Драга Кајгана

Статус
Затворена за нови мислења.
Диар
Kај мене дома има коалиција против мене. Собраа ми се ќе ме тепат, они сите ја сам. После ме игнорират. Ама не можат без мене! Те еден саат помина, мајка одма пита дали ми се јаде и шо сакам да јадам. I won! :нинџ:
 
да видам колку тинејџерки има :D
tumblr_mayuwierdL1r2aobgo1_500.gif

tumblr_mayuwierdL1r2aobgo2_500.gif


tumblr_mdbirttSfM1qbbs8oo1_500.gif


tumblr_memqqvJeQZ1ryl0f3o1_500.gif


tumblr_m2w3jiB1kK1r0tdtko1_500.gif

tumblr_m2w3jiB1kK1r0tdtko2_500.gif


tumblr_mqn7kgDxSx1sbzh4po1_500.gif


tumblr_mm5bafW0qW1r742uoo2_r1_500.gif
 
Кајганче!
Кичма ме убија, нозете исто. Али атмосферата и адреналинот што вечерва ги доживеав, прават да заборавам на претходново :). Последни две минути - делириум! Сакам пак и пак и пак и пак! А, и мама ме испрати со пцуење, ме дочека со гушкање. Си има периоди на лудост женава:love: .
 
Кајги,
Недела, убав сончев ден, со друштвото на викендица, на 1000 метри надморска височина. Ние и шумата, тие бевме... Прекраснотии, пејзажи на сите страни, и чат пат се слушаше џагорот на некое стадо овци или кози кои си пасат во бескрајната шума. Полнење батерии до максимум, ќе гледам да го практикувам ова почесто.
И то, од утре повторно во стара шема, автобуси, метеж, факултет, кафиња и неизбежниот скопски СМОГ.
 
Драга
Кога ги гледам децата на кремот во градов главни на некои си „битни настани“ како се курчат на секоја слика, на секое ќоше, со убави девојки кои се со нив само поради парите и статусот иако се тушници невидени и на луѓе не личат, ми притекнува какви беа истите пред неколку години, кога стануваа во училишните клупи и не беа способни да научат лекција од 10 реда, кога беа толку паметни што до 18 години едвај ги сврзуваа буквите додека читаат, кога и служителот преку годината му пишуваше единица и беа секоја година поради големиот број на изостаноци за „бркање“ но тоа никогаш не го дочекавме некој од таквите фаци да лета од училиштето. Сега ги гледам истите тие дечки „силни со знаење“, со „култура“ на ниво, знаат да се понашаат и се главни на сите манифестации, тоа што ќе го кажат тие е секогаш смешно, интересно и паметно, имаат завршено на приватни факултети со „високо реноме“ кои се многу тешки така што и луѓе со документ дека имаат психички проблеми успеваат да ги завршат. Ејјјј ми се стемнува од таквите, како помал мислев дека ќе има некакви измени и дека нема таквите фаци да ги заземат позициите на нивните родители но знаеш како е дедо адвокат, тато судија, јас нотар кај таквите фаци. Многу напреден народ сме, а уште посилна и понапредна „држава“ ако можеме да се наречеме држава.
Инаку вчерашниот ден си го поминав кефски во природа, си собрав некоја печурка, конечно каснав нешто чисто од мајка природа. Ајде од денес пак во главниот град се враќаме во тој турбо живот.
 
Драга К,

Се оправи а? е убаво ама некој друг тука не се опоравил :)... на пр. јас :icon_mrgr:

Драга К,

Како го доживувам Скопје? текстот ќе каже се. Текстот не е мој но сепак целосно ме опишува мене.

Добив тешко остварувачка желба да го опишам Скопје во есенските денови. Верувајте, исто како на слеп да му ја опишувате зелената боја или на глув – џез музиката. Не постои ниту еден суптилен збор со кој би се доловила есенската Скопска слика.Некои ќе кажат е мрачен и доста постуден од топлото, летно Скопје – јас би рекла студен е само ако на него така гледате.Скопје има толку убава атмосфера, што и во најстудените зимски денови, може да ви го исполни срцето со чудна, пустинска топлина.Празни улици – полни кафулиња. Многу освежувачка слика, со оглед на тоа што во споредба со другите градови во однос на уличната рашетаност, на Скопје грациозно му ја предавам титулата на панаѓур.Град исполнет со графити, ведри луѓе, насмеани деца. Град полн со дрвени клупи, насобрани друштва, одлична храна и активности како играње табла или правење ајвар пред зграда.Ги жалам оние кои не ја гледаат неговата убавина – им се воодушевувам на таквите кои знаат да уживаат во мирисот на скопските липи.Го сакам овој град, во било кој период од денот, месецот, годината.
 
Кајганче, ти се случило некогаш да ти се насоберат толку разочарувања па да не знаеш што со себе?
Да те разочараат луѓето што си ги сакала до тој степен да снемаш волја за било што?
И да почнеш нов почеток, ама од толкав страв дека ќе ти се десат истите работи се плашиш од секој чекор и се плашиш од себе кајги, пошто си станат кршлив и немоќен...
Цело сабајле го поминав во плачење, зошто не можам да бидам како другите, да станам лесно отпорлива и лесно да ги преболувам работите?
Душичкава не ми е толку силна за нови разочарувања, страв ми е од се... Зошто луѓето се толку злобни, бесчувствителни и уживаат во туѓата болка? Зошто не можам да го правам истото без да чувствувам ни малку совест? Зошто секогаш морам да бидам глупакот во приказната кој секогаш останува изигран?
И зошто и на мене најголемиот животен проблем не ми е дали дечкото ме уништил во поим, или најдобрата другарка која ме заебала?
Туку морам да се справувам со истите и многу полоши работи кајганче. Не знам дали ќе издржам, јас веќе стварно не можам :place::place::place:
 
Драга моја КАЈГАНА,
знаеш ли дека веќе си остарен кога сваќаш дека песната
„Како кучето мое“ - е стварно била испеана за некое куче.
( а се до тогаш си ја пеел и мислел дека е за нешто друго )
 
К,
Бич модот денес пак ми е вклучен. Не знам дали е до понеделников, дали е до мене, дали е до времето.... ама се ме нервира. Ќе го изеде некој што не треба до крај на ден, само не знам кој ќе е среќниот добитник. Има повеќе кандидати...
И морам пак да ги поздравам со песничево, ептен е направана ко за нив....
 
ерм..., иако знам дека ова ќе е прочитано од особата, колку бе треба да ти грее бојлерот да измислуваш страшни глупости за тебе и после како напаст да им се лепиш на луѓе и да ги труеш? атеншн сикинг? :eek: демек некој нема да дознае од страна, па да потврди или демантира шо знам? Мал е форумов, мало е Скопје па и Македонија. :D

Некогаш на мина се нагазува ;)
 
Статус
Затворена за нови мислења.

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom