Толку лесно, толку безгрижно, како ништо да не ме мачи, без мисла, го завршувам престојниот ден....и пред да заспијај го гасам светлото, и тоа е последното на што се сеќавам пред да се предадам на сонот. Немам што да замислувам, нема потреба да ја хранам постсеста која утре ќе ме удира по глава...