На плажа со едногодишно детенце

[cholismo]

Во авион проблем се ушите на полетување и слетување, ама еве мојот за чудо ништо не осети. Малку заплачи првиот пат на враќање ама ништо страшно.
Децата секогаш си бараат некој да им изиграва кловн, синко мој да има до него некој цело време да му гуга да му скока ќе се смее цело време и до Австралија да одам нема да имам проблем.
Мене кога ми велеа ееее со деца нема шетање поќе, заборај си, врскааа нема, секое дете е различно и не знам зошто такви страшни муабети се прават кога некој ќе стани родител.

Ние Македонците а претпоставувам и на цел балкан е така ептен се притресваме околу тие работи, плачело бебето не одам нигде, па нека плаче де, бебе е шо можиме да му напрајме, како сите така и тоа.
Ај од дома да не излезиме и да се затвориме тоа дека плачи.
Напорно е, стресно е ама кратки релации се и се издржува.
Освен сега Боже мој ако зајдува да посинва од плачење тогаш и јас не би ризикувала.
А и во тоа да се даде некогаш екран не гледам толку страшно, во одредена ситуација, на пример во кола кога вришти или слично, јас на почеток не пуштав телевизор ко ненормална некоја, сега си гледаме едукативни емисии и песнички ги обожава.
Со автомобил е повеќе мачење, едино што можиш да застаниш во секој момент и пауза сма пак со авион низ Европа два часа се летовите горе долу така да исто се фаќа, а и со повеќе луѓе во авион можи поинтересно да им биде, сега на идење имаше еден Охриѓанец Господ здравје да му даде, абе еден час ми го занимаваше детето, како бебиситер преубаво поминавме, цел авион го гибаа, стјуардесите го земаа, атракција бевме цел пат

 

[beneamata]

@paraglajder се ти пишаа претходно, уште нешто само, дека кажа дека била само два пати болна, претпоставувам не иде во градинка, но тоа не значи дека нема да фати нешто на одмор.
Секако е мала, избегнувајте да ја гушкаат/бацуваат други деца, и ако има игротека, прескокнете ја, ова е од паталец. Ја носев во игротека во најтоплото, да утешам време, празна беше, ама сепак е извор на зарази. Нашата на слична возраст, закачи коксаки, или слично нешто, некоја мутација, и тоа последниот ден кога си одевме и останавме во болница до 12 вечерта.

 

[Saber Rider]

Во авион проблем се ушите на полетување и слетување, ама еве мојот за чудо ништо не осети. Малку заплачи првиот пат на враќање ама ништо страшно.
Децата секогаш си бараат некој да им изиграва кловн, синко мој да има до него некој цело време да му гуга да му скока ќе се смее цело време и до Австралија да одам нема да имам проблем.
Мене кога ми велеа ееее со деца нема шетање поќе, заборај си, врскааа нема, секое дете е различно и не знам зошто такви страшни муабети се прават кога некој ќе стани родител.

Ние Македонците а претпоставувам и на цел балкан е така ептен се притресваме околу тие работи, плачело бебето не одам нигде, па нека плаче де, бебе е шо можиме да му напрајме, како сите така и тоа.
Ај од дома да не излезиме и да се затвориме тоа дека плачи.
Напорно е, стресно е ама кратки релации се и се издржува.
Освен сега Боже мој ако зајдува да посинва од плачење тогаш и јас не би ризикувала.
А и во тоа да се даде некогаш екран не гледам толку страшно, во одредена ситуација, на пример во кола кога вришти или слично, јас на почеток не пуштав телевизор ко ненормална некоја, сега си гледаме едукативни емисии и песнички ги обожава.
Со автомобил е повеќе мачење, едино што можиш да застаниш во секој момент и пауза сма пак со авион низ Европа два часа се летовите горе долу така да исто се фаќа, а и со повеќе луѓе во авион можи поинтересно да им биде, сега на идење имаше еден Охриѓанец Господ здравје да му даде, абе еден час ми го занимаваше детето, како бебиситер преубаво поминавме, цел авион го гибаа, стјуардесите го земаа, атракција бевме цел пат

И ти ја држиш твојата страна на муабетот, дека не ти се погодиле некои од проблемите на кои не можеш многу да влијаеш.
Не си видела што е плачење изгледа...
Плачење до заоѓање и помодрување ни беше добро утро во првите неколку месеци. Мислам дека животот ми е скратен 10 години од тоа заоѓање.
Да не подречам, веќе е минато заоѓањето, ама плачењето не е.
И не зборуваме за кенкање кое се толерира, туку врескање каде што да сум јас пилот попрво ќе го урнам авионот.
И не е толку проблем летањето со авионот (освен ризиците кои ги носи за притисокот при полетување и слетување), туку целата процедура на чекање при контролите. Летањето е 2 саати, ама целиот процес е 5 саати, освен ако немаш некој ЕУ пасош. Да треба 2 саати да дремам на пасошка контрола, попрво ќе се самозапалам со керозин.
Како што кажав, на детето апсолутно ништо не му значи до некоја возраст каде ќе го шеташ, важно е да е со вас, да има другарчиња, да му е интересно играњето и истражувањето нови работи. Дали ќе биде на Водно или на Алпите, во Охрид/Дојран/Грција или на Сејшелите, дали ќе го шетам во парк во Сарај или во некој парк низ Европа, апсолутно ништо не му менува. Радо би си скратил нервози и негово тормозење, на сметка на тоа јас да си остварам некои желби (секако Ш од шетање нема да видам на оваа негова возраст, дури и да отидам некаде подалеку).
Ама пак ќе кажам, тоа си зависи од детето.

Исто, бар едно 5 пати имаме откажано патување низ Македонија поради тоа што се разболувал баш пред да одиме. Три дена оди во градинка, 3 недели е болен.

 

[Емкаа]

Ќерка ми ќе биде 13 месеци кога ќе одиме на одмор, па сакав да се спремам психички и физички околу тоа што ме очекува. Кога беше 4 месечно бебе ја штитевме од сонце и си седеше во скут кај нас. Сега веќе кога е една година работите се малку по различни па се надевав некој да сподели искуство. Плажата ќе е песочна, долга и широка. Малата сеуште не е проодена, но можно е и тоа да се случи во секој момент.

Ова ми се врти во глава:

1. Облека: од оние купаќите што го покриваат телото и имаат UV заштита. Обувки за заштита од жежок песок. Шеширчиња.

2. Ќе биде мачкана со фактор за UV заштита.

3. Ќе и купам некаква гума за да си се шлапа во плиткото

4. Мало базенче за да се шлапа до нас под чадор

5. Играчки за во базенчето

6. Лопатки и слични играчки за играње во песок

Препорака за нешто друго? Сакам да поминам со што е можно помалку стресови, иако очекувам да има турбуленции
Со мајка и сеуште не и даваме да гледа во телефони (и екрани воопшто), па ќе треба некаква занимација за да биде колку толку мирна.

Благодарам однапред!

1. Да, син ми вака е на плажа цело време. Капчето е долго и ги покрива ушите и вратот. Ич не слушај кога ти велат дека требало да го фати сонце, кога ќе видам фамилјарни слики од летување, сите испржени како ракови, како да се натпреварувавме кој прв ќе добие рак на кожа.

Спојлер

2. 100ка, остај 50ка.
3.да
4.не, освен ако не си спремен да изиграваш кловн и да носиш вода со кофи од морето на секоја минута
5,6. да

Храна за на плажа обавезно, ужинки, јадење. Јас имам ранец од декатлон што е како фрижидерче, вака нешто. Топ е, собира многу, најчесто ако сме целодневна на плажа, спремаме од вечер некоја паста салата, пијалоци, овошје, ужинки.
Јас не сум љубител на лежалки, сакам да уживам на песок. Иаме две шаторски, чадор ОГРОМЕН, мислам дека 2м е дијаметар. Обавезно со УВ и обавезно да има добар механизам за да издржи ветар, нема полошо од ветар на плажа, дали да го чуваш чадорот или детето.
И плус имаме мало шаторче од декатлон, исто со ув, се наоѓаше за дремки.
Лекарства како што ти пишаа, топломер обавезно

И тоа, убав помин. На таа возраст, кога сеуште не се мобилни, искрено се тера најдобар одмор. Навечер седни ги во количка, си седат, на плажата дај им песок само и уживај.

Во авион проблем се ушите на полетување и слетување, ама еве мојот за чудо ништо не осети. Малку заплачи првиот пат на враќање ама ништо страшно.
Децата секогаш си бараат некој да им изиграва кловн, синко мој да има до него некој цело време да му гуга да му скока ќе се смее цело време и до Австралија да одам нема да имам проблем.
Мене кога ми велеа ееее со деца нема шетање поќе, заборај си, врскааа нема, секое дете е различно и не знам зошто такви страшни муабети се прават кога некој ќе стани родител.

Ние Македонците а претпоставувам и на цел балкан е така ептен се притресваме околу тие работи, плачело бебето не одам нигде, па нека плаче де, бебе е шо можиме да му напрајме, како сите така и тоа.
Ај од дома да не излезиме и да се затвориме тоа дека плачи.
Напорно е, стресно е ама кратки релации се и се издржува.
Освен сега Боже мој ако зајдува да посинва од плачење тогаш и јас не би ризикувала.
А и во тоа да се даде некогаш екран не гледам толку страшно, во одредена ситуација, на пример во кола кога вришти или слично, јас на почеток не пуштав телевизор ко ненормална некоја, сега си гледаме едукативни емисии и песнички ги обожава.
Со автомобил е повеќе мачење, едино што можиш да застаниш во секој момент и пауза сма пак со авион низ Европа два часа се летовите горе долу така да исто се фаќа, а и со повеќе луѓе во авион можи поинтересно да им биде, сега на идење имаше еден Охриѓанец Господ здравје да му даде, абе еден час ми го занимаваше детето, како бебиситер преубаво поминавме, цел авион го гибаа, стјуардесите го земаа, атракција бевме цел пат

Ние до година и пол исто немавме проблем со патувања, не плачеше, не беше напорен, мерак. И јас си реков ехее ова било уживање.
Ама чоли, ќе проодат, па по аеродромот ќе се бркаш со тодлер без контрола. Едно е да чекаш на пасошка со бебе кое не е свесно што се дешава околу него, друго е со љубопитен тодлер што нема трпение да седи во ред 10-15-20 минути.
Ќе почнат тантруми, ќе ти дојде да ја отвориш вратата од авионот на сред лет.
После две години треба да седат сами на седиште, ќе заспие, ќе го разбудиш пошто дошло време за слетување, па не сфаќа дека треба да седи сам и плус тоа врзан. Последниве три слетувања ушите ни ги распара од вриштење, не сакаше да седи сам и не сакаше да биде врзан. А не може да го земеш во скут.
Посебно па патувања рано наутро/касно навечер, кога ќе им се наруши сонот и се уморни, гладни, и престимулирани.

За илустрација, бевме Шпанија кога имаше 10 месеци. Одмор милина, три недели, секој ден пешачевме по 20 км, он си спиеше во количка, си седеше во количка, единствен проблем ми беше што ги слекуваше чорапите и ги фрлаше, загубивме 10 пара чорапи.
Е следната година, на година и 10 месеци, исто заминавме Шпанија, низ нос ми излезе. Не сака да седи во количка, не сака да спие во количка, веќе си има сопствени мислења, после два часа поминати на детско игралиште викаш ајде време е веќе да си заминеме, почнува драмата, врискање, пиштење. Го седнуваш во количка пошо му се спие, не сака да седи, го врзуваш, се дере на цел глас. Влагаш во автобус, не може да издржи повеќе од 10 минути возење ( иако дома се возиме со автобус, нема проблем ).
Значи У Ж А С.

Искрено најлош период за патување е од 2-5 години. После и пред тоа, се менаџира.

 

[cholismo]

1. Да, син ми вака е на плажа цело време. Капчето е долго и ги покрива ушите и вратот. Ич не слушај кога ти велат дека требало да го фати сонце, кога ќе видам фамилјарни слики од летување, сите испржени како ракови, како да се натпреварувавме кој прв ќе добие рак на кожа.

Спојлер

Прегледај го приврзокот 478529

2. 100ка, остај 50ка.
3.да
4.не, освен ако не си спремен да изиграваш кловн и да носиш вода со кофи од морето на секоја минута
5,6. да

Храна за на плажа обавезно, ужинки, јадење. Јас имам ранец од декатлон што е како фрижидерче, вака нешто. Топ е, собира многу, најчесто ако сме целодневна на плажа, спремаме од вечер некоја паста салата, пијалоци, овошје, ужинки.
Јас не сум љубител на лежалки, сакам да уживам на песок. Иаме две шаторски, чадор ОГРОМЕН, мислам дека 2м е дијаметар. Обавезно со УВ и обавезно да има добар механизам за да издржи ветар, нема полошо од ветар на плажа, дали да го чуваш чадорот или детето.
И плус имаме мало шаторче од декатлон, исто со ув, се наоѓаше за дремки.
Лекарства како што ти пишаа, топломер обавезно

И тоа, убав помин. На таа возраст, кога сеуште не се мобилни, искрено се тера најдобар одмор. Навечер седни ги во количка, си седат, на плажата дај им песок само и уживај.


Ние до година и пол исто немавме проблем со патувања, не плачеше, не беше напорен, мерак. И јас си реков ехее ова било уживање.
Ама чоли, ќе проодат, па по аеродромот ќе се бркаш со тодлер без контрола. Едно е да чекаш на пасошка со бебе кое не е свесно што се дешава околу него, друго е со љубопитен тодлер што нема трпение да седи во ред 10-15-20 минути.
Ќе почнат тантруми, ќе ти дојде да ја отвориш вратата од авионот на сред лет.
После две години треба да седат сами на седиште, ќе заспие, ќе го разбудиш пошто дошло време за слетување, па не сфаќа дека треба да седи сам и плус тоа врзан. Последниве три слетувања ушите ни ги распара од вриштење, не сакаше да седи сам и не сакаше да биде врзан. А не може да го земеш во скут.
Посебно па патувања рано наутро/касно навечер, кога ќе им се наруши сонот и се уморни, гладни, и престимулирани.

За илустрација, бевме Шпанија кога имаше 10 месеци. Одмор милина, три недели, секој ден пешачевме по 20 км, он си спиеше во количка, си седеше во количка, единствен проблем ми беше што ги слекуваше чорапите и ги фрлаше, загубивме 10 пара чорапи.
Е следната година, на година и 10 месеци, исто заминавме Шпанија, низ нос ми излезе. Не сака да седи во количка, не сака да спие во количка, веќе си има сопствени мислења, после два часа поминати на детско игралиште викаш ајде време е веќе да си заминеме, почнува драмата, врискање, пиштење. Го седнуваш во количка пошо му се спие, не сака да седи, го врзуваш, се дере на цел глас. Влагаш во автобус, не може да издржи повеќе од 10 минути возење ( иако дома се возиме со автобус, нема проблем ).
Значи У Ж А С.

Искрено најлош период за патување е од 2-5 години. После и пред тоа, се менаџира.

Знам, те сфаќам, ама сето ова се случува и кога не сме на летување, така да поарно да вришитиме Шпанија на плажа отколку дома во четири ѕида
Еве го денес в раце не се држи од немирен, не сака да јади, не се заигрува, само јачи, го извадив на воздух пола саат мирен па пак јово на ново.
Инаку да, кога се бебиња полесно е

Автоматски споено мислење: 26 мај 2026

И ти ја држиш твојата страна на муабетот, дека не ти се погодиле некои од проблемите на кои не можеш многу да влијаеш.
Не си видела што е плачење изгледа...
Плачење до заоѓање и помодрување ни беше добро утро во првите неколку месеци. Мислам дека животот ми е скратен 10 години од тоа заоѓање.
Да не подречам, веќе е минато заоѓањето, ама плачењето не е.
И не зборуваме за кенкање кое се толерира, туку врескање каде што да сум јас пилот попрво ќе го урнам авионот.
И не е толку проблем летањето со авионот (освен ризиците кои ги носи за притисокот при полетување и слетување), туку целата процедура на чекање при контролите. Летањето е 2 саати, ама целиот процес е 5 саати, освен ако немаш некој ЕУ пасош. Да треба 2 саати да дремам на пасошка контрола, попрво ќе се самозапалам со керозин.
Како што кажав, на детето апсолутно ништо не му значи до некоја возраст каде ќе го шеташ, важно е да е со вас, да има другарчиња, да му е интересно играњето и истражувањето нови работи. Дали ќе биде на Водно или на Алпите, во Охрид/Дојран/Грција или на Сејшелите, дали ќе го шетам во парк во Сарај или во некој парк низ Европа, апсолутно ништо не му менува. Радо би си скратил нервози и негово тормозење, на сметка на тоа јас да си остварам некои желби (секако Ш од шетање нема да видам на оваа негова возраст, дури и да отидам некаде подалеку).
Ама пак ќе кажам, тоа си зависи од детето.

Исто, бар едно 5 пати имаме откажано патување низ Македонија поради тоа што се разболувал баш пред да одиме. Три дена оди во градинка, 3 недели е болен.

Не знам шо да речам, секое дете е различно.
Ама ти по ова шо ми го кажуваш детето можи да има тантруми и Дојран, може и дома да е хорор.
Два часа на аеродром не се малце со дете ама па и не е толку страшно, ќе го занимавам, ќе го шетам, ќе го подржам во раце, ќе го хранам, дете не можи од ништо да се бапка од земја, или му е жешко, или е гладно, му се спие, му е досадно ...
Не можиш да знајш дали ќе плачи, и јас се плашев па топ поминав.
Мојот еден период во кола ноќе не сакаше да се вози, па помина и таа фаза, и сега знај да биди досаден некогаш ама златна цицка спасение за се

Ама секој си знае бе најубаво, ако ти сметаш дека не се исплати, немаш комоција, немаш трпение за тантруми тогаш океј е
Едни пријатели свекрвата ја влечкаа секаде по одмори, тоа јас никогаш не би го направила. Сум го посакувала ова дете највеќе на свет, сум го родила со триста маки, ќе си го гледам.
Одморот со дете знае да е предизвик ама е спомен кој ќе се памети цел живот, јас уживам секаде со него, не сакам да е оддслечен од мене ни 50 метри
Среќа ми се погоди засега, не е плачко, хиперактивен е и сака занимација нон стоп ама тоа е, тражили сте гледајте
Од негови 10 дена сме по сокаци, по кафани, кај не е носен, во прикладно време нормално, после 19 ч не сме излегле никаде, и тој ред не му го менувам за ништо а и не ми фали воопшто ноќниот живот, напротив ми требаше мир и осврт малку на животот на кој што бев навикната

 

[Емкаа]

Два часа на аеродром не се малце со дете ама па и не е толку страшно, ќе го занимавам, ќе го шетам, ќе го подржам во раце, ќе го хранам, дете не можи од ништо да се бапка од земја, или му е жешко, или е гладно, му се спие, му е досадно ...

Famous last words

 

[cholismo]

Famous last words

Да си поплукам в пазува а

Ајде бе, синкир секој ден летаме со авион па да му ја секираме толку
Ќе пораснат, ќе пиеме рајат коктели на плажа, а дотогаш Господ на помош

 

[PticaSelica]

@Емкаа @cholismo
Браво девојки

Една фала Богу посаглам тема, и убави искуства од Вас!

 

[парва]

Ми Парватеју гу носисмо на одмор на 4 месеца, цело време си се смееше, спиеше и цицаше. Јака сенка и евритинг згона би орајт што би кажаја Боби Марлеј.