Дереализација/ Деперсонализација

Дискусија во форумот 'Философија и психологија' започната од Mortisha, 16 септември 2016.

  1. Solaire of Astora

    Solaire of Astora

    Член од:
    30 јули 2014
    Мислења:
    2.543
    Допаѓања:
    5.604
    ^Што пиеш, халоперидол ( халдол) ли?
     
  2. StefusRefus

    StefusRefus

    Член од:
    20 јули 2016
    Мислења:
    1.960
    Допаѓања:
    799
    Risperidon depo inekcija i olanzepin per os. Sedativi ne zemam.
     
  3. Gandradelic

    Gandradelic Banderash

    Член од:
    31 март 2014
    Мислења:
    1.172
    Допаѓања:
    697
    Постојат многу техники како да се надминат овие психички аномалии а најубав начин според мене е било каков облик на физичка работа. Исполнување на цел како исход од физичката работа / матријално - не матријално / можеби се работи за да си ја исчистите собата или да сковате дневница = во двата случаеви ќе добиете убаво чувство што ќе придонесе % во вашата реализација.
    Во такво време живееме каде што сме отруени од срања што не ни требаат, против отров на тоа е некогаш отров, некогаш детоксикација , али подобро е свесно да се труете потоа да се лечите него да бидете пасивно труени од опшеството пошто за тоа точен лек нема и процесот е сам по себе многу тежок бидејќи се работи за физички и ментални отрови со голема концетрација на супстанци што не можеме да ги разбереме. Конкретно за муабетов некогаш морате намерно да се супресирате за да немате голема количина анксиозност во тој поглед а некогаш да се отворите ( во погоден момент ) за да можете да си ги канализирате животните енергии. На пример јас сум многу умствено и енергестски отворен, но живеам во лоша средина, и ако вентилот ми е пуштен скроз ( ми бил и сум го јадел ) ќе го јадам повторно , затоа одам во природни средини сам со себе и таму го пуштам вентилот и правам процеси за да си ги исканализирам енергиите за да можам да преживеам во канализацијава тука.
    Има една заебанција која што ни е имплантирана во левата мозочна хемисфера а тоа е концептот на преживување. Тоа е во суштина тоа што не прави дереализирани и депресонализирани, тоа е ѓаволската алатка на физичкиов универзум за да не направат микро и сами да се угушиме во микрокосмосот сопствен. Тоа е тоа чувство дека несмееме да останеме сами , се гушиме во досада и не удара параноја бидејќи дополнително од се мислиме дека сме асоцијални, осамени и несреќни - бидејќи не сме во социјален круг кој што делиме енергија. Не се плашете да бидете сами. Кога ќе дојдеме со степен да уживаме сами со себе и да си правиме забава тогаш реализацијата на персонализацјата е на висок степен и треба да бидеме многу благословени и благодарни по тоа прашање! Тоа е целиот штос според мене. Работам на случајов со години...
     
    На OceaN му/ѝ се допаѓа ова.

Сподели преку: