Пророкот
Ќе ме биде...
Интересно...јас „као„ прв пат слушам за овие рабојќе.
Француската т.н. „буржоаска револуција„ е засебен настан, а „Париската комуна„ не е директно поврзана со револуцијата, иако и сам Маркс своевремено сакал да ја „изрекламира„ Париската комуна како операционалзиран настан, заснован токму на неговата „философија„ за „светлата будуќност и рамноправност„.
Ако се вратиме малку поназад и од франсуката револуција, која е школкси пример за државен удар и за насилна промена на легалната монархистичка власт во Франција (она кое Маркс упорно го посакувал своевремено за Германија...), ќе дојдеме и до славното време од хуманизмот и ренесансот, во кое е започнато отстранувањето на Бога Творецот од јавниот живот и масовна замена на учењето Божјо (Studio Divina) со учењето човечко (Studi humana), а ова последново значи и замена на вистините кон сам Бог ни ги открил со вистините кои луѓето ги „откриваат по својот обезбожен памет„.
Така, доаѓаме до нашево време, во кое атеизмот е дозасилен со двојната лага позната како „дарвинизам„ т.е. еволуција и марксизмот, што е исто што и дарвинзиам, само пренесен од живите битија на општествените процеси.
Или како што вели архимандриот Рафаил Карелин, веќе 300г. по ред, философите не зборуваат за Бога и за ѓаволот, туку користат синоними како замена за нивното постоење, познати како „добро„ и „зло„ (кои сами по себе звучат бааги апстрактно).
Затоа не е чудно што „модерните„ луѓе се убедени во вистините кои ги нудат науките и философиите, и ниту случајно не ја прифаќаат науката Божја, како единствен и основен извор на вистини.
