- Член од
- 19 февруари 2023
- Мислења
- 5.455
- Поени од реакции
- 9.633
Мислиш на болдирани букби на мапата? Па да, може смета на бројките на мапата, нема ни албанци.
Дигитален архив: Компилација на историски извори за Македонците!
- Креатор на темата Bratot
- Време на започнување
- Член од
- 29 септември 2013
- Мислења
- 801
- Поени од реакции
- 707
Без разлика, картата нема ни име ни презиме ни година, ништо. Една од многуте за етничката припадност на балканските народи а една од малкуте на кои ги има Македонците.
- Член од
- 19 февруари 2023
- Мислења
- 5.455
- Поени од реакции
- 9.633
Не има на безброј карти, оваа е на Канаѓанецот Paul Robert Magocsi од 1900год.
- Член од
- 29 септември 2013
- Мислења
- 801
- Поени од реакции
- 707
Па не е баш на безброј. Инаку овој Пол е роден 1945-та.
Еве една од 1918 год направена од грк.
Последно уредено:
- Член од
- 4 ноември 2013
- Мислења
- 2.541
- Поени од реакции
- 3.893
Acts 16:9
„During the night Paul had a vision of a man of Macedonia standing and begging him, “Come over to Macedonia and help us.”
2 Corinthians 8:1
„And now, brothers and sisters, we want you to know about the grace that God has given the Macedonian churches“
Од ова не треба повеќе на темава
2000 години подоцна, Господе смилувај се и праќај некого во брзо време зошто сѐ е у пичку матер отидено, скршнавме сите од патеката
„During the night Paul had a vision of a man of Macedonia standing and begging him, “Come over to Macedonia and help us.”
2 Corinthians 8:1
„And now, brothers and sisters, we want you to know about the grace that God has given the Macedonian churches“
Од ова не треба повеќе на темава
2000 години подоцна, Господе смилувај се и праќај некого во брзо време зошто сѐ е у пичку матер отидено, скршнавме сите од патеката
Заселение Новороссии DJVU
Заселение Екатеринославској и Херсонској губерниј 1719—1858 гг. заселение производилось в основном свободными лјудьми
- Член од
- 28 април 2026
- Мислења
- 63
- Поени од реакции
- 64
jas seuste mislam deka Goce e ustvari Georgi Kastriot Delcev komadantПрегледај го приврзокот 477077
Прегледај го приврзокот 477078
Прегледај го приврзокот 477079
Заселение Новороссии DJVU
Заселение Екатеринославској и Херсонској губерниј 1719—1858 гг. заселение производилось в основном свободными лјудьмиsheba.spb.ru
На 10 Oктомври 1751 година, И. Хорват пристигнал во Киев со 218 луѓе, од кои 77 биле војници, а останатите биле членови на семејството и слуги. Бројот на Срби продолжил да расте, а царицата се загрижила да најде место за нивно населување, за да можат до почетокот на пролетта доселениците да почнат да основаат домаќинство. Самиот И. Хорват поднел петиција во која ги наведува условите под кои православните доселеници од Балканот - Срби, Македонци, Бугари и Власи, како што ги навел - би сакале да се населат во Русија.
На 11 Jануари 1752 година, царицата Елизабета Петровна потпишала повелба до генералот Иван Хорват, во која биле наведени условите за создавање на „Нова Србија“ - колонија на доселеници под негова команда, составена од претставници на четири народи - Срби, Македонци, Бугари и Власи.
Во декември 1754 година, Нова Србија имала население од 3.919 жители, вклучувајќи 257 Срби, 1.676 Власи, 124 Македонци, 57 Бугари, 79 Унгарци и 32 Германци. Остатокот веројатно припаѓал на првобитното население, бидејќи „старите жители“ кои се идентификувале како долгогодишни жители не биле протерани од Нова Србија, ниту пак занаетчиите кои се населиле таму без дозвола - ковачи, столари и други - на кои, на барање на Хорват, на кого му биле потребни луѓе од гореспоменатите занимања, Сенатот им дозволил да останат во своите домови на 1 Септември 1754 година. До 1761 година, Нова Србија имала население од 13.844 жители.
Во 1757 година, 199 војници од полкот Депрерадович одговориле на прашањето за нивното потекло на следниов начин: 72 се нарекувале Срби, 41 се идентификувале како „волоски народ“, односно Власи, 10 се изјасниле како Молдавци, 9 биле Бугари, 4 биле Македонци, 11 биле од „грчката народност“, 3 биле од „цезарската“ (австриска) народност, 22 биле од „унгорскиот народ“, што се чинело дека укажува на Унгарците, но уште 3 лица директно се идентификувале како Унгарци, и веројатно е дека „Унгорците“, кои обично имале православни имиња и патронимски презимиња, требало да прикриваат некои други народи. По еден претставник бил од Великорусите, Малорусите, Словените и Моравците, а еден бил крстен Евреин. Во меѓувреме, под команда на Шевиќ, етничкиот состав на хусарите бил поразновиден и повеќе „српски“ - од 272 мажи, 151 биле Срби, 39 биле Власи, 11 биле Бугари, 10 биле Молдавци, 20 биле Македонци, 15 биле „Унгорци“, 2 биле Унгарци, 8 биле Руси, петмина се идентификувале како „словенски“, а имало по еден претставник од босанската, татарската, германската, англиската, шведската и еврејската „нација“ (сите од кои се преобратиле во православие). Како резултат на тоа, до крајот на 1750-тите, на територијата на Славеносрбија живееле претставници на повеќе од 30 народи.
На 11 Jануари 1752 година, царицата Елизабета Петровна потпишала повелба до генералот Иван Хорват, во која биле наведени условите за создавање на „Нова Србија“ - колонија на доселеници под негова команда, составена од претставници на четири народи - Срби, Македонци, Бугари и Власи.
Во декември 1754 година, Нова Србија имала население од 3.919 жители, вклучувајќи 257 Срби, 1.676 Власи, 124 Македонци, 57 Бугари, 79 Унгарци и 32 Германци. Остатокот веројатно припаѓал на првобитното население, бидејќи „старите жители“ кои се идентификувале како долгогодишни жители не биле протерани од Нова Србија, ниту пак занаетчиите кои се населиле таму без дозвола - ковачи, столари и други - на кои, на барање на Хорват, на кого му биле потребни луѓе од гореспоменатите занимања, Сенатот им дозволил да останат во своите домови на 1 Септември 1754 година. До 1761 година, Нова Србија имала население од 13.844 жители.
Во 1757 година, 199 војници од полкот Депрерадович одговориле на прашањето за нивното потекло на следниов начин: 72 се нарекувале Срби, 41 се идентификувале како „волоски народ“, односно Власи, 10 се изјасниле како Молдавци, 9 биле Бугари, 4 биле Македонци, 11 биле од „грчката народност“, 3 биле од „цезарската“ (австриска) народност, 22 биле од „унгорскиот народ“, што се чинело дека укажува на Унгарците, но уште 3 лица директно се идентификувале како Унгарци, и веројатно е дека „Унгорците“, кои обично имале православни имиња и патронимски презимиња, требало да прикриваат некои други народи. По еден претставник бил од Великорусите, Малорусите, Словените и Моравците, а еден бил крстен Евреин. Во меѓувреме, под команда на Шевиќ, етничкиот состав на хусарите бил поразновиден и повеќе „српски“ - од 272 мажи, 151 биле Срби, 39 биле Власи, 11 биле Бугари, 10 биле Молдавци, 20 биле Македонци, 15 биле „Унгорци“, 2 биле Унгарци, 8 биле Руси, петмина се идентификувале како „словенски“, а имало по еден претставник од босанската, татарската, германската, англиската, шведската и еврејската „нација“ (сите од кои се преобратиле во православие). Како резултат на тоа, до крајот на 1750-тите, на територијата на Славеносрбија живееле претставници на повеќе од 30 народи.