1. Рајко Жинзифов никако не може да биде „еден од најкоравите б'лгари“, кога е Влав (Ароманец-
Armãn) по потекло од Москополе, со вистинско име Xenofont Dzindzifi.
2. Какви србизатори и каков бугарски јазик му се причинуваат на авторот на текстот?
Така се развиле две теории за потеклото на старословенскиот јазик: „панонски“ (Ј. Копитар, Фр. Миклошич) и „бугарски“
(Ј. Добровски, делумно Ј. Шафарик, подоцна А. Лескиен, В. Јагиќ и В. Облак), за кои лингвистите дебатираа до крајот на 19 век.
Во модерното време,
„македонската теорија“ е всушност во преден план.
За В. Јагиќ, кој во своето дело Entstehungsgeschichte der kirchenskavischen Sprache, Berlin 1913 година, се оддалечил од „панонската теорија“ на Миклошиќ и пристапил кон „бугарската“ или „македонската“. Во Македонија го испратил својот виенски студент В. Облак, Словенец, кој дијалектолошки ја истражувал околината на Солун и таму открил „контроверзни“ гласовни рефлексии (за оригиналните звуци: ť, ď и ƃ за оригиналниот назал ǫ).
Со тоа се потврдила „македонската“ теорија за старословенскиот литературен јазик. Меѓутоа, „словенскиот“ јазик на Светите браќа во никој случај не бил само словенскиот солунски дијалект, туку неговата книжевна надградба, која Миклошич добро ја знаел. „Macedonische Studien“ на В. Облак е објавена постхумно од Јагиќ во Виена во 1896 година.
https://www.teof.uni-lj.si/uploads/File/Edinost/68/edinost95-118.pdf
3. Во текстот се вели дека „не можеме да речеме дека зборот рака или вода е македонски или тракиски, а р'ка или вода е бугарски, зашто нема македонски, нема тракиски како одделни народи, а има само словени-б'лгари“.
@bushwhaker, ти Словен си или Б'лгар?
4. Еве ти да видиш каде припаѓа б'лгарскиот јазик (Тuna bulgarcasi) на твојот предраг Аспарух и неговите соплеменици:
5. Во постираниот текст се вели дека „и Конески и сите други српски орудија висат историски во воздухот“. Мене ме интересира кај ли висат тврдењата дека ти како индоевропски белец можеш да бидеш потомок на монголоиден туркиски народ, дојден од Семиречие? Во пишувањата на Спиридон Габровски и Георги Раковски, кои во обид да ги одделат Бугарите од Турците и Грците и да им дадат посебност, пишуваа бајки и митологии за бугарски предци уште од времето на Илирите, Александар Македонски и древна Кина?
Тоа ти е исто како јас за Марко Мрњавчевиќ да не се информирам од историски извори, туку да го тврдат за него она што го пишува во епските јуначки песни и приказни како битие со натприродни способности.
Па понатаму:
И за крај на нивна жалост и несреќа:
