Русија - смена во надворешната политика?

[fennel]

Останкино)))

Тоа во твојот град, ова беше Питер. Не е важно, од Казански собор накај Ермитаж беше лево, ама изгледа сега таму е или Теремок или КФЦ!

 

[Klin]

Обемна хронолошка анализа, воглавно непристрасна а опфаќа се од Седумте банкари (Семибанкаршина Ходорковски, Березовски, Смоленски,Потанин и др) до редистрибуцијата на капиталот и формирањето на новите минигарси на Путин.

Текстот е само делумно копиран поради тоа што е премногу долг, насловот си има линк до изворот.

Putin's Oligarchs​

The Machinery of Wealth and Obedience​

SAM PEACH​

Since Russia’s invasion of Ukraine in February 2022, the symbiotic relationship between Russia’s oligarchs and its executive branch has become central to Western strategies aimed at weakening the country’s wartime economy. The U.S. Global Magnitsky Act of 2016, and the subsequent legislation it inspired across the West, established a framework for targeting the assets of individuals and entities linked to human rights abuses and corruption. These measures include asset freezes, travel bans, and similar tools.

Special attention has been paid in the media to Russia’s oligarchs. While the West was able to freeze around $300 billion USD of the Russian Central Bank’s foreign reserves with relative ease, tracing the wealth of oligarchs is far more complex. Their use of offshore finance, facilitated by opaque ownership structures and complicit Western service providers, has made it difficult to identify beneficial owners and seize assets. Nonetheless, Western authorities have achieved some success in targeting Russia’s offshore empire; the figure most often cited for frozen oligarch-linked assets in the West sits at around $30 billion USD.

Targeting the wealth of these individuals has been deemed particularly important given the relationship Vladimir Putin has cultivated with them since coming to power a quarter century ago. In contrast to the more laissez-faire approach of his predecessor, Boris Yeltsin, Putin built a system in which political loyalty is exchanged for economic privilege, ensuring that Russia’s most powerful business figures remain bound to the presidency.

Oligarchy has been widely discussed in relation to state capture in the new states of the former Soviet Union; Ukraine, for instance, has experienced the rise and fall of more than one oligarchic group since independence. However, oligarchies in Ukraine, Kazakhstan, Russia, and elsewhere have taken varying forms, each possessing idiosyncrasies that complicate direct comparison. Understanding how power functions in contemporary Russia requires a close examination of the relationship Putin has constructed with the oligarchs, how it serves both sides, and how it diverges from the arrangement under his predecessor

Putin-Style Feudalism​

Following the defeat of the most troublesome oligarchs of the Yeltsin era, Putin shifted focus from confrontation to consolidation, building a new system in which economic privilege was tightly bound to personal loyalty. Those who survived the early 2000s crackdown quickly understood that deference to the Kremlin was essential for survival. While the outward appearance of a technocratic government persisted during Putin’s first term, supported by figures like Prime Minister Mikhail Kasyanov, this façade soon gave way to a new elite drawn from Putin’s inner circle, many of whom had served with him in the KGB or alongside him in St Petersburg.

Although these individuals amassed great wealth and influence, they differed fundamentally from the 1990s oligarchs. The earlier oligarchs had often acted as autonomous power players, occasionally rivalling the state; in contrast, Putin’s oligarchs and so-called minigarchs—new private businessmen and government officials with less wealth—derived their positions entirely from his favour. In this system, power depended on loyalty rather than preceding it.

After consolidating political control, Putin moved swiftly to reclaim control over key sectors of the economy by appointing trusted Siloviki to oversee major state enterprises. Igor Sechin, Putin’s longtime aide and former KGB colleague, was central to this effort. He played a leading role in orchestrating the downfall of Mikhail Khodorkovsky, ensuring the judiciary delivered a verdict favourable to the Kremlin. Sechin then helped Rosneft, the state oil company, absorb Yukos’ most valuable asset, Yuganskneftegaz. Appointed chairman of Rosneft in 2004 and later CEO, Sechin exemplified the new elite—politically loyal, personally connected, and embedded within state structures.

This model was repeated across other major sectors: Russian Railways was handed to Vladimir Yakunin, while Gazprom expanded by acquiring Roman Abramovich’s Sibneft in 2005. Control over energy was not simply about revenue; it was central to reasserting Kremlin authority and geopolitical influence, and Putin ensured it remained in the hands of those whose loyalty was absolute. Alongside these powerful oligarchs, a new class of private businessmen and government officials, sometimes referred to as minigarchs, rose to prominence. Figures like Arkady and Boris Rotenberg, Putin’s childhood judo partners and close allies, expanded their fortunes through state-backed contracts and coercion. Their rise demonstrated how wealth accumulation under Putin remained tightly linked to the president’s patronage.

Endemic corruption within government ministries, where control over procurement in sectors such as healthcare and defence encouraged cronyism and bribery, enabled officials to enjoy lifestyles far beyond their official salaries. Putin’s tolerance of this corruption served a strategic purpose: by turning a blind eye, he ensured that those within the system accumulated compromising information on themselves and each other. This web of mutual vulnerability created powerful leverage for Putin to enforce loyalty and swiftly neutralise anyone threatening the regime. Thus, economic privilege was maintained not only through patronage but also through implicit control and blackmail.

This reordering of Russia’s economy rested on formal appointments and business takeovers but also on an informal, deeply personal system of power and protection, akin to the criminal concept of krisha (roof) that emerged during the chaotic 1990s. Krisha referred to the protection offered to businesses in a criminal racket. In Putin’s Russia, the presidency itself became a national krisha, offering security and privilege to those who pledged absolute fealty. Investigative journalism and whistleblower accounts have exposed how this informal system enriched Putin personally.

Revelations tied top Kremlin officials to Bank Rossiya, widely believed to function as a slush fund, and uncovered the construction of Putin’s lavish Black Sea palace, funded by opaque donations from oligarchs such as Roman Abramovich.These findings reveal a system where power, loyalty, and wealth are so intertwined that the distinction between state and personal property becomes meaningless. It has been widely speculated that Putin is the richest man in the world, and whilst it is difficult to dispute given the wealth he has access to, understanding wealth as the focal point of Putin’s system is somewhat reductive. Control of wealth is vital but, as Mark Galeotti pointed out in his profile on the Russian president, money is a means and not an end. Having his roots in every facet of the Russian economy allows him to be the ultimate patron, doling out economic privilege to loyalists as dividends for continued allegiance.

 

[Harry the dog]

@The xx - Фер поглед! Во голем дел се слагаме. Ќе гледам да посочам само забелешки околу:

Улогата на ММФ во Русија. Истата не е како во Македонија, туку е следна: Гајдар почнува приватизација и отварање на пазар, и како резултат на тоа цените одат до плафон. Русија почнува да принта пари и инфлацијата расте. Гајдар бара ММФ да и позајми пари на Русија за стабилизација, што после подолги преговори се согласуваат. Самата приватизација, како се одвива, кој доаѓа до капитал е повеќе внатрешно прашање (не е типот на приватизација идентичен како Македонија на пример или Србија). Стартната економска позиција на СССР пред распадот и на почетокот од РФ е доста доле. Тој шок беше потребен, за да дојде до оној развој од 2000ти.
Околу авторитарност и силна централна власт. Авторитарност, не секогаш значи стабилност. Ова само значи, кој е на власт, неможе лесно да се смени, има многу моќ и власт над население и државни структури, и не одговара за своите постапки. Со други зборови, дали Заев, Груевски, Кадиров, Боки 13, или Мајка Тереза е на власт, во авторитарен систем, истиот би имал моќ да прави што сака без сериозни последици, без да може лесно да се смени. На пример:

Новинарска агенција објавува за тоа дека наместо парите од пензии и воена опрема си ги уплатил во вила во Франција? Ги праќаш новинарите во затвор, и јавно ги шиканираш како предавници од западот. Политички ривал станува популарен меѓу народот? Го елиминираш преку медиуми, а ако тоа не пали, тогаш и физички. Сакаш блиските да ги обезбедиш? Ги ставаш на клучни државни позиции каде што прават милијарди на сметка на оние кои додаваат вредност (работници што работат од сабајле до вечер да плаќаат данок или бизнисмени што создаваат вредност), и никој ништо не ти може. Легитимитетот ти е доведен во прашање? Креираш јавна наратива дека без тебе, државата ќе се распадне (Орбан, Трамп, Вучич модел).

Зборот ми е, авторитаризам во вакум не е ниту лош, ниту добар (како и демократијата). Али авторитаризам со корупција и злоупотреба на моќ не е во интерес на ниту една држава. Се кородира доверба меѓу граѓани и држава, бизнис и држава, се иселуваат луѓе, се дестабилизира и губи желба за бизнис пошто голем број луѓе не веруваат во правилата на игра. Во таков амбиент, на странски фактор (САД или било кој друг) му е многу полесно да ја дестабилизира, поготово ако има корозија на доверба меѓу власт и народ поради постапките на власта, каде народот е легитимно растроен. Во Русија тоа кулминирало со крвави последици на неколку наврати низ историјата што е дестабилизирачки фактор, а сме го гледале во многу земји. Тек па ако е авторитарен лидер со децении, после негово заминување се создава криза на легитимитет која сама по себе може да е дестабилизирачки фактор.

Не тврдам дека мора утре да се децентрализира Русија или да биде со мека власт. Се сложувам со тебе дека централизирана, во овој формат, има сенс поради големината на државата и различната етно-религиска композиција и локалниот контекст. Али за ефикасен авторитаризам (ги зборевме Кина, Сингапур), треба 0 корупција (од таму се црпи легитимитетот) и независно судство и отворен пазар (кој постои во овие две држави, и успева како модел, што Русија може да го реплицира што би било во нејзин интерес). Пак ќе кажам, ако тврдам дека во Русија не треба да има корупција, и независно судство, со цел државата да биде стабилна, не значи дека кажувам Хилари Клинтон и Рокфелер треба да ја преземат и да ја предадат на Сорос. Русија сама со себе да се владее како што и е во интерес.

Добар е перекресток. Го реновираа кај нас тука. Ашан ми е поблиску. Вкустно и точка незнам за помфритот. Ретко јадам кај нив. Бидејќи цената во рестораните не е ништо повисока. Е сега Бургер Кингов во Русија ми е подобар отколку тоа во Германија што го пробував. Ах да и тоа што ми фалеше на запад. Столоваја брате. Или народна кујна со пристојни цени.

Тоа е тоа, со палета од оливие и зимници комбо. Би додал и уште еден озбилен кулинарски играч на ова: му-му

 

[The xx]

@The xx - Фер поглед! Во голем дел се слагаме. Ќе гледам да посочам само забелешки околу:

Улогата на ММФ во Русија. Истата не е како во Македонија, туку е следна: Гајдар почнува приватизација и отварање на пазар, и како резултат на тоа цените одат до плафон. Русија почнува да принта пари и инфлацијата расте. Гајдар бара ММФ да и позајми пари на Русија за стабилизација, што после подолги преговори се согласуваат. Самата приватизација, како се одвива, кој доаѓа до капитал е повеќе внатрешно прашање (не е типот на приватизација идентичен како Македонија на пример или Србија). Стартната економска позиција на СССР пред распадот и на почетокот од РФ е доста доле. Тој шок беше потребен, за да дојде до оној развој од 2000ти.
Околу авторитарност и силна централна власт. Авторитарност, не секогаш значи стабилност. Ова само значи, кој е на власт, неможе лесно да се смени, има многу моќ и власт над население и државни структури, и не одговара за своите постапки. Со други зборови, дали Заев, Груевски, Кадиров, Боки 13, или Мајка Тереза е на власт, во авторитарен систем, истиот би имал моќ да прави што сака без сериозни последици, без да може лесно да се смени. На пример:

Новинарска агенција објавува за тоа дека наместо парите од пензии и воена опрема си ги уплатил во вила во Франција? Ги праќаш новинарите во затвор, и јавно ги шиканираш како предавници од западот. Политички ривал станува популарен меѓу народот? Го елиминираш преку медиуми, а ако тоа не пали, тогаш и физички. Сакаш блиските да ги обезбедиш? Ги ставаш на клучни државни позиции каде што прават милијарди на сметка на оние кои додаваат вредност (работници што работат од сабајле до вечер да плаќаат данок или бизнисмени што создаваат вредност), и никој ништо не ти може. Легитимитетот ти е доведен во прашање? Креираш јавна наратива дека без тебе, државата ќе се распадне (Орбан, Трамп, Вучич модел).

Зборот ми е, авторитаризам во вакум не е ниту лош, ниту добар (како и демократијата). Али авторитаризам со корупција и злоупотреба на моќ не е во интерес на ниту една држава. Се кородира доверба меѓу граѓани и држава, бизнис и држава, се иселуваат луѓе, се дестабилизира и губи желба за бизнис пошто голем број луѓе не веруваат во правилата на игра. Во таков амбиент, на странски фактор (САД или било кој друг) му е многу полесно да ја дестабилизира, поготово ако има корозија на доверба меѓу власт и народ поради постапките на власта, каде народот е легитимно растроен. Во Русија тоа кулминирало со крвави последици на неколку наврати низ историјата што е дестабилизирачки фактор, а сме го гледале во многу земји. Тек па ако е авторитарен лидер со децении, после негово заминување се создава криза на легитимитет која сама по себе може да е дестабилизирачки фактор.

Не тврдам дека мора утре да се децентрализира Русија или да биде со мека власт. Се сложувам со тебе дека централизирана, во овој формат, има сенс поради големината на државата и различната етно-религиска композиција и локалниот контекст. Али за ефикасен авторитаризам (ги зборевме Кина, Сингапур), треба 0 корупција (од таму се црпи легитимитетот) и независно судство и отворен пазар (кој постои во овие две држави, и успева како модел, што Русија може да го реплицира што би било во нејзин интерес). Пак ќе кажам, ако тврдам дека во Русија не треба да има корупција, и независно судство, со цел државата да биде стабилна, не значи дека кажувам Хилари Клинтон и Рокфелер треба да ја преземат и да ја предадат на Сорос. Русија сама со себе да се владее како што и е во интерес.


Тоа е тоа, со палета од оливие и зимници комбо. Би додал и уште еден озбилен кулинарски играч на ова: му-му

Премногу теоретско гледање на реформите ака "демократизацијата" на Русија. Да сакаа промена на либерализација на државата, но ја спроведоа на криминален начин преку кој се родија олигарси блиски до Западот. Во Русија постоеше паралелна структура во 90тите кои одобруваше кој што ќе приватизира, секако со нивно финансирање. Гајдар е само обичен пиун кој го искористија за тоа.Твојата слика за реформите на Гајдар е премногу чиста и теоретска. Привитазицијата беше се само не пазарна. Највредните руски компании(Норилск,Јукос, Сибнеф) беа дадени на залог за смешни шуми на неколку луѓе блиски до власта и западните советници.Тие луѓе не беа бизнисимени,мислам Абрамович продавше фармерки,патики и парферми бе. Березовски професор по математика кој продаваше авотмобили по криминални шеми. Лица на кои им беше дозволено од нели ММФ да го исцицаат капиталот и да го префрлат на Запад. Не е случајно што сите први олигарси завршија во Лондон и на Азурниот брег а не да ги реинвестираат во Русија. Баш таа реформа беше така поставена да ја изгради Русија како само земја што ќе ги рента своите ресурис и тоа пази не на Кина или Азија. Туку исклучитечно на Западот по смешни цени. И ММФ знаеше се за ова. Не видоа ништо криминално нели. Секако. Западот гледа само неправда кога им се игра против нивни интереси.

Произведствени капацитети кои произведуваа софистицирани воени технологии пропаднаа преку ноќ и беа приморани да продаваат тенџериња и велосипеди за да можат да ги прехраната семејствата. Тоа не е шок терапија, тоа е намерна деградација на воениот потенцијал на Русија. Патем последиците сеуште ги чуствуваат со тоа што имаат дупка економска, демографска и технолошка речиси 15 години. Тек после 2010 доста работи се стабилизираат. Новите оружја од арсеналот на Русија се баш резултат на таа стабилизација и се круцијални за суверинитетот на Русија и нејзината безбедност.

Додека Гајдар и Чубајс преговараа за стабилизација, цели градови и села на Сибир беа доведени да смрзнуваат во екстремни зимни услови. Регоини кои пред тоа биле стабилни со енергенси, преку ноќ се оствени на сами себе. Нафтата и гасот што требаше да ги греат завршуваа на западните берзи за долари кои никогаш Русија не ги помириса. Луѓето со месеци не земаа плата, работеа за храна, додека во Москва се лееше шампањско. Металуршкиот сектор букално пропаднат, рударите продаваа еј своие лични предмети на улица за да преживеат.
Всушност "невидливата рака" беше се само не тоа. Конкретно таа беше "криминална рака" на Западот. Реформите беа толку брзи и хаотични за да неможе да се бунтува народот против тоа. Се обидоа во 1993 но заврши со смрт и затвор на оние што го крена. Мислам ене ги гробовите во центар на Москва се.
Абе не ме заебавај, некои воени компании беа приморани прибори за јадење да продаваат. Инжињери и научници беа приморани да работат како таксисти или на пазар да продаваат што можат. Најсмешно ми е што многу малце се говори за оваа хуманитарна катастрофа и нејзиниот резултат. И ги слишам филмовите леле РУсите демографски пропаѓале, гоелма миграција имале. Па ако се сфати всушност зошто тоа им го направија, јасно е и зошто Украина, Грузија, Чеченија се случија.

Прашај слободно Русин како живееле во Русија во 1990тите. Не мора мене да ме слушаш. Јас имам двајца родители што го преживеле тој период, Едниот работел за југословенска компанија па така некако преживеале. Абе не заебавај дедо ми, на сопругата татко. Ми раскажуваше како шефовите бувално липтале на работа го продавале за тоа време најмодерниот челик за старо железо.


Многу јасно е да се заклучи чии играчи беа сите овие лица. Сите завршија на Западот. Ходорковски, Берозовски, Абрамович и тн. И последната потврда беше во 2022 кога Чубајс кој беше лева рака на Гајдар и ги спроведуваше реформите избега од Русија. Сега му најдоа тон превари што ги има правено во Роснано.

Е вака е инсталирана олигархијата во Русија. Никаква реформа, ниту капитализам беше планиран од реформаторите. Тие само го окупираа она што го граделе неколку децении во СССР. Менаџери на ликвидација.Нивната задача беше да ја деиндустријализираат Русија, да ја направат суровински приврзок на Западот и да го изнесат кешот надвор. Секоја вила во Лондон купена од руски олигарх во 90те е изградена со парите што требаше да бидат плати за руските работници и греење за руските градови.



Корупцијата е отров и за тоа веќе неколу пати ти одговорив. Русија треба да се справува како Кина во такви случаеви. Сега за Путинска Русија. Путин го изгради легитимитетот токму врз тоа што ги скроти олигарсите од 90тите кои се однесуваа како државата да е нивена дедовина. Дали е совршено? Не. Но, за просечниот Русин ржавен авторитаризам е илјада пати подобар од олигархиски хаос каде секој локален моќник има своја војска.

Зборуваш за независно судство. Независно судство е блокада на 300 милиарди Руски девизи? Ма немој бе.
Русија гради систем каде судот е суверен односно не е под влијание на странски невладини организации или фондации кои под маската на анти-корупција протуркуваат политички интереси.

Кина и Сингапур немаат отворен пазар во либерална смисла. Оди пробај во Кина да отвориш банка или социјална мрежа без државна контрола. Тоа е таа контрола. Русија токму тоа го прави со Јандекс, Росатом и Сбербанк. Државата ги поставува рамките а приватниот сектор игра внатре. Тоа е единствениот модел што овозможува развој без губење на суверенитетот.

Корозијата во довербата не започна со авторитарноста. Туку со "демократскиот" процес од 90тите. Зборуваме за корупцијата која го јаде системот од внатре. Токму тие реформи создадоа амбиент каде препродавач на фармерки и математичари кои шверцуаа автомобили станаа преку ноќ газди на минерални гиганти. Тоа не беше авторитаризам, туку слободниот пазар на ММФ и пријателите, кои гледаат на сите овие пропусти низ прсти. За обичниот русин тогаш се кршеше довербата.Велиш дека на странскиот фактор му е лесно да дестабилизира корумпиран авотритарен систем. Русија од 2000та го покажува спротивното. Државата почна да се стабилизира токму кога централната власт почна да ги ебе олигарсите кои беа инсталирани во 90тите. Легитимитетот на власта во Русија не доаѓа од апстрактно ’независно судство‘ (кое видовме како на Запад ги замрзнува руските пари без пардон), туку од фактот што државата почна да ги плаќа пензиите, да ги грее градовите во Сибир и да ја враќа индустријата. Споменуваш дека Русија треба да биде ефикасна како Кина. Па и Кина е авторитарна земја која е пред пропаст. Економска и демографска. Поентата е во 90те пазарните реформи ги принудија фабриките за софистицирани легури за подморници да прават велосипеди и тенџериња за да не умрат од глад вработените. Тоа беше системско уништување државата на талентот и знаењето под маската на демократија. Денес иако системот е централизиран тие фабрики повторно прават авиони и проектили. Тоа е враќање на легитимитетот преку функционалност.

Русија научи од сопствената крвава историја сфати дека за земја со 11 временски зони, најголемата опасност не е цврстата рака, туку слабата рака која дозволува странски интереси и локални олигарси да ја распарчат државата како што тоа го правеа во 90те. Русија сфати после 1945 што Западот планираше со нив. Поради тоа е потребата од воена моќ.

На крајот, прагматизмот за кој зборуваш е токму ова: Русија претпочита суверен авторитаризам кој ја штити државата, отколку демократска корупција која ја продава земјата на парче во Лондон и Вашингтон.

Ништо не е изменето. Само сега маските се паднати. На повеќето ни е јасна потребата од потчинување на Русија на Западот.
Ако гледаме само преку розеви очила работите може да бидат поинакви.
Всушност сите тие структури кои обработуваа во 1990те, сега ја користат Украина и туркаат едни процеси вклучително и изразената Русофобија. Toa e долготраен процес и не почнат во 2022 ниту во 2014 или 2008.



Не те обвинувам дека посакуваш пропаст. Но овие работи кои ги објаснуваш доведоа Русија да пропадне. А верувај има доста играчи кои тоа и го сакаат. Сега ако се правиме на тошо што се се случува во Геополитиката. Не мора подалеку да тргнеме.
Русофобијата е доста изразена на форумов. Еве пример Русија лансираше Расвет сателити. Веднаш со критика не им работеле ова она. Погледни само тие што те лајкуваат како гледаат со презир кон проектот. А има и уште потешки случаеви кои свршуваат кога убиваат Руси. Следија темата на Украина ќе ти стане појасно.



Оливие на зима. Огурци само од баба ми. Шашлик со кечап и лаваш. Плус кромид Сезона на шашлик почнува.

 

[Joey-Jojo Jr. Shabadoo]

Русофобијата е доста изразена на форумов.

Не е.
Има два тројца од СДСМ или невладини што се по порачка русофоби, плус УЧК и тоа е.
Повеќето членови воопшто не се.
Про-руски има повеќе од русофоби. Но, повеќето гледаат прилично неутрално на Русија.

 

[The xx]

Не е.
Има два тројца од СДСМ или невладини што се по порачка русофоби, плус УЧК и тоа е.
Повеќето членови воопшто не се.
Про-руски има повеќе од русофоби. Но, повеќето гледаат прилично неутрално на Русија.

Двајца тројца се само цитро, бутлер и Клинтон. Мислиш овие другиве што се "неутрални" се нешто бољи? Не сакаат само целосно да се дефинираат.

 

[Joey-Jojo Jr. Shabadoo]

Клинтон и Цитро не постојат више на форумов.

 

[fennel]

Двајца тројца се само цитро, бутлер и Клинтон. Мислиш овие другиве што се "неутрални" се нешто бољи? Не сакаат само целосно да се дефинираат.

Мислам дека тука си јалнаш.
Не дека се силно проруски, ама многу повеќе се против западот и тоа ги прави за РФ.
Македонија е под силно влијание на западот, куп луѓе имаат и свои таму. Затоа по мое скромно мислење, уште и добра е Русија со симпатизери, што на форумов, што во реалниот свет!
Дури во јавност подршката е многукратно поголема од тоа што мислиш!

 

[Klin]

Епохална грешка е Вучичу како третокласен рецидив на слободан милошевиќ и јовица станишиќ а измеќар на шешељ да биде ставен во иста реченица со Владимир Путиновски и Дончо Трамповски.

Путинчо за разлика од Трамп е олицетворение на еден систем, буквално од најмлади години е впрегнат во тој систем и не постои ништо друго за самиот лик надвор од истиот. Не само што е дел од системот Путин се истакнува во зацврстувањето на истиот, во негово време се враќа имиџот на Љубјанка, не само во Русија туку и надвор од границите. Точно дека првиот ешалон и Трамп и Путин го градат на основа на лични врски, меѓутоа позадината е различна, Путин има апсолутна системска поддршка, и со таквите корелации истата само ја зацврстува посебно преку силовици кадровската политика. Системот како целина или дел од истиот никогаш на било кој начин не тргнал против него, барем не до сега, иако делот на КГБ го делка со години делот на ГРУ.

Трамп на пример е човек кој бил надвор од тој систем, примарно мото му е борба за промена на суштината на тој систем од кој во првиот мандат добиваше сопки, личните корелации при поставување на раководни позиции имаат за цел да му го задебелат штитот поставен контра токму тој систем. Врши расформирање на елементи на тој систем (US AID) кои не се поставиле према неговите политики како Началник. Во вакви судири ретко кој не преживува, меѓутоа секогаш маслото лебди над водата или во овој случај нафтата. Пак да се навратам, во првиот мандат Рекс Тилерсон поранешен извршен директор на Ексон е Секратар за надворешни работи, човек кој како директор гради партнерски однос помеѓу Ексон и Роснефт. Во тоје период САД/РФ градат взаемни безбедносни политики вклучително и по прашањето на развојот нуклеарно оружје во Иран.
Моментално ресетирањето е во начинот на кој САД ги приоритизира националните, геостратешки определби, и се враќа кон таа скара школа на воено-безбедносен апарат, каде можат со РФ да најдат повторно некое заедничко тло. Нафтената индустрија е носител на сево ова, која важи за пензионерски дом на елитата на воено-безбедносниот систем на Вујко Сем-и тоа елита од аспект на интелект. Така да го боли фалусот Дончо дали ќе има избори или не моментално.

Како и да е, САД и РФ имаат во суштина слични цивилизациски вредности, разликата е во системите кои ги водат т.е мисловната матрица, за разлика од нив Кина има комплетно различни цивилизациски вредности и е еден од најсуровите опшествени системи во денешницата.

 

[roden]

 

[Harry the dog]

@The xx - Коректно, не се слагаме во се, али гледам зошто го пишуваш тоа што го пишуваш (добро објаснети поенти).

Во делот на ММФ, пошто приватизацијата е водена од внатре (Јелцин и Гајдар), ММФ е само кредитор, не гледам јака улога надвор од давање заеми и совети. Не е ММФ тој што бира каде ќе идат акциите од големите компании во пост-советска Русија, туку тоа се луѓе блиски до Јелцин и Гајдар. Западот никогаш ја нема таа моќ во СССР непосредно после студената војна во РФ.

Околу 90тите - се сложувам, не е спорно дека економски било ужасно време (невработеност, хиперинфлација, нееднаквост), али тоа е последица од тоа што една држава се распаѓа, еден цел економски систем што не функционирал со години го снемува преку ноќ и се создава нов со луѓе што не раководеле со таков систем. Капетан на брод одеднаш станува пилот и учи да лета додека е во воздух. Да, во интерес на западот е СССР да има помало влијание и РФ да не биде во експанзија како геополитички ривал, тука исто се согласуваме (како што и Русија сака САД да имаат помало влијание во геополитика), али не е САД причината за распадот на СССР и за кризата во 90ти, туку е лошо управување со национална економија (со години порано). Моја перцепција е дека со посочување на се што е лошо во РФ како масло на западот, аболицираме од одговорност систем или луѓе што носат погрешни одлуки. Ако признаеме дека одговорноста доаѓа од внатре, може да укапираме дека и промената кон подобро доаѓа од внатре.

За независно судство, независноста е на спектрум - некои држави се со повеќе, некои со помала независност. И на запад има доста лоши практики околу судска правда и фер судење, далеку од тоа дека се е сјајно, али компаративно судовите имаат повисоко ниво на функционалност и доверба (во РФ судовите се институции со доста ниско ниво на доверба по државни анкети). Зошто на РФ и иде во прилог независен судски систем (што не е исто со про-западен/либерален)? Независното судство во национален контекст е врзана за бизниси и пазар и доверба во фер правила на игра. Едноставно, ако нема фер правила на игра, и владее законот на посилниот, многу малку луѓе сакаат да преземаат бизнис ризик и да придонесат економијата да оди напред.

Околу Кина и Сингапур, и кај нив постои контрола на пазар со релативно слободно движење на капитал (Сингапур повеќе, Кина помалку, но постои). Слободен пазар секогаш ќе има регулатива, прашањето е само до кој степен. Во Кина постојат банки од надвор (од скоро секаде, вклучително и Голдман Сакс, Морган Чејс, и други) во законски лимити кои им се одредени. Некои од нив се со фокус на инвестиции и корпоративно банкарство, други се конвенционални (поготово корејските). Во интерес им е странски капитал и можноста да префрлаат свои пари за инвестиции или операции низ светот (дури и кон САД како важен нивен трговски партнер). Ривали се каде што се ривали, соработуваат каде што имаат интерес.

Околу .корозија на довербата не би се согласил дека постои од демократизацијата, туку е години пред тоа и трае до денес. Има доста истражувања на оваа тема (конкретно за РФ) и нивото на доверба кон институциите, соседите, бизнисите и тн, и бројките се доста ниски. Шулман има добри предавања на оваа тема. Единствен исклучок на поле недоверба е ВВП кој секогаш има солидно ниво на анкети, остатокот од системот релативно не. Тоа за мене е проблематично, бидејќи од кога он ќе замине од власт, може да создаде озбилна криза на легитимитет, што за ниту еден систем не е добра. Подобро е системот да ја влече довербата, него личноста (нешто како Тито синдром што не и одеше во прилог на Југославија).

Во јавен дискурс кога се отвара ова како тема на дискусија (недоверба), често се усмерува вниманието кон "западот" или "судбината" а не кон изворот на недоверба и причините поради која постои. ММФ и западот имаат извршено доста глупости низ светов, али конкретно за транзицијата и моменталното ниво на доверба во РФ, тоа се внатрешни извори. Демонизација на демократија се врши со цел да се избега одговорност од лошо владеење (мое мислење). Ако ја сум автократ во Македонија, веројатно ми е во прилог да кажувам "демократијата е зло" пошто ако луѓето имаат очекувања за пристап до јавни институции и фер плавила на игра, тоа мене не ми оди во корист пошто неможам да правам што сакам. Без разлика што размислуваме различно по ова прашање, разбирам зошто имаш такви уверувања (дека демократијата во РФ е фактор за дестабилизација).

Не те обвинувам дека посакуваш пропаст. Но овие работи кои ги објаснуваш доведоа Русија да пропадне. А верувај има доста играчи кои тоа и го сакаат. Сега ако се правиме на тошо што се се случува во Геополитиката. Не мора подалеку да тргнеме.
Русофобијата е доста изразена на форумов. Еве пример Русија лансираше Расвет сателити. Веднаш со критика не им работеле ова она. Погледни само тие што те лајкуваат како гледаат со презир кон проектот. А има и уште потешки случаеви кои свршуваат кога убиваат Руси. Следија темата на Украина ќе ти стане појасно.

Се слагам, има доста русофобија. Дел е комплетно забегана, Холивудска секој зликовец е русин приказна, црвен страв и такви идиотштини. Дел е дневна политика, како што во РФ кога на власта не и иде нешто одма го криви западот, така во САД или на запад кога на некој не му оди ја криви Русија (Хилари Клинтон е најдобар пример). Дел е судир на култури, на запад на авторитаризам обичниот гласач гледа со презир поради својата историја со апсолутисти, дел е политика (околу Украина на пример, или убиства на опозиционери и новинари во РФ). И во Русија постои одредена доза на западофобија или што би се рекло народски пидераси.

Али и во двете држави има многу луѓе кои се или индиферентни, или се за градење на добри релации. Во многу сегменти има повеќе сличности меѓу двете култури него што и во Русија и во САД луѓето сакаат да признаат, се надевам низ култура или со здрави политички мислења дека ќе се спушти топката доле во иднина. И ако не се случи тоа, ако остане ривалството, да е на здрави нозе.

Оливие на зима. Огурци само од баба ми. Шашлик со кечап и лаваш. Плус кромид Сезона на шашлик почнува.

Стандард, оливие, холодец за зима (по твое е веројатно прочитано со а), и на пролет шашлик со картошки (по можност, со безусловна помош од Антошка при копање). На здравје!

...

Вакви трговски центри можеш да најдеш и на запад и на исток (со затворени продавници), не е ексклузивно за Русија. Али буквално секаде: линк.

Автоматски споено мислење: недела во 15:23

Како и да е, САД и РФ имаат во суштина слични цивилизациски вредности, разликата е во системите кои ги водат т.е мисловната матрица, за разлика од нив Кина има комплетно различни цивилизациски вредности и е еден од најсуровите опшествени системи во денешницата.

Со првиот дел се слагам, али со вториот околу Кина не, можеме да го начнеме како муабет во тема Кина.

 

[The xx]

@The xx - Коректно, не се слагаме во се, али гледам зошто го пишуваш тоа што го пишуваш (добро објаснети поенти).

Во делот на ММФ, пошто приватизацијата е водена од внатре (Јелцин и Гајдар), ММФ е само кредитор, не гледам јака улога надвор од давање заеми и совети. Не е ММФ тој што бира каде ќе идат акциите од големите компании во пост-советска Русија, туку тоа се луѓе блиски до Јелцин и Гајдар. Западот никогаш ја нема таа моќ во СССР непосредно после студената војна во РФ.

Околу 90тите - се сложувам, не е спорно дека економски било ужасно време (невработеност, хиперинфлација, нееднаквост), али тоа е последица од тоа што една држава се распаѓа, еден цел економски систем што не функционирал со години го снемува преку ноќ и се создава нов со луѓе што не раководеле со таков систем. Капетан на брод одеднаш станува пилот и учи да лета додека е во воздух. Да, во интерес на западот е СССР да има помало влијание и РФ да не биде во експанзија како геополитички ривал, тука исто се согласуваме (како што и Русија сака САД да имаат помало влијание во геополитика), али не е САД причината за распадот на СССР и за кризата во 90ти, туку е лошо управување со национална економија (со години порано). Моја перцепција е дека со посочување на се што е лошо во РФ како масло на западот, аболицираме од одговорност систем или луѓе што носат погрешни одлуки. Ако признаеме дека одговорноста доаѓа од внатре, може да укапираме дека и промената кон подобро доаѓа од внатре.

Пааа не се согласуваме беш во со. Но тоа е и поентата на една дебата.

Велиш дека ММФ давале само совети. Но тие совети беа условени. И имаа свои луѓе во Русија кои ги контролираа тие работи.Ако Русија не ја спроведеше таа шок терапија и забрзаната приватизација. Немаше да добие трашни кеш за да може да функционираат. Не го пратиле Русите Џефри Сакс да седи во думата со министрите тогашни. Туку ММФ. А ММФ се знае под чива контрола е. И кога земаш кеш амин од САД треба да се добие. Мислам теоријата ти што ја раскажуваш е сосема спротивна на тоа што се случуваше. Тоа не е внатрешно прашање, тоа е директно управувуање со колонија. ММФ знаеше дека Русија нема институции за пазарна економија, и свесно туркаа приватизација во вакум, знаејќи дека тоа ќе доведе до грабеж. Целта беше Русија да се претвори во извор на суровини, а не во партнер. Грабеж кај што препријатија што вредеа 15-18 милиарди, беа купени за 300 милиони ова е Сибнефт на Березовски подоцна под палка на државата е Газпром.
Државната безбедност директно се нарушува со тоа што сите воени индустриски капацитети се продадени за смешни пари. Добро што подоцна ги ставија под капа ама енормни капацитети се загубени, пример сега воздуплоховните компании како онаа во саратов ја нема. А сега ќе беше како кец на десетка. Многу примери има да набројувам.
7 доста влијателни луѓе од кои 6 се со еврејско потекло. 4 мислам се веќе мртви. Мене најсмешно ми е што откако го направија криминалот, грамада пари. Кога требаше да го платат цехот, веднаш на запад и веднаш почнаа да изиграваат борци за демократија. Абе обичен лопов си ти. Каква демократија.

Принтаа ваучери со вредност од 10.000 рубљи како сопственост на акциите од компаниите. Луѓето без плати неколку месеци, дома леб нема. Рубљата изгуби секоја вредност и ги продаваа тие ваучери за колку да преживеат. Ходорковски 29 компании така ќари. Ама тој паметен, другиве глупи. Да он и другите требаа да лежат доживтно. Бидејкќи директно со своите политики им го уништија живтот на милиони и ја ставија Русија во доги позиција пред Западот.


Користиш метафорот за пилотот што учи во воздух. Сеееекако. Но не го говориш тоа што самиот го признаваш дека на Сад му требаше Русија да се ослабне. Тука "инструктуроот" од Западот намерно му ги сече каблите на пилотот додека учи. За саратовскиот пример, тука не се работеше за само за лошо работење, туку за намерно физичко уништување на конкуренцијата. После тоа Чубајс вика ќе купуваме Боинзи


Кога рефарматориве ака лоповиве со поддршка на Западот ги сечеа најмодерните авиони за старо железо, тие не учеа да бидат капиталисти, тие извршуваа наредба да ја деиндустријализираат земјата. Тоа не е грешка, тоа е намера.
Кој е тој капиталист бе во светот што има таква можност пример да има во рака такви индрустриски потенцијали и веќе готов производ кој што треба само да инвестираш и понатака да го развиваш, ти го уништуваш? Никој. Тоа беше класика пљачкање. Сиот профит на запад, наместо во Русија.

Го споменуваш Тито синдромот. Но, разликата е во тоа што Путин не изгради култ на личноста во празно, туку изгради вертикала на власта. Денешна Русија има силни државни корпорации во светот (Росатом, Ростех и тн). Тие не се личности, тие се институции со илјадници врвни менаџери. Недовербата кон судовите за која зборуваш е нормална во земја каде правото во 90те беше инструмент на олигарсите. Довербата се враќа преку резултати, а не преку либерални учебници.

Никој не ја демонизира демократијата како идеја. Русите ја демонизираат демократијата како параван за плачкање. Во 90те под знамето на демократијата луѓе како Березовски , Абрамович станаа сопственици на нацијата. Гусински кога Путин побара да се врати капиталот назад во Русија се правеше на тошо. Сега, утре, задутре. Ене го сега тајкун медиумски е во Израел.
Каква правна држава треба да дебатираме тука кога лоповите кои треба да одговораат, пребегуваат на Запад глумат лудило за некои демократи и демократски права. А државите кои им даваат прибежиште ги коирстат против Русија? Каква демократија е тоа бе? Каков систем правен? Кога одма некој те условува.
За Ходорковски и Гусински немаше гајле кога тој хаос владееше во Русија. Е сега подоцна кога има некоја стабилност и кога се прави ревизија на се што правеле и краделе се повикуваат на демократија и правна држава? Ајде бе. Па продавање приказни ова она.

Твојата перцепција е дека Русија треба да ги прифати западните правила за да успее. Мојата е дека Русија успеа само затоа што пресната да ги игра западните правила кои беа наместени против неа. Кина што ја спомна, го направи истото прифати капитал, но не дозволи западните советници да и ја кројат судбината. Русија во 90те направи грешка што им веруваше, и сега таа грешка скапо ја поправа. И според мене нема никогаш да ја поправи. Тука САД ги матираа и наплатија јако.

Не треба секако да се оправдува внатрешните неуспеси на елитите ака петоколонашите. Но конкретно јасно е кој највеќе профитираше од се ова.



Инаку за Русофобијата. Факт е дека во Европа и Сад таа е достса посилно поизразена од некаква омраза од Русите кон европејците или американците. Па незнам јас Чајковски и Пушкин кој го забрануваше и тоа на државно ниво. Не беа тоа изолирани случаеви и тн. За разлика во Русија такви политики нема. Има по некој изолиран случај,ама далеку е тоа од државно ниво. Неможе ти како изговор дека Русите се лоши да премлочуваш на воозобнување на некој неонацизам.
Инаку пидарас е универзално за педерана. Американците конкретно ги викаме пиндоси.

За плановите на Сад кон Русија не мора јас да тврдам нешто. Има доста пишани дела и планови на Алан Дулес конкретно како треба да се корумпира културното наследство и вредности во Русија. Ден денеска имаме програми и студии на влијателни тинктенкови во Сад како Сад треба да дејствуваат против Русија. Тоа не е само теорија, и во пракса тоа се случува преку Украина и тн. Петата колона сеуште постои во Русија и сеуште работи во полза на сите само не на Русите.


Обајсни им холодец дека е пифтија на нашиве. Ич не е по мој мерак. Незнам квас дали имаш пиено на лето, или окрошка.

 

[fennel]

Купив квас, бидејки на времето имаше во еден стрип го спомнуваа! Уште осумдесетите
Ама како љубител на пиво, подобро Балтика3 ќе пијам него квас

 

[The xx]

Купив квас, бидејки на времето имаше во еден стрип го спомнуваа! Уште осумдесетите
Ама како љубител на пиво, подобро Балтика3 ќе пијам него квас

Незнам дали си им ги пробал и другите газировки како што ги викаат. Тархун, Баикал. Каква кока кола какви бакрачи
И најдоброто од се а и доста поздрава алтернатива. Компот, морз и кисељ. Домашно. Буквално секој дом ги прави овие сами.

За пивото што знам. Од регион до регион сега се разликуваат, со тоа што пивариве си ги произведуваат локално. Така да балтиката во Москва не е иста со таа од кубанскиот регион. Мене од сите пива Стари Мелник ми лежи највеќе. Дури и во Европа го продаваат.



Кој е модератор на подфорумов. Да го смени насловов не само надворешна политика туку и внатрешна. И да се постави анкета дали ќе Путин ќе остане на власт после 2030

 

[fennel]

Незнам дали си им ги пробал и другите газировки како што ги викаат. Тархун, Баикал. Каква кока кола какви бакрачи
И најдоброто од се а и доста поздрава алтернатива. Компот, морз и кисељ. Домашно. Буквално секој дом ги прави овие сами.

За пивото што знам. Од регион до регион сега се разликуваат, со тоа што пивариве си ги произведуваат локално. Така да балтиката во Москва не е иста со таа од кубанскиот регион. Мене од сите пива Стари Мелник ми лежи највеќе. Дури и во Европа го продаваат.



Кој е модератор на подфорумов. Да го смени насловов не само надворешна политика туку и внатрешна. И да се постави анкета дали ќе Путин ќе остане на власт после 2030

Три години живеев во Сочи, нема што не сум пробал.
Мељник е на Ефес, мене и пивото и шишето ми се допаѓаше!
Балтика беше тогсш на Карлсберг, заедно со Туборг...
Имав Магнит на 100 метра од дома, имаше страшен избор на пиво, Стела артоа, Гинис, имаше и регионални ерменско едно.
Тархун имвме често дома. Дружев 99% со Руси и се што беше катактеристично за тој регион пробував. Јадење, пиење...
Соледка ми беше супер, таму научив да јадам жива риба т.е. само засолена со лимон или оцет, семга!
Од Ростов ни носеа крапови, од Владивосток црвена икра.... времиња!
Иначе сеуште и во Мк си јадеме холодец. Намаливме малку, ама тераме традиција, со правење куличи и слично