесно се наоѓаат, па прочитај си сам што и како пишувал типот, дали на албански, за татковината Албанија, и motherland Косово. Него нејсе..не ти е по терк, така да не се веродостојни :)


P.S. 4 миљони албанци во Турција се зборови на екс-премиерот Демирел дур беше на позиција. Јасно и гласно на ТВ. Официјален државен став. Квази-научници, или ??
 

Kajgana Shop

На врв Bottom