Нема место за „изненаѓење„, затоа што и државите кои ги наведуваш, а „нашата земјата„ особено, се остатоци од претходниот систем (мислам на СФРЈ), каде срањата кои денес ги гледаме како пренагласени, постоеја и во СФРЈ во попрост облик и ние од таму ги „наследивме„.
На пример, во претходниот систем:
- за да бидеш некој позициониран лик, требаше да бидеш „члан партије„ а денес да си „од нашите„,
- за да „завршиш„ некоја работа ти требаше познаник „(врска„), а денес ти треба мито.
Се‘ е исто...само „стариот„ ни фали...
