Драга.
Колку помалце знам,толку помалце се замарам. Али..тогаш кога ќе решам да не се замарам, работите сами ми се тупнуваат во лице и само ми се редат еден куп на дилеми,заговори и слични примеси кои ми ја полнат главата. Како да немам за шо да се замарам па сега уште вакви срања..Али таков сум јас кога со главата одам низ ѕидот.. Кога ќе си продлабочам малце во главава ме фаќа страв од какви мисли имам,за какви срања размислувам..Замисли порано живеев во тој бедилук,во таа темнина, а денес види ме сум далеку од тоа,иако некогаш знам да се приближам до границата. Искрено страв ми е да не паднам пак на дното, пошо знам дека нема да имам сила да се исправам пак, да покажам среден прст пак, да исплукам се живо и диво пак.. Заради сето ова целиот живот ми е борба за опстанок. Секој ден поминува со претпазливост,затегнатост..Тензија е правилниот збор. Живеам во тензија драга моја. Мака ми е за се иначе, само чилам поголем дел од времето. Баран сум од многу луѓе на секаде. Дали во живо или на нет, али скратив контакт со сите живи битиа и само си правам некои соло проекти и психички си ја опоравувам главата, ги доведувам коцките во место.. Тешко е да ме изнервираш деновиве, пошо не се замарам многу.. Толку не се замарам што и ретко правам муабет, баш се интересирам дали се враќам на онај истиот јас. Ми фалат тие денови,но ќе видиме на што пат ќе завршиме. Бо еј за еден сат треба да ,,станам‘‘ од спиење..Don't ever do drugs my dear, leave that to me..
Ма јебеш све ми се пријаде..
I'm horny..DAAAAMN GIRL ! xD
Те оставам јас,уживај си ти лесно ти е тебе, си го нареди животот..