- Член од
- 7 септември 2016
- Мислења
- 24.953
- Поени од реакции
- 42.656

„За многу луѓе во поранешна Југославија, лузната од оваа вакцина не е само медицински белег. Таа е симбол на едно време.
Доволно е да се погледнат рацете на нашите родители, баби и дедовци за да се види мала тркалезна лузна на левата надлактица. Генерациите родени во Југославија ја носеле речиси како заедничка црта. Била толку вообичаена што речиси никој не го забележувал.
Таа мала трага потсетува на периодот кога вакцинацијата била дел од секојдневниот живот и кога здравствените кампањи го вклучувале речиси целото население. Настанот од 1972 година, кога во тоа време во Југославија се појавила епидемија на сипаници, е особено незаборавен. Тоа била последната голема епидемија на таа болест во Европа. Државата реагирала брзо. За само неколку недели, милиони луѓе биле вакцинирани, биле воведени карантински мерки и била започната огромна здравствена кампања што го запрела ширењето на болеста. Тој настан сè уште се смета за еден од најуспешните примери за организиран одговор на епидемија во историјата на Европа.
Затоа за луѓето од ова поднебје, таа лузна има посебно значење.
Не е само доказ дека некој ја примил вакцината, туку сеќавање на едно време, на ученици кои чекале во редови за вакцинација, на здравствени центри полни со луѓе, на лекари и медицински сестри кои ги посетувале градовите и селата, и на чувството дека здравствената заштита е заедничка одговорност.
Денес, кога помладите генерации генерално повеќе го немаат тој белег на рацете, тој полека станува еден вид историски печат на една генерација.
Мал круг на кожата што веднаш открива дека некој пораснал во Југославија или во годините веднаш по неа.
Не е претерување да се каже дека овој лузна стана дел од колективната меморија на нашите простори.
Додека многумина го гледаат како незначителен недостаток на кожата, постарите генерации го препознаваат како потсетник на времето кога човештвото ја победи една од најсмртоносните болести во историјата.
Малиот белег на надлактицата така стана многу повеќе од лузна.
За многу луѓе од Балканот, тој е сеќавање на една ера, една земја и голема победа на медицината над болеста.“
